Δήμητρα Παλαπάνη, Δύο ποιήματα
25Αυγ
ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ
Το βλέμμα καρφωμένο στον τοίχο
σκάβει τη νύχτα των διλημμάτων
Σκιές στους διαδρόμους
κουβαλούν βαρύ φορτίο σε στόματα – αγχόνες
έτοιμες να καταπιούν τον τελευταίο ήχο.
Κι οι λέξεις, ρίζες στον λαιμό
απέμειναν βουβές,
ακίδες μιας λευκής κορδέλας.
Λέξεις χοάνες,
περιμένουν την ανάδυση να πιουν νερό
να ξεδιψάσουν.
Διαβάστε περισσότερα
1 Σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![Andrea Cote, «Ραγισμένο λιμάνι» [Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος] -Παρουσίαση βιβλίου](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/Clipboard-1-75x75.jpg)

![Φωτεινή Βασιλοπούλου, «Φυτρώνει άγρια ζάχαρη», εκδ. Κουκκίδα, 2021 [Γράφει ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-7-75x75.jpg)

















