Θεσσαλονίκη — Στις πρόβες του Ριχάρδου στη Γάζα, στο Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, η ατμόσφαιρα μοιάζει ηλεκτρισμένη. Δύο γυμνοί άνδρες σηκώνουν προσεκτικά δύο σώματα γυναικών, ενώ στο βάθος προβάλλεται η εικόνα ενός παιδιού πίσω από ένα διάφανο φιλμ, το χέρι του απλωμένο προς το φως, σαν να ζητά αέρα. Η εικόνα αυτή —ταυτόχρονα ιερή και αφόρητα επίκαιρη— προμηνύει το τολμηρό εγχείρημα της ομάδας Ars Moriendi Theater Group, που στις 14 Νοεμβρίου θα παρουσιάσει σε πρεμιέρα το έργο Ο Ριχάρδος στη Γάζα, σε σύλληψη, δραματουργική σύνθεση και σκηνοθεσία Θάνου Νίκα.

Η παράσταση επιχειρεί μια επικίνδυνη σύνδεση: τον Σαίξπηρ με τη Γάζα, το αρχέτυπο του εξουσιομανή Ριχάρδου με την τραγωδία των αμάχων. Στη σκηνή, ο λόγος του Ριχάρδου Γ’ διασταυρώνεται με αποσπάσματα από το έργο της Caryl Churchill Seven Jewish Children και μαρτυρίες Εβραίων της Θεσσαλονίκης που χάθηκαν στο Άουσβιτς. Από τη συνάντηση αυτή δεν προκύπτει διδακτισμός, αλλά μια θεατρική τελετουργία μνήμης. Ο Νίκας δεν κατασκευάζει ένα θέαμα· ανασύρει φωνές. Το σώμα των ηθοποιών γίνεται φορέας Ιστορίας, ένας χορός που κυμαίνεται ανάμεσα στην εξομολόγηση και την εξέγερση.