Βαγγέλης Δρόσος, Τρία ποιήματα
8Ιου
Οικούμενη
Διέκοψες
Ακέραια
Σύνωρη
Έκαμες πίσω
Αποκλείστηκες proprio motu
Μέρες πονηρές
Και η πιο πονηρή όλων εσύ
Μόνη
Δίχως μάτια ή περισπασμούς να ορίζουν την ύπαρξή σου
Ισορροπείς οριακά
Ώρα απολογισμού
Αντέχεις;
Ν’αντιπαρατεθείς με ό,τι έπλασες
Το μπορείς;
Και ποιο είναι τελικά το αντίκρισμα;
Ας είσαι βέβαιη
Η γη γυρίζει
Η άνοιξη, χωρίς το φόβο σου, θα έρθει πιο νωρίς
Κατάλαβες τώρα πώς είναι να σε δυναστεύει το ελάχιστο;
Τίποτα δε σώθηκε ακόμη
Υποψιάζομαι, όμως, πως δε θα βρεις την ευκαιρία
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)





















