Ζωή Δικταίου, «Μονόλογος / Στο άλφα της αγάπης και στο ωμέγα της ζωής»
13Ιου
Συκοφαντημένη σκιά στα χαλάσματα, περιφέρεται
ερημοπούλι μαύρο
με το φεγγάρι ν’ αρμενίζει στα μεγάλα της μάτια
και το κεχριμπάρι δεμένο σε Γιαννιώτικο ασήμι στα μαλλιά.
Στο Bλαχομαχαλά στο Φιλιάτι
στις ώχρες τού μεσημεριού όταν η πέτρινη οδύνη μετριέται
στην ελεημοσύνη της θύμησης και στη σιωπή,
στην παλινόστηση της περιπλάνησης
με την προφητεία της απωθημένης αγάπης
και τής προδομένης έγνοιας στο άσωτο βλάστημα τού βάτου,
Μπούμπααλ, με τον αστείρευτο μετανιωμό
και το σβησμένο φανάρι στο χέρι,
με τον άσπρο κρουσταλλένιο λαιμό πριν τον χαράξει το μαχαίρι,
Μπούμπααλ, με την κεντημένη φλαμουριά στο φουστάνι
Μπούμπααλ, με τη φιλιωμένη ερημιά στο βλέμμα
και το φιλί στο μαντήλι.
Διαβάστε περισσότερα1 Σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)





















