Κωνσταντίνος Τσερπές, Τρία ποιήματα
27Σεπ
Σκουριά
Σκηνικό βόρειο, υγροκρατούμενο
Κρύο επίμονο, διαβρωτικό
Άνθρωποι και μηχανές συνωστίζονται στις όχθες
Δένδρα έτοιμα να δρασκελίσουν το ποτάμι
Πολύχρωμες μεταλλικές δαγκάνες τσιμπολογούν από πλεούμενα τέρατα
Ζωγραφισμένα φέρυ πηγαινοέρχονται πανικόβλητα απ’τη μια μυρμηγκοφωλιά στην άλλη
Το χρώμα στα μέταλλα καταπνίγεται απ’τη γκρίζα μονοτονία
Παραποτάμιες βίλες στέκουν ως αυταπόδειξη της ματαιοδοξίας
Το νερό, σταχτί, που κιτρινίζει αναβλυζόμενο, σε πλήρη αρμονία με το γκρίζο τ’ουρανού
Εδώ και εκεί τεχνητές αμμουδιές σαν άλλες πύλες της κολάσεως
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)




















