Ασημίνα Ξηρογιάννη, Δύο ποιήματα
9Νοε
ΟΙΔΙΠΟΔΑΣ-ΌΧΙ ΠΙΑ
Ξανασκότωσα τον πατέρα μου;
Ξανακοιμήθηκα με τη μητέρα μου;
Eγώ; Mα τι είν΄αυτά που λέτε;
Έχω όπλο τη λογική ,την βαθιά τη γνώση
Ξέρω πια και αποφεύγω το κακό
Αμύνομαι, έτσι τον χρόνο τον νικώ.
Μα πού τα είδατε όλα αυτά;
Μήπως μέσα στο μυαλό σας
δημιουργείτε τέτοια σκηνικά
και πάτε να τα επιβάλλετε ως αληθινά;
‘Η μήπως με ζηλεύετε
που στο Πεπρωμένο μου
κατάφερα να επιβληθώ
και ως Άνθρωπος
ν΄ανθίζω;
*Εμπνευσμένο από το θεατρικό έργο του Μάριου Ποντίκα «Ο Δολοφόνος του Λάιου και τα κοράκια »
Διαβάστε περισσότερα1 Σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















