Αλεξάνδρα Ελευθερίου, «Es tut mir leid»
27Φεβ
I.
Χτίσαμε έναν τοίχο όλοι εμείς
Και ύστερα ζωγράφισαν επάνω
Οι αθεόφοβοι
Θαρρείς μία θάλασσα πράσινη
Κίτρινη, πορτοκαλί- όλο Ηλιοτρόπια.
Δύο πρέπει να’ τανε σπουργίτια που
Τόλμησαν και ανέβηκαν επάνω∙
Τιτιβίζοντας κάθε αυγή
Τριβελίζοντας μέσα στο κεφάλι- στις δειλές σταγόνες
Περαστικών νοθευμένων βρόχινων καιρών.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Τρυφερό Κτήνος» [σκην.: Marie Kreutzer] (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/gentlemonster-billboard-970x250.w_1_107782719-75x75.jpg)




















