Γιώργος Παλαβράκης, “Ξέρω πως…”
31Ιαν
Ξέρω πως…
Ξέρω πως στ’ ανθηρά περβόλια νιοι εργάτες γης
τσάκισαν μέση και χέρια μαζεύοντας αχλάδια
να ‘κονομήσει ο έμπορος.
Μα μην το πεις του ποιητή.
Τους είδα με τα μάτια μου να γλιστράν πάνω
στο σκουριασμένο σίδερο και
με μώλωπες στο σπίτι να γυρνάν.
Μα μην το πεις του ποιητή.
Ακόμα ξέρω πως κάποιου η γυναίκα γεννούσε
Και κάποιος άλλος πάσχιζε να κολλήσει ένσημα
μπας κι επιτέλους ησυχάσει.
Μα μην το πεις του ποιητή.
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















