Τοκάτα [Toccata]

Να, ο Απρίλης! Η ανία

της σκόνης του νερού των ουρανών,

στο παραθύρι η ψάθα∙ ηρεμία,

του ανέμου έν’ άγγιγμα –

μια πληγή:

με τέτοια ξένη παρουσία η ζωή,

στο κενό των θυρών

στης στάχτης τον λεπτό καπνό

στου βήματός σου την ηχώ, μες στις στοές.