Ματωμένη Άνοιξη

Τα πουλιά ζευγαρώνουν δίχως τραγούδι
Δίχως άρωμα ανθίζει το λουλούδι
Το ροζ της αυγής και κείνο του δειλινού
Το αδικοτρεγμένο αίμα θυμίζει
Ο αγέρας κουβαλάει το ρόγχο του θανάτου
Με πνίγει η μυρωδιά των άταφων νεκρών
Άτιμοι θάνατοι
Ά-τιμες ταφές
Στερνό ταξίδι δίχως σάβανα
Μήτε θρήνος μήτε μοιρολόι
Ολοκληρώνεται και τούτη η προσευχή
Με των ανθρωποαμνοεριφίων τη σφαγή
Θυσία αθώων του Δημιουργού πλασμάτων
Στο βωμό μιας ανάστασης