Ο Joyce με μάτια θολά νόμιζε την Ιθάκη στον αιθέρα,

ενθουσιάστηκε ο James πως θα κέρδιζε γνώση νέα,

εκεί είναι φως που τυφλώνει Κύκλωπες, Λαιστρυγόνες.

Ξεκίνησε με ασανσέρ που έσπασε όλες τις οροφές

απ’ τα μεσούρανα έβλεπε τον κόσμο σαν δυόσμο,

κράτος πουλιών σ’ ευταξία, όπου η φτώχεια άγνωστη.

Είδε στη στέγη του καπνό αναθρώσκοντα και σκέφτηκε: