Με το ίδιο αμέτοχο κοστούμι

ξανασκάβω το ανυπεράσπιστο βουνό της σιωπής

ψάχνοντας αδιάκοπα για το ρημαγμένο «είναι»

***

ανασύρω τη λευκότητα αυτών των εξόριστων εννοιών

προδίδοντας το ανάστημα της οριστικής του ανεπίλυτου ενεστώτα

***

συνωμοτώ σε ένα κονσέρτο μιας βαθιάς σιωπής

ακυρώνοντας την απάθεια του πρώτου βιολιού

***

αποστολέας μιας αμετάφραστης σιωπής με ελλειπές μέτρο

ακουμπάω τον άνεμο της αναβολής

συμπληρώνοντας τη λεπτότητα της αφάνειας

μιας ξενιτεμένης εικόνας