Ιωάννης Γκούμας, Ποιήματα
22Αυγ
Ταξίδι στο όνειρο
Όταν το γαλάζιο της θάλασσας
Και ‘κείνο του ουρανού
Ζευγαρώνουν στα μάτια σου
Γίνονται κτύποι της καρδιάς
Φτερά του έρωτα
Ταξίδι στο όνειρο
Τα μαύρα σου μάτια
Το φωτεινό σκοτάδι
Που γεννάει το φως
Ερμητικά κλειστά
Τ’ ανοίγεις μόνο για εμένα
Δυο μαύρες πόρτες
Πίσω τους ένας άλλος κόσμος
Μοναδικός
Φως από μυριάδες ήλιους
Από μυριάδες φεγγάρια
Η γοητεία του μαύρου
Κρυμμένη
Σε σγουρόμαυρες φυλλωσιές
Τα μαλλιά σου
Λύτρωση
Δεν είναι σίγουρο ότι θα γεννηθείς
Αν γεννηθείς
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πεθάνεις
Θα διαβείς το μονοπάτι της ζωής
Με τη δύναμη μιας ευχής
Η αγάπη του φιλεύσπλαχνου Δημιουργού
Η ομορφιά του αέναου άοκνου Τεχνουργού
Την αγάπη του Δημιουργού να σεβαστείς
Την ομορφιά του Τεχνουργού μην καταχραστείς
Στο φως του ήλιου θα εξαγνιστείς
Στο σκοτάδι της νύχτας θα χαθείς

![Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!» [Απόσπασμα «Το τρίτο στεφάνι» (1962)]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-5-75x75.jpg)


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Ανατολικά της Εδέμ» [σενάριο: Ζόι Καζάν]/ Σειρά, Netflix (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-1-5-75x75.jpg)




















