Ταξίδι στο όνειρο
Όταν το γαλάζιο της θάλασσας
Και ‘κείνο του ουρανού
Ζευγαρώνουν στα μάτια σου
Γίνονται κτύποι της καρδιάς
Φτερά του έρωτα
Ταξίδι στο όνειρο
Τα μαύρα σου μάτια
Το φωτεινό σκοτάδι
Που γεννάει το φως
Ερμητικά κλειστά
Τ’ ανοίγεις μόνο για εμένα
Δυο μαύρες πόρτες
Πίσω τους ένας άλλος κόσμος
Μοναδικός
Φως από μυριάδες ήλιους
Από μυριάδες φεγγάρια
Η γοητεία του μαύρου
Κρυμμένη
Σε σγουρόμαυρες φυλλωσιές
Τα μαλλιά σου
Λύτρωση
Δεν είναι σίγουρο ότι θα γεννηθείς
Αν γεννηθείς
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πεθάνεις
Θα διαβείς το μονοπάτι της ζωής
Με τη δύναμη μιας ευχής
Η αγάπη του φιλεύσπλαχνου Δημιουργού
Η ομορφιά του αέναου άοκνου Τεχνουργού
Την αγάπη του Δημιουργού να σεβαστείς
Την ομορφιά του Τεχνουργού μην καταχραστείς
Στο φως του ήλιου θα εξαγνιστείς
Στο σκοτάδι της νύχτας θα χαθείς
Κτύποι καρδιάς
Σήμερα γεννήθηκες στη σκέψη μου
Άρχισες να περπατάς μέσα της
Τα βήματά σου
Αντηχούν στην καρδιά μου
Γίνονται κτύποι της
Δυνατοί
Πιο δυνατοί από ποτέ
Έρωτας
Ρίγη
Μιας ψυχής σε αγαλλίαση
Πρωτόπλαστων αισθήσεων
Αρχέγονων συναισθημάτων
Ενός νου σε υπέρτατη διέγερση
Ενός φλεγόμενου κορμιού
Κτύποι
Καρδιάς σε ταχυπαλμία
Κόμπος στο λαιμό
Πνίγει τη φωνή
Ελευθερώνει κραυγές
Μιας ουράνιας ηδονής
Μυστηριακό του Δημιουργού ταξίδι
Δεν θέλεις να τελειώσει ποτέ










Στίχοι καλοδουλεμένοι,
ροή, ρυθμός, εικόνες, λυρισμός,
όλα εναρμονισμένα και πιστοποιημένα
με τη σφραγίδα του φίλου ποιητή Ιωάννη Γκούμα.
Βαθυστόχαστος ο Γιάννης. Όπως ο βυθός της θάλασσας οι σκέψεις και τα λόγια του.
Μόνο στην επιφάνεια βλέπεις καμιά φορά αφρισμένα κύματα. Σε συνεπαίρνουν. Ο βυθός όμως αποπνέει μια ήσυχη δύναμη. Το ταξίδι δεν σταματά.