δικών μας; ή δικών τους;
ή του Θεού, θα πεις
αυτό σου πρέπει

παίρνει μακριά το κρίμα

όποια θεότητα δεκτή
αυτό σου πρέπει , ας πούμε

βρέχει ο ουρανός λόγχες φλεγόμενες
και η βροχή λησμόνησε να πέσει

να μη ρωτάς
και να μη λες αλήθειες

και τόλμησε
κάψε με προσοχή

τίνος;
πάρε στροφές
και μη ρωτάς

κάνε ησυχία αν μπορείς
άκου τις φλόγες
ξέχειλες
ψήλωσε κι άλλο το σωρό, ως το άγγιγμα του ήλιου

αυτό το χαλεπό ψιθύρισμα
αυτοί που ξέρουν , που κατανοούν
μιλούν στον εαυτό τους πάλι

βρέχει ο ουρανός λόγχες φλεγόμενες
και η βροχή λησμόνησε να πέσει

[..] ο εφιάλτης σ’ όραμα
φτιάξε ένα σύννεφο από αστραπή, φωτιά
ποιος τάχα εκεί ανήκει;

ψέμα οι φωτιές
πήρα το δρόμο αυτό
κι ακολουθώ της στάχτης μονοπάτια

λησμόνησε η βροχή να πέσει
λόγχες φλεγόμενες βρέχει ο ουρανός [..]