Ροβινσών

Χρόνια χελώνες στην αμμουδιά του έρημου νησιού
Τα μάτια του ναυαγού χάθηκαν στη θάλασσα

Σκοτώνει τα πουλιά με τα χέρια του
Και τραγουδάει στον τρομαγμένο ουρανό
Πίνει κρασί κι ονειρεύεται φίδια
Έρωτες στα κόκκινα βράχια

Έδεσε μια σκουριασμένη άγκυρα
Στο γέρικο λαιμό του δέντρου
Γέμισε τις χούφτες του αυγά
Κι έμπηξε στην πλάτη του φτερά

Για σένα αγάπη μου

Πήγα στην αγορά που πουλούν τα πουλιά
Κι αγόρασα πουλιά
Για σένα
Αγάπη μου

Πήγα στην αγορά που πουλούν τα λουλούδια
Κι αγόρασα λουλούδια
Για σένα
Αγάπη μου

Πήγα στην αγορά που πουλούν τα σίδερα
Κι αγόρασα αλυσίδες
Βαριές αλυσίδες
Για σένα
Αγάπη μου

Και μετά πήγα στην αγορά που πουλούν τους σκλάβους
Και σʼ έψαξα
Μα δε σε βρήκα
Αγάπη μου

Από το βιβλίο Ο καπνοπόλεμος

Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΝΑΥΑΓΟΣ

Ανέβηκε στην πέτρα
πήρε ανάσα
και πήρε βροχή
Ένα ζευγάρι κάλτσες
μια φανέλα
αριθμός 333
Οδυσσέας 333
Άπλωσε τα χέρια του στη θάλασσα
στο νου
Η φρίκη θάλλει
Ο αργαλειός πίσω και πάνω στην πλάτη μας

Πήρε να φιλιώνει με τον τόπο

Ήρθε ο επιλοχίας ο Θωμάς,
είχε μυαλό Τζέιμς ο Θωμάς
μυαλό Μ1 επαναληπτικό

Τον γύρισαν λυώμα
δεν τον γνώρισαν ούτε τα σκυλιά

Η ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΒΗΣΙΓΟΤΘΩΝ

Στον Γιώργο Μαρκόπουλο

Τα καταστήματα οργιάζουν
Παρωπίδες προσωπίδες ωτασπίδες
νέα εθνόσημα
νέα χαρτόσημα
Νοσοκομείο ανδριάντες νεκροταφεία
Εποχή για καριέρα
Η γενιά μου σκορπιέται
και η ισορροπία μου ασταθής
Αδυσώπητος ο φετινός αιών ενέσκηψεν
Η ιστορία γράφεται πάλι στις γάζες

ΜΗΤΕΡΑ Ι

Άνοιξε τα σκέλια σου
Μητέρα!
Η Πάνδημος Αφροδίτη
Εδώ με οδήγησε,
Στο πορθμείο του κόσμου.

Ξοδεύτηκα.
Περιπλανώμενος εραστής
Μιας τυχαίας προσέγγισης
Σε υπαίθρια δώματα.

Το άθροισμα των άστρων
Ούτε ένα φεγγαράκι
Μου έδωσε.

Πλανόδιος έρως
Στην καρδιά μου φτερουγίζει
ακόμα
Γύπας πεινασμένος
Που ίπταται
Των νεκρών αισθημάτων μου.

Άνοιξε τα σκέλια σου μητέρα.
Δεν θα έρθω να τυφλωθώ
Σαν Οιδίποδας.
Να επιστρέψω θέλω
Στον χαμένο παράδεισο.

Να καταλάβω θέλω,
Μητέρα,
Γιατί με τιμώρησες;

Κάιρο 12/12/09

*
Το βαθυστόχαστο βλέμμα σου
σαν σε παράθυρο που κλείνει
με κάνει και σκιρτάω
το θάνατο λες και περιμένω
Ζήλια θηλυκού
Παράτα με!!!

*
Ξημερώνει
έντονος πόνος
με σφραγίδα διπολικός ξέρεις
τον πανικό κατατροπώνω.
Μόνος
Αδυσώπητη μοναξιά κάθε πρωί στις 7:00
της κλινικής το γάλα μια ένεση
τα χάπια.

*
Απογαλακτίσου μωρό μου
δες το στήθος μου ερωτικά
(ορμόνες Τρανσέξουαλ 2010)

*
Στο άσυλο «ο πόνος»
τις γόπες μετρούν οι ποιητές
χρόνια πολλά
καλά Χριστούγεννα