*
Το βαθυστόχαστο βλέμμα σου
σαν σε παράθυρο που κλείνει
με κάνει και σκιρτάω
το θάνατο λες και περιμένω
Ζήλια θηλυκού
Παράτα με!!!
*
Ξημερώνει
έντονος πόνος
με σφραγίδα διπολικός ξέρεις
τον πανικό κατατροπώνω.
Μόνος
Αδυσώπητη μοναξιά κάθε πρωί στις 7:00
της κλινικής το γάλα μια ένεση
τα χάπια.
*
Απογαλακτίσου μωρό μου
δες το στήθος μου ερωτικά
(ορμόνες Τρανσέξουαλ 2010)
*
Στο άσυλο «ο πόνος»
τις γόπες μετρούν οι ποιητές
χρόνια πολλά
καλά Χριστούγεννα
*
Μπολσόι το μυαλό μου
το τζάκι πυρετός, αποκαΐδια θάνατος
στο καφενείο κυνηγών
*
Ζωγράφος ετών 52
ζητά κυρία μιας χρήσης
ο εύρων αμειφθήσεται
*
Λάγνο το βλέμμα σου
ζάχαρη, μέλι, βιολογικά
Χαρά, Μαρά, κλπ.
*
Στον άμβωνα ηλεκτροσόκ
ευλόγησον Πάτερ
*
Alloperidin disipal
Zyprexa zanax remeron
Depakine πουλώ
ότι πάρτε 100
*
Η σχέση μας συνταγή
διανυκτερεύον φαρμακείο
ροδοπέταλα τα χάπια μας
στης εκκλησίας το χαλί
*
Φως το νέκταρ σου
Μπιμπιμπό η μελισσούλα εγώ
γλύφω ρουφώ αφουγκράζομαι
πλημμύρα το μουνί σου
*
Στη Λέρο στα λευκά κελιά
Ο Γιώργος
Ο Μάκης
Ο Στέλιος
Ο Κώστας
γρυλίσματα ζώων / Γιατροί αγρίμια
*
Θάλασσα – το χειρουργείο – αδυσώπητη
Επιταγή ακάλυπτη εσύ
ορός στη φλέβα η σχέση μας
(μαστεκτομή 18χρονης)
*
Wind – είναι ωραίο να είσαι παιδί
Lacta – το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σας
Παυλίδης – η απόλαυση ξεκινάει εδώ
Lupack – αξεπέραστη εμπειρία γεύσης
Suzane – Πάρτε του μια πίπα
*
Ντο – ρε – μι – φα – σολ – λα – σι
Μέντελσον, Στράους, Μπαχ
Άσυλο το Μέγαρο
Σοπράνο η Lady Gaga
*
Το ποτό μου σκέτο
μέτριος ο πόνος μου
γλυκός με γάλα εσύ!
*
Γκαστρωμένο μυαλό
σπάσαν τα νερά σου
*
Την νύκτα με συνέλαβαν
– θεωρήθηκα ύποπτος –
γιατί είχα μικρό πέος
*
Αννούλα γρήγορα εδώ
Sex with dady
Σκέφτομαι καμμιά φορά πόσο δύσκολο μας είναι να αφεθούμε στην τόσο απαραίτητη για την ισσοροπία μας αυτοειρωνεία.
Κάνοντας μια σύνδεση με την προηγούμενη ανάρτηση, τελικά ανάμεσα σε κάθε είδους ”αυταρέσκεια” (προσωπικά δική μου εννοείται) και στην αυτοβαράθρωση, πάντα πιο υγιής και ανθρώπινος θα είναι ο αυτοσαρκασμός.
Ο καθένας μπορεί να ονειρεύεται ότι κατέκτησε το Έβερεστ χωρίς καν να έχει ανέβει τον Λυκαβητό, αλλά τελικά πάντα θα είμαι με εκείνους που έχουν τη δύναμη να τραβάνε μόνοι τους το χαλί κάτω από τα πόδια τους.
Ευγνωμονώ τον κ. Λιναρδάκη και τον Σωτήρη για αυτή την ανάρτηση.Γιατί αυτό που πάντα θα μας ξεχωρίζει δεν θα είναι η δύναμη μας πάνω στους άλλους, αλλά η αυτόκλητη αδυναμία μας…
Γι αυτό, κύριε, δεν πρέπει να αποπέμπονται οι άνθρωποι, αλλά το απρόσωπο διαδίκτυο είναι εύκολο να μετατρέψει κάποιους σε ματάκηδες πληροφοριών. Σε αυτή τη περίπτωση άνετα καταργείται ο σχολιασμός, και δε μιλώ για κριτική γιατί αυτή αυτοκαταργείται απ’ όσους δε μπορούν ή δε θέλουν να την ασκήσουν. Άλλωστε τα πράγματα που ρυθμίζονται από μόνα τους βρίσκονται έξω από κοινωνικές συμβάσεις, σε κήπους και ακτές, παρόλο που ακόμη κι εκεί οι κανόνες της ανθρώπινης επιβολής συνεχίζουν να ερμηνεύουν λάθος τον Δαρβίνο.
Το χιούμορ σε εμποδίζει να γίνεις τραγική φιγούρα ακόμη κι όταν ζεις μέσα στην τραγωδία
Να σημειώσω την ανάδειξη του σεξισμού ως καταναλωτικό προϊόν και την ηθική του έρωτα η οποία περνά από την απόλαυση της ηδονής του άλλου.
Ακούς
Βλέπεις
Αισθάνεσαι
Αφουγκράζεσαι
το ρυθμό αυτής της πόλης.
Ταχυκαρδία άσφυγμη
και το μυαλό σου
απινιδώνεις…
“γρυλίσματα ζώων / Γιατροί αγρίμια”
Γειά σου Παναγιώτη, τάπες όλα!!!
Θα συμφωνήσω με τον κ.Παστάκα, καθώς κι εγώ θεωρώ πως ξεχωρίζει με διαφορά το ποίημα:
Στη Λέρο στα λευκά κελιά
Ο Γιώργος
Ο Μάκης
Ο Στέλιος
Ο Κώστας
γρυλίσματα ζώων / Γιατροί αγρίμια