Θέλω να πάρω τη φυλή μου και να φύγω

Θέλω να πάρω τη φυλή μου και να φύγω
δε θέλω ούτε μερτικό απ’ το κοπάδι
μού ‘πες φτερά πως έχω κάποιο κρύο βράδυ
μα εγώ φτερά δεν έχω άμα δεν τ’ ανοίγω

Πάρε αγέρι στα ουράνια την πνοή μας
να κάμει όσα ονειρευτήκαμε ταξίδια
εδώ ο άρχοντας μοιράζει μπιχλιμπίδια
κι εμείς του δίνουμε στιγμές απ’ τη ζωή μας

Θέλω να πάρω τη φυλή μου και να φύγω
εδώ ο έρωτας πια δεν περνοδιαβαίνει
αφού τ’ αδέρφια μας γυρνούν σαν κολασμένοι
για να μαζέψουνε το βιος τους λίγο-λίγο

Πάνω στο στέμμα μου βρυχάται άγριος λιόντας
κι είναι του άγνωστου ο πιο μεγάλος τρόμος
το ξέρεις μάτια μου πως δεν υπάρχει δρόμος
αφού το δρόμο τον ανοίγεις περπατώντας

Ακούστε ένα τραγούδι από τον ακυκλοφόρητο στην Ελλάδα δίσκο, “Πέραμα”, σε μουσική Ηλία Βαμβακούση και ποίηση Αντρέα Παγουλάτου. Συμμετέχει το συγκρότημα “Πλανήτες εν πλω”. Ο δίσκος κυκλοφορεί προς στο παρόν μόνο στην Ιταλία, ως συνοδευτικός της ιταλικής έκδοσης της ποιητικής συλλογής του Παγουλάτου, “Πέραμα”, εκδ. Μανδραγόρας 2006. Ερμηνεύει ο Ηλίας Βαμβακούσης.

πατήστε ΕΔΩ

ΙΙ

    βήματα

βήματα

            βήματα

χιλιάδες βήματα

                           δίπλα στο

χάος

   βήματα

  βήματα

    μουσικές βημάτων

ήχοι βημάτων

   κι από κάτω

                           χείλη νεκρά

     αν

   υψώνοντας

  το πρόσωπο

     μέσα στο όνειρο

   νερό και φλόγα

   αναρωτιούνται

           βήματα ποιων

 σε ποια δρομολόγια

  βήματα;

(Πηγή φωτογραφίας): bosko-hippydippy.blogspot.com

πατήστε ΕΔΩ (να ακούσετε το τραγούδι)

ΔΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΠΑΡΑ ΓΙΑΤΙ Μ’ ΑΓΑΠΗΣΕΣ

Ποίηση: Μαρία Πολυδούρη

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες

στα περασμένα χρόνια

και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα

και σε βροχή, σε χιόνια.

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν

με της ψυχής το βλέμμα

περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο

της ύπαρξής μου στέμμα.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,

γι αυτό η ζωή μου εδόθη.

Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη,

’μένα η ζωή πληρώθη.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

Σημείωση Ποιείν: Το τραγούδι αφιερώνεται στον τεχνικό υπεύθυνο του site μας, Γιώργο και στην Ελένη, με τις ευχές μας να ορθογραφούν σωστά στη νέα τους κοινή ζωή, από σήμερα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ
Η ορθογραφία της αγάπης

Ένα μουσικοθεατρικό παιχνίδι ανατροπής, με δεκατρία τραγούδια και ενδιάμεσες σύντομες πρόζες. Θέμα του, η αναζήτηση της αγάπης στη ζωή μας, σήμερα.
Ένας συγγραφέας εμπνέεται από τον ύμνο της αγάπης (Α´ προς Κορινθίους επιστολή Αποστόλου Παύλου, 13.1) για να σκιαγραφήσει τα δίκτυα και τα πλέγματά της μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις, αναφερόμενος σε καθημερινές, σύγχρονες στιγμές εκδήλωσής της. Η περιπλάνηση στα σχήματα της αγάπης αποκτά ολοένα πιο προσωπικό χαρακτήρα για τον συγγραφέα και για τους αποδέκτες του έργου. Γίνεται λόγος, διάλογος, τραγούδι.

Στίχοι-μουσική-φωνή και μπουζούκι: Κώστας Ριτσώνης

Ο ΑΚΙΣ < ουσάκ>

Στου Περαία το λιμάνι τον μπλοκάραν μάνι μάνι
τον τσιμπήσανε οι τζέδες και του βάλαν χειροπέδες

πάλι πιάσανε τον Άκη
φορτωμένο χασισάκι

Είσαι αλανιάρης Άκη μου
αγύριστο κεφάλι
τι κουβαλας τόσο πολύ
σχεδον μισο τσουβάλι

Σε μπλοκάρανε βρε Άκη φορτωμένο χασισάκι
να πηγαίνεις στα αλάνια που είναι στο νησί χαρμάνια

Μισό τσουβάλι βρε παιδιά
φτάνει για μια βδομάδα
είναι πολύς ο τουρισμός
που φτάνει στην Ελλάδα

Έρχονται και μαστουρώνουν
κι όλο μας καλοπληρώνουν
αχ με τσίμπησαν οι τζέδες
και μου βάλαν χειροπέδες

………………………………………………..
τζες = ο αγαπητικός, ο αστυνομικός, ο ενδιαφερόμενος

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ (από το Official Webclip) πατήστε ΕΔΩ

Συγχρονισμένοι πλήρως
και κάπου ανάμεσα στις αναπνοές
του κόσμου όλου ο γύρος
σ’ ογδόντα μέρες, σ’ ογδόντα άδικες φυλακές.

Αναστημένοι κι άδειοι
απ’ το τριήμερο κάτω απ’ τη γη
πόρνες μαζί και άγιοι
σ’ ένα αγκάλιασμα, σε ένα βρώμικο φιλί.

Κι αν το κορμί σου είναι η γη σου
φύτεψε πάθη, θέρισε ενοχές
βάλ’ τη σοδειά σου μες στην ποδιά σου
πούλα τη στα παζάρια, σ’ αγορές.

Όμορφοι και ηττημένοι
την ήττα γιορτάσαμε με ωραία γιορτή
σαν σ’ εξορία σταλμένοι
κι ούτε τολμήσαμε να ξεστομίσουμε το «γιατί»