Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Μιχάλης Γρηγορίου, “Maha”, Ένα μουσικό παραμύθι (για synthesizers και vocoder)βασισμενο σε ιδεες του Arthur Clarke και του Samuel Delany.

 

 

Έργο 45, Νοεμβριος 1986 (Παραγγελια του Τριτου Προγραμματος)

πατήστε ΕΔΩ 

1. The City of Diaspar …………………… 2’ 45”
2. The Journey to the seven Stars ……….. 9’ 28”
3. Vanamonde …………………………… 7’ 20”

Η ιστορια του Alvin, του πρωτου παιδιου που γεννηθηκε υστερα απο εκατομμυρια χρονια στην Diaspar, την τελευταια πολη πανω στην γη που υστερα απο διαφορες περιπετειες βρηκε την εξοδο της πολης και ηταν ο πρωτος ανθρωπος που ξαναντικρυσε, υστερα απο αμετρητους αιωνες, τον βραδυνο εναστρο ουρανο, και πως ανακαλυψε τη “Maha”, το τελειοτερο διαστημοπλοιο που ειχαν φτιαξει στα χρονια της προϊστοριας τους οι ανθρωποι, και πως ταξιδεψε μ’ αυτην στον αστερισμο των Επτα Ηλιων, οπου συναντησε τελικα την Vanamonde, την νεαρη και παιγνιδιαρικη θεοτητα που ειχαν κατασκευασει τα λογικα οντα του Γαλαξια πριν αναχωρησουν για αλλες περιοχες του Συμπαντος αναζητωντας την μεγαλη υποσχεση…
…. ετσι οπως την διηγηθηκε με ηχους και με φωτεινα ολογραμματα ο Mouse -που ειχε γεννηθει στην Κωνσταντινουπολη- στον φιλο του Katin -που ειχε ζησει επι χρονια στα Αναφιωτικα- παιζοντας την “συριγγα”,αυτο το οργανο που εμοιαζε με αρχαια λυρα και με computer που το ειχε κλεψει ο Mouse το 3000 μ.χ απο το παζαρι της Πολης, ενω ταξιδευαν κι’οι δυο τους με το “Roc”, το διαστημοπλοιο του Lorq Van Ray που ειχε το ονομα του μυθολογικου πουλιου, σαν μελη του πληρωματος, κατευθυνομενοι απο τον πλανητη Ιλλυριον στον πλανητη Γη, σε αναζητηση του Nova.
Σημειωση: Προειδοποιειται ο ακροατης του εργου οτι η “Maha”,ο Alvin,η Diaspar, οι Επτα Ηλιοι, η Vanamonde, κλπ, ειναι πλασματα της φαντασιας. Τα μονα που ειναι πραγματικα σ’ αυτη την ιστορια ειναι ο Mouse, o Katin, το διαστημοπλοιο “Roc”, o Lorq Van Ray, τα Αναφιωτικα κι’ η Κωνσταντινουπολη.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Λεωνίδας Μαριδάκης, “Σε βάθος δρόμου”, εκδ. Μετρονόμος, 2010

ΑΚούστε το τραγούδι εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=vMxFz0OHPvE&feature=related

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
στίχοι: Βασίλης Λαλιώτης

Στο παλιό μας αμάξι
πού ‘ξερε όλους τους δρόμους
κι είχε μόνο για νόμους
της φιλίας την τάξη.
Στο παλιό μας αμάξι
ήταν όλα εντάξει.

Και μας πήγαινε ο δρόμος απο πόλη σε πόλη
με βενζίνη και με αλκοόλη
και μας πήγαινε ο τρόμος απο νύχτα σε νύχτα
θα χαθώ, καληνύχτα.

Για χιλιόμετρα πόσα
μες στου χρόνου το μύλο
ήρωα μου και φίλο
σ’ είχα κάτω απ’ τη γλώσσα.
Για χιλιόμετρα πόσα
σ’ είχα κάτω απ’ τη γλώσσα.

«ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟΥ» (2010) ονομάζεται το νέο cd του Λεωνίδα Μαριδάκη που κυκλοφορεί τέσσερα χρόνια μετά το παιγνιώδες «Αβάδιστα», που ευτύχησε να βγει σε παραγωγή του Νίκου Ξυδάκη. Σε βάθος δρόμου… ιστορίες για προορισμούς και χώρες μακρινές. Τραγούδια για την περιπέτεια, την αγάπη και τη φιλία, που κουβαλάνε κάτι από το ταξιδιάρικο στοιχείο των Calexico, την εξωστρέφεια του Manu Chao ή τη σκοτεινή αψάδα του Tom Waits.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Τάκης Σινόπουλος, Χρονικό (concept: Χρήστος Ζάχος)

Το κείμενο βρίσκεται στη συλλογή \”ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ\” (Πατήστε στο όνομα)  εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, στην ενότητα Δοκίμιο ’73 – ’74. Είναι αποσπάσματα από τις παραγράφους ΧΙ και V, για να ρέει ο λόγος πιο καλά μέσα στη μουσική. Είναι το εξής:

«ΧΙ

Τα πρώτα σπέρματα του πανικού σκορπίστηκαν εντάξει στην οδό Στουρνάρα αριστερότερα Αχαρνών. Δικά μας πρόσωπα Α – 14 και Β – 22 πρωτοστατούν. Κατέρχονται πολλοί σε χωριστές ομάδες – καταγράψατε. […] Καλώδια και πομποί σε θέσεις ασφαλείς να διαχωρίζονται οι φωνές. Τομείς προτεραιότητος τομείς εμπιστοσύνης. […] Κορύφωση την ώρα των αυτοκινήτων να κορνάρουν τέλος του λυκόφωτος. Κανόνας. Στην επιφάνεια τίποτε να μην πυρακτωθεί. Γρήγορος χειρισμός των οπτικών μηχανημάτων. Και σταθερότητα και ψυχραιμία. Το νούμερο 334 να φύγει από τον εξώστη 7 να πάει απέναντι στο 3 αριστερό παράθυρο. Όλα τα πρόσωπα στο μισοσκόταδο τονίζω μισοσκόταδο. Συντονισμός σε κάθε κίνηση. Δράση και αντίδραση και προπαντώς επικρουστήρες. Σωστό σημάδι κι όχι στο μηδέν. Να φαγωθεί με κάθε τρόπο εκείνο το έψιλον + κάππα ευκίνητο κι ανήσυχο. Να αντραπεί με γρήγορους φορείς το Ιώτα και το Ψι. Συμπλέξατε κι αποσυμπλέξατε. Η νύχτα αυτή να γίνει αφετηρία – πραγματικότητα των άλλων πραγματικοτήτων ώστε.

V

Υπάρχει ένα παράθυρο χτυπημένο στη φωτογραφία του δρόμου. Να παραμείνετε το Β – 2 συνάρτηση με Ζ – 24 στο απέναντι.[…] Σ.Σ. παρεμβάλλονται παράσιτα.[…] Πιο πέρα τ’ ανοιχτό αυτοκίνητο χωρίς επιβάτη. Ενεργήσατε κατ’ αρχήν Ι – 5 κι ύστερα με προσοχή Α και Β – 18 ν’ αποχωρήσουν. Καλύπτεστε επαρκώς και επισημάνατε γωνία και πρόσωπο. Ει δυνατόν ποσότητα φωτός. […] Η νύχτα αυτή να γίνει αφετηρία – πραγματικότητα των άλλων πραγματικοτήτων ώστε.»

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Παναγιώτης Πάκος, “Ουμ Καΐς”

Στίχοι, μουσική, φωνή: Παναγιώτης Πάκος (πατήστε στο όνομα)

Τον άντρα τον πολύτροπο πες μου, Θεά, που χρόνια
παράδερνε προτού χαθεί στα μαρμαρένια αλώνια.
Ακούω την άδεια μου φωνή στις όχθες του Ιορδάνη –
σκυλί στο πλάι μου θρηνεί σαν να ‘χω πια πεθάνει.

Στις μαύρες πέτρες του Ουμ Καΐς* ο χρόνος σε ‘χει ρίξει
κι αν απ’ τον ήλιο δεν καείς, θα καίγεσ’ απ’ τη θλίψη.
Κι αν στης αλήθειας το κρασί μεθάς και δεν τ’ ορίζεις,
τη στάχτη στο ποτήρι σου πρώτα να καθαρίζεις.

Απ΄τον κρουνό στα Γέρασα ήπια, να ξανανιώσω.
Ήπια μα πάλι γέρασα, χωρίς να μεγαλώσω.
Τον άντρα τον πολύτροπο πες μου, Θεά, που χρόνια
παράδερνε, μα ευτυχώς κανείς δε ζει αιώνια.

——————————-
*Ουμ Καΐς (Γάδαρα): Κωμόπολη της Ιορδανίας, χτισμένη στα ερείπια των αρχαίων Γαδάρων (σήμερα στο τριεθνές Ιορδανίας, Συρίας και Ισραήλ).
** Γέρασα (Τζεράς): Πόλη της Ιορδανίας, περίφημη για τον ρωμαϊκό της ιππόδρομο, το θέατρο και τον κρουνό της.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Τούλα Καρώνη, “Ζορζ Μπρασένς, Ο ποιητής τραγουδοποιός”, εκδ, ΔΡΟΜΩΝ

Ακούστε το τραγούδι εδώ:  http://www.youtube.com/watch?v=p4j1RmzFFC4

LA MAUVAISE REPUTATION
H κακή φήμη

Στο χωριό χωρίς να το παινευτώ
Έχω κακή φήμη
Είτε βάζω τις φωνές είτε μένω ήσυχος
Με περνάτε πως είμαι και εγώ δεν ξέρω τι
Δεν κάνω όμως κακό σε κανέναν
Ακολουθώντας το δρόμο του ταπεινού ανθρωπάκου
Μα οι σπουδαίοι άνθρωποι δεν αγαπούν
Όποιον ακολουθεί άλλο δρόμο απ’ το δικό τους
Όλος ο κόσμος με κακολογεί
Εκτός απ΄τους μουγκούς, όπως εννοείται.

Την ημέρα της Δεκάτης Τετάρτης Ιουλίου
Εγώ κάθομαι στο ζεστό κρεβάτι
Η μπάντα της παρέλασης
Με αφήνει αδιάφορο
Δεν κάνω όμως κακό σε κανέναν
Που δεν ακούω τη σάλπιγγα να ηχεί
Μα οι σπουδαίοι άνθρωποι δεν αγαπούν
Όποιον ακολουθεί άλλο δρόμο απ΄το δικό τους
Όλος ο κόσμος με δείχνει με το δάχτυλο
Εκτός απ΄τους κουλούς, όπως εννοείται

Όταν συναντιέμαι με έναν άτυχο κλέφτη
Που τον κηνυγάει ένας χωριάτης
Τινάζω το πόδι μου και γιατί να το κρύψω
Ο χωριάτης βρίσκεται με μιας ξαπλωμένος κατά γης
Δεν κάνω όμως κακό σε κανέναν
Αφήνοντας να το σκάνε οι μικροκλέφτες
Μα οι σπουδαίοι άνθρωποι δεν αγαπούν
Όποιον ακολουθεί άλλο δρόμο απ’ το δικό τους
Όλος ο κόσμος ορμάει κατά πάνω μου
Εκτός απ’ τους κουτσούς, όπως εννοείται

Δεν είναι ανάγκη να είμαι ο Ιερεμίας
Για να μαντέψω τη μοίρα που μου έχει γραφτεί
Αν βρουν ένα σκοινί του γούστου τους
Θα μου το περάσουν στο λαιμό
Δεν κάνω όμως κακό σε κανέναν
Ακολουθώντας τους δρόμους που δεν οδηγούν στη Ρώμη
Μα οι σπουδαίοι άνθρωποι δεν αγαπούν
Όποιον ακολουθεί άλλο δρόμο απ΄το δικό τους
Όλος ο κόσμος θα ‘ρθει για να με δει κρεμασμένο
Εκτός απ΄ τους τυφλούς, όπως εννοείται

Διαβάστε περισσότερα