Ακούστε ένα τραγούδι από τον ακυκλοφόρητο στην Ελλάδα δίσκο, “Πέραμα”, σε μουσική Ηλία Βαμβακούση και ποίηση Αντρέα Παγουλάτου. Συμμετέχει το συγκρότημα “Πλανήτες εν πλω”. Ο δίσκος κυκλοφορεί προς στο παρόν μόνο στην Ιταλία, ως συνοδευτικός της ιταλικής έκδοσης της ποιητικής συλλογής του Παγουλάτου, “Πέραμα”, εκδ. Μανδραγόρας 2006. Ερμηνεύει ο Ηλίας Βαμβακούσης.
ΙΙ
βήματα
βήματα
βήματα
χιλιάδες βήματα
δίπλα στο
χάος
βήματα
βήματα
μουσικές βημάτων
ήχοι βημάτων
κι από κάτω
χείλη νεκρά
αν
υψώνοντας
το πρόσωπο
μέσα στο όνειρο
νερό και φλόγα
αναρωτιούνται
βήματα ποιων
σε ποια δρομολόγια
βήματα;
(Πηγή φωτογραφίας): bosko-hippydippy.blogspot.com
Τι κρίμα !!
Ένα υπέροχο μουσικό μοτίβο
που κανενός τα χείλη δεν θα
επαναλάβουν .Ένα πανέμορφο
σκαρί που φτιάχτηκε , όχι για
να ταξιδεύει σε πέλαγα και
πόντους , αλλά εκτίθεται σε
περαστικούς και αδιάφορους .
Πάντα κατά την ταπεινή μου
άποψη . Τέλος βρίσκω ταλαντούχο
τον Ηλία Βαμβακούση .
Και κάτι άλλο .
Εκφραστική η αγωνία του ποιητή
(φωτο) για την πορεία των όσων γράφει .
O Βαμβακούσης ξέρει να συνθέτει ωραίες μελωδίες. Το τραγούδι θα ήταν καλύτερο αν δεν είχε τόσο “φορτωμένη” ενορχήστρωση. Θα ξεκαθάριζε το ύφος του κι η “ατμόσφαιρα” θα ήταν πιο φυσική. Το ροκ και το έθνικ πάσχουν στις ραφές τους.
Αντιθέτως οι στίχοι, συγκλονίζουν στην απλότητά τους.
Σε γενικές γραμμές πάντως ο Βαμβακούσης υπόσχεται περισσότερα. Ν’ ακούσουμε και τ’ άλλα τραγούδια.
Πολύ ωραίο κομμάτι με εύστοχο progressive ύφος. Πιάνει τις ματωμένες λέξεις του ποιήματος και τις ταξιδεύει μέσα σε έναν ελεύθερο, υπνωτιστικό και μυστηριώδη δρόμο. Συλλαμβάνει δημιουργικά το πνεύμα του ποιήματος και το μεταμορφώνει σε ένα εύστοχα πειραματικό μουσικό ταξίδι.
Πέρα απο τις αλλαγές, που θα μπορούσαν να είναι λιγότερο απότομες, η μουσική μετάφραση και η σύνθεση μου άρεσαν.
Υ.Γ. Χαρακτηριστικά τρομαγμένο το πρόσωπο του εκλειπόντα Αντρέα Παγουλάτου. Με ένα ύφος αθώας παιδικότητας. Τον θυμάμαι που προσπαθούσε (συνήθως ανεπιτυχώς) να μπάσει την Μπήλιω Τσουκαλά στο πνεύμα του υπερρεαλισμού. Φιλότιμες αλλά μάταιες προσπάθειες. 🙂
Αγαπητέ κύριε Ράπτη
Τελικά πιστεύω , μετά την ενημερωτική
απάντηση σας , πως το τρομαγμένο
πρόσωπο του , εκφράζει τις λάθος
επιλογές ως προς τα πρόσωπα
( ευτυχώς ανεπιτυχώς ) .
Σίγουρα θα είχε άλλο αποτέλεσμα
αν προσπαθούσε φέρ’ ειπείν
με την κ. Γλύκατζη-Arveler .
Όλα καλά
Ναι Τυρταίε. Αυτό που επισημαίνεις υπαινίχθηκα.