ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ (από το Official Webclip) πατήστε ΕΔΩ
Συγχρονισμένοι πλήρως
και κάπου ανάμεσα στις αναπνοές
του κόσμου όλου ο γύρος
σ’ ογδόντα μέρες, σ’ ογδόντα άδικες φυλακές.
Αναστημένοι κι άδειοι
απ’ το τριήμερο κάτω απ’ τη γη
πόρνες μαζί και άγιοι
σ’ ένα αγκάλιασμα, σε ένα βρώμικο φιλί.
Κι αν το κορμί σου είναι η γη σου
φύτεψε πάθη, θέρισε ενοχές
βάλ’ τη σοδειά σου μες στην ποδιά σου
πούλα τη στα παζάρια, σ’ αγορές.
Όμορφοι και ηττημένοι
την ήττα γιορτάσαμε με ωραία γιορτή
σαν σ’ εξορία σταλμένοι
κι ούτε τολμήσαμε να ξεστομίσουμε το «γιατί»
Τερατογένεση
Μια ελιά που βγάζει μήλα
κι έχει ανάποδα τα φύλλλα
φύτρωσε στο πλάι του δρόμου
με την ανοχή του νόμου.
Κι ένας σκύλος τιτιβίζει
πάνω στα κλαδία και σκίζει
τη βουή της λεωφόρου
και την ομοιομορφία του χώρου.
Μια τερατογένεση το μόνο που μας σώζει
με γονική συναίνεση και ήθος Καραγκιόζη
μια τερατογένεση να σπάσει την ανία
με ενδοφλέβια ένεση, εμβόλιο στα σχολεία
Μια μηλιά που βγάζει λάδι
και φωτίζει στο σκοτάδι
φύτρωσε στην πλάτη εκείνων
αρμοδίων και υπευθύνων
Κι ένα αηδόνι που γαβγίζει
τη φωλιά του μέσα χτίζει
και γεννάει ανθρώπους άλλους
ανυπόκριτους, μεγάλους
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
1. Να καεί ο καναπές μου
2. Ομορφοι και ηττημένοι
3. Ερωτες
4. Ενα φως που ακροβατεί
5. Στην ερημιά του ήχου
6. Θεατρίνοι Μ.Α. [Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης. Ερμηνεία: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης]
7. Γυμνή ησυχία
8. Ανταλλάγματα [Στίχοι/Μουσική: Μαρία Παπαγεωργίου]
9. 700 ευρώ το μήνα [Ερμηνεία: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης]
10. Τερατογένεση
11. Ιαχή
12. Βαλς
Στίχοι-Μουσική: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης











Όποιος βρωμίλος , δοτός κάποιων
καταστάσεων και ηθελημένων
αποτελεσμάτων , ξαναπεί πως σήμερα
δεν γράφονται πια , υπέροχα τραγούδια
θα του κόψω την γλώσσα.
Να ευχαριστήσω τον Σπύρο για την ανάρτηση
η οποία μας μαθαίνει , μας γνωστοποιεί
πως ακόμα ……..ζούμε .
Εύγε στους Αλέξανδρο-Μαρία
Με βαθιά συγκίνηση.
Υπέροχο το συναίσθημα ν’ ακούς αυτό το εκπληκτικό κομμάτι… Συγχαρητήρια φίλοι μου ποιητές που αποδείξατε οτι το αληθινό τραγούδι μιλά για ψυχή και όχι για έρωτες σε σχήμα καραμέλας και πράσινα άλογα…. Καλή συνέχεια!
Είναι και οι δύο από τις παρουσίες που πλουτίζουν το ελληνικό τραγούδι. Όχι μόνο έχουν τα φόντα να το πετύχουν, αλλά με τον συγκεκριμένο δίσκο να κυκλοφορεί ελεύθερος έχουν ήδη ξεκινήσει να το πραγματοποιούν.
Είναι η νέα γενιά που κοιτάει στα μάτια εκείνους που τη γέννησαν.
Μαζί τους.
Εξαιρετικό τραγούδι από αυτόν τον δίσκο και οι έρωτες.
όπως επίσης και οι θεατρίνοι Μ.Α, όπου ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης μελοποιεί στίχους του Γιώργου Σεφέρη.
Α! Μην ξεχάσω και την ερημειά του ήχου.
Καλή ακρόαση!
Εξαιρετικό cd.Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης είναι κατά τη γνώμη μου ένας τραγουδοποιός με ταλέντο με προσωπικό ύφος με μουσική παιδεία και πιστεύω ότι σύντομα θα κατακτήσει την κορυφή με την αξία του και μόνο κόντρα στην επιταγή της εποχής (ή καλύτερα των κυκλωμάτων) να την κατακτούν τα “εκτρώματα” των reality και των talent show.Όλα τα κομμάτια του cd είναι υπέροχα.Καλή επιτυχία στα παιδιά και στις πωλήσεις και στα live εύχομαι γιατί εκτός από την αναγνώριση είναι (δυστυχώς) και τα χρήματα απολύτως απαραίτητα για την καλή συνέχεια.
για καποιον που ακούει μοσχολιού και αλεξίου, είναι ότι πρέπει.για εμάς τους υπόλοιπους είναι μια από τα ίδια, έντεχνα, αδιάφορα τραγουδάκια, να περνάει η ώρα και να μελαγχολούν οι μεγαλοκοπέλες.
Ωραίο τραγούδι, αλλά φοβάμαι πως δεν ξεφεύγει τελικά απο το φασόν της δημοφιλούς έντεχνης κλάψας και της ρηχής καταγγελίας.
Το προσωπικό ύφος, ο βασανισμένος πειραματισμός και η τόλμη, νομίζω πως λείπουν απο πολλούς νέους δημιουργούς σε αυτό το είδος της μουσικής. Μου φαίνεται πως στοχεύουν και αυτοί σε μεγάλα, “εναλλακτικά” κοινά… Και αυτού του είδους η εύκολη λαϊκίστικη ρητορεία καταντάει, έστω και έντεχνα, βαρετή (για να μην πω ύποπτη). Καλή συνέχεια πάντως σε αυτή και σε κάθε ανάλογη προσπάθεια στο χώρο της μουσικής.
Για μας που ακούμε εκτός από
Μοσχολιού και Αλεξίου και
BIANCA GUACCERO
LARA FABIAN
MINA
ORNELA VANONI
IVA ZANICCHI
MIETA
Και
MARIA DOLORES PRADERA
LOLA FLORES
PALOMA SAN BASILIO
ISABEL PANTOJA
ROCIO DURCAL
ROCIO JURADO
Και
AMALIA RODRIGUES
LISSANDRA LIMA
MARIZA
DULCE PONTES
AMANTA AGOSTA
Kai
MARTA MARIA SIERA LIMA
TITA MERELLO
AMPARO OCHOA
ANA GABRIEL
CELIA CRUZ
CHAVELA VARGAS
και όχι μόνο , γιατί μας φαίνεται
πως έγραψαν κάτι σπουδαίο ?????
Αυτό ακριβώς αναρωτιέμαι κι εγώ, Τυρταίε.
Κύριε Καλογήρου δεν φταίτε εσείς που στην ίδια φράση τοποθετείτε δύο εξ’ ολοκλήρου αντίθετα επίθετα: “έντεχνα” και “αδιάφορα” και τα παρουσιάζετε ως συνώνυμα. Πιθανόν τόσα να ξέρετε για το ¨”έντεχν﨔 τόσα να λέτε, αν έχετε μείνει σε αυτο των τελευταίων χόνων.
Δεν μας είπατε όμως εσείς με τι μελαγχολείτε;
όλοι εν αναμονή κάτι μεγαλειώδους κάτι διαφορετικού
μετά το μεσαίωνα ακολουθεί η αναγέννηση
τώρα πεφτουν οι σπόροι
κι όταν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες
θα έρθει κι η σοδειά
οι τέχνες προπονούνται για τους επόμενους αγώνες που τα σημάδια δείχνουν πως γρήγορα θα έρθουν
ας ελπίσουμε όλοι νάναι έτοιμες μαζί κι εμείς
υπομονή
“για καποιον που ακούει μοσχολιού και αλεξίου, είναι ότι πρέπει.για εμάς τους υπόλοιπους είναι μια από τα ίδια, έντεχνα, αδιάφορα τραγουδάκια, να περνάει η ώρα και να μελαγχολούν οι μεγαλοκοπέλες.”
Καλό είναι όταν μιλάτε προσωπικά να μην χρησιμοποιείτε πληθυντικό. Οι υπόλοιποι είμαστε εμείς και τυχαίνει να μην είμαστε ούτε μεγάλοι, ούτε κοπέλες. Ευχαριστούμε που μας δίνετε τη δυνατότητα να δείξουμε πόσο σημαντικά είναι αυτά τα πράγματα.
Ακροατής της Μοσχολιού και της Αλεξίου!
δεν μελαγχολώ κύριε αραβανή.έντεχνα χαρακτηρίζω αυτά που όλοι ξέρουμε.μην παίζουμε με τις λέξεις.
τυρταίε δεν ξέρω γιατί.για μένα είναι μια από τα ίδια.
Δεν παίζουμε με τις λέξεις, με τα συναισθήματά μας παίζουμε και τις μελαγχολίες μας… Αλλά δεν έχει νόημα εσείς δεν μελαγχολείτε…
Ποια είναι δηλαδή αυτά που όλοι ξέρουμε. Πως είστε τόσο σίγουρος;;;
Είναι δικαίωμά σας να μην σας αρέσουν αλλά τα υπόλοιπα σχόλια νομίζω ήταν περιτά.
Δεν θέλω να σε θίξω αλλά ………
σαν καλόγερος και λόγω μεγάλου
ελλείμματος μουσικής παιδίας
όπως την λένε , τα βλέπεις
όλα ΙΔΙΑ
Νομίζω κ.Καλογήρου ότι αδικείτε αυτό που ονομάζουμε έντεχνο όταν μιλάτε για μονοτονία.Ουσιαστικά πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες του “εντέχνου” κατάφεραν το ακριβώς αντίθετο δηλαδή να σπάσουν αυτή τη μονοτονία που υπήρχε στο λαικό στο ποπ τραγούδι κ.λ.π.γιατί πρόσθεσαν όργανα πάντρεψαν μουσικές και έγραψαν πιο ποιοτικο στίχο, ποιητικό θα έλεγα.Εγώ δεν μπορώ παράδειγμα να δω καμμιά μονότονη ομοιότητα ανάμεσα στους Κατσιμιχα Ιωαννίδη Θηβαίο κ.λ.π.ενώ τα σημερινα λαικά ή ποπ ή ακόμα και τα χιπ χοπ σαν νέο είδος λες και τα βγάζουν με καρμπόν.Αυτή είναι η γνώμη μου…βεβαίως διάλογο κάνουμε δεν χρειάζεται να “αρπαζόμαστε” με το παραμικρό (το λέω σε όλους μας).