1.

διασκορπίζω την υπόληψή μου
σε ποιήματα

ε, τέτοιος τρομοκράτης,
δεν το περίμενα
βρώμικο λιμάνι Θεσσαλονίκης, 03/07/2003

2.

με αποστάξεις οινόβρεχτης νυχτωσύνης
μετρώ του σύμπαντου
τις λεκτικές υποσημειώσεις
(κάποιες διαγράφουνε το κείμενο θανατικά)
έτσι απολαμβάνοντας την ξαγρύπνια μου
θα ξημερώσω δροσερός κι ελαφρύς

(και να μην δειπνήσω
 σκέφτομαι
 δεν έγινε και τίποτα

 θα συνεχίσω να τσιμπολογώ βραδύκαυστα δευτερόλεπτα
 παρέα με το συνεπές τριζόνι
 και με του κούκου τον αλάθητο χρονομέτρη)
    ολυμπίσιου  ιουλίου 2006

Αντίλαλος

Σε χαράδρα τα χνάρια μου…

Για τους ανθρώπους που δεν περπάτησαν.

… Σκέψεις απλωμένες στην ενάργεια της προσωπικής αναζήτησης…

Σφάλμα αποστολής.

… Πόσο διαρκείς;…

Περαστικός συναγερμός η τόση αναγκαιότητα της επαφής.

… Χρόνος καρφιτσωμένος στο μετέωρο βηματισμό της ύπαρξης…

Την εξαίρεσή σου βιώνεις.

… Τυγχάνω εκφραστής του προαιώνιου λάθους.

Εις τους αιώνας των αιώνων εγώ και, ίσως, εσύ.

Ηχώ…

Μία διάρκεια τόπου
σε χρόνο δεδομένο,
η ένωση.

20.08.11

Woman in Sale (ή αλλιώς χιονάτη)

Και οι επτά με διεκδίκησαν
από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.
Αφέθηκα
-άλλο που δεν ήθελα!
σε ορέξεις λάγνες
σε επιθυμίες τεμαχισμένες
την δική μου την κράτησα καλά φυλαγμένη ωστόσο.
Με διεκδίκησαν και οι επτά
από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.
Μετρούσα
-ανάγκη βλέπετε!
λαχτάρας πόντους
μοναξιάς μήκη
και πήρα κοντές ξεφτισμένες λινάτσες
παραμυθιών που κανείς πια δεν διαβάζει.
Προσύμφωνα γάμου, γάμου προσύμφωνα
παράφωνα ερώτων.

Ξεπουλήθηκα
από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο
κι ας με διεκδικούσαν σαν γίγαντες.

Μα να μην προσέξω πώς ήταν νάνοι!

Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης 2011/biennale

Άδεια εξόδου
                                                     
   Είχαν κιόλας περάσει είκοσι πέντε χρόνια όταν ξανανταμώσαμε. Εκείνος γνωστός κι επιτυχημένος δικηγόρος, εγώ γνωστός μάρτυρας κατηγορίας κι επιτυχημένος ψευδομάρτυρας. Χαιρετηθήκαμε με θέρμη, μ’ αυτό το γνωστό χαμόγελο ειλικρίνειας μεταξύ κατεργαραίων κι έπειτα πήραμε ο ένας το πρόσωπο του άλλου (ίσως και γι’ αυτό δε νοιώσαμε ποτές τόσο ένοχοι) και κατηφορίσαμε μαζί το παρελθόν, μήπως και βρούμε εκείνες τις λεπτομέρειες που μας καταδίκασαν,
      μάρτυρές μου όλοι οι νεκροί π’ αφήσαμε πίσω.

 
Η συνάντηση

   Με τον Λάζαρο συναντηθήκαμε τυχαία σ’ εκείνο το ήσυχο μέρος όπου σύχναζα. Είχα χρόνια να τον δω. Δε με γνώρισε.
«Μα τόσο πολύ έχω αλλάξει;» του είπα.
Δε μίλησε· μα κατάλαβα ακριβώς τι ήθελε να μου πει.
Κι ύστερα, άρχισε μια βιβλική βροχή και τα κυπαρίσσια όλα έσκυψαν
          μην τυχόν τα θερίσει
          η χαμηλή πτήση της αθανασίας!

Ακάλυπτος

Απομένοντας θηρία
Στις σπηλιές των ματιών
Κατάγματα στους λεπτοδείκτες
Που χαρτοκόβουν το μέλλον
Λύτρα στα σκλαβοπάζαρα της σάρκας.
Εν πνεύματι απωλείας
Ίσως ότι χάνουμε
Να σώζεται κάπου αλλού.

Στις συνοικίες των υπογείων
Παράθυρα φιμωμένα στο δρόμο
Υπό την επήρεια της όρασης
Με την ασώματη λύσσα των αγγέλων
Υφαρπάζοντας περαστικά κορμιά
Ακούσιους πρωταγωνιστές
Όλο το υπογάστριο του ύπνου
Ίσαλος στίχος
Χειλικόληκτη ηδονή.