“ΠΥΡΡΩΝ ο ΥΣΤΕΡΟΣ”, Επτά ποιήματα

11 Σχόλια

• Απάντηση

  

  Μάνος Ορφανουδάκης

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 1:17 πμ

  Μου αρέσουν πολύ!
  Καινούρια φόρμα (τουλάχιστον σε μένα)
  και καίριος λόγος.
  Εύγε!

  “[…] Είναι νόμιμο να γράφεια γιά ότι σε καίει, αλλά πρόσεχε τη φόρμα. Η φόρμα πρέπει να είναι σύγχρονη. Κυνήγα το καινούριο και δε θα χάσεις ποτέ. Μη φοβηθείς να σπάσεις το τσόφλι, ακόμα κι αν λερωθείς…”

  Γιάννης Ρίτσος στον Θάνο Μικρούτσικο

• Απάντηση

  

  Τυρταιος

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 1:45 πμ

  Επτά ποιήματα :
  Κάτι σαν το τσούρμο των Πλειάδων ας πούμε
  ή εάν προτιμάτε σαν να υπαγόρευσαν το
  κάθε ένα από αυτά η
  Μαία
  Ταϋγέτη
  Ηλέκτρα
  Στερόπη
  Κελαινώ
  Αλκυόνη
  Μερόπη

  Και το όνομα αυτού ???
  Γιατί μη μου πείτε με τέτοια γραφή
  φοβάται την έκθεση !

• Απάντηση

  

  Γιώργος Πρίμπας

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 2:34 μμ

  Κε Ρεούση, τι σας εκφράζει περισσότερο όταν εκτίθεστε, το Ρεούσης ή το Παπαθανασίου;

  Επί της γραφής (και με υλικό από αυτή) ένα με τρόπο χαϊκού:

  Με αποστάξεις
  Υποσημειώσεων
  Σύμπαν σε μετρώ

• Απάντηση

  

  κώστας ριτσώνης

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 2:56 μμ

  αυξάνω το ποίημα
  μικραίνω το ποίημα…

  κάθε ποίημα κι ένα κιλό κρασί
  και η ποιητική συλλογή
  ολόκληρο βαρέλι…

  λοιπόν εβίβα
  κι άσπρο πάτο

• Απάντηση

  

  Γιώργος Πρίμπας

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 9:37 μμ

  [Και το όνομα αυτού ???
  Γιατί μη μου πείτε με τέτοια γραφή
  φοβάται την έκθεση!]

  [Και επαυξάνω σʼ αυτό που γράφει ο καπετάνιος: “Μη μου πείτε με τέτοια γραφή φοβάται την έκθεση!”.]

  o στόχος δεν ήταν να αποκαλύψει κάτι, αλλά να προσθέσει πως δεν χρειάζεται ονοματεπώνυμο.

• Απάντηση

  

  Τυρταιος

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 10:42 μμ

  Καλέ μου φίλε Γιώργη
  Θα χρησιμοποιήσω ρήση του φίλου μου Βασίλη Λαλιώτη
  “όλοι μας γράφουμε για να μας αγαπούν”
  Η ανάγκη μου λοιπόν ( ο στόχος ) ήταν να γνωρίσω ένα ακόμη
  αγαπημένο πρόσωπο και όχι αυτό καθʼ αυτό το
  όνομα του . Θέλω να ελπίζω πως με κατάλαβες !!!

• Απάντηση

  

  Γιώργος Πρίμπας

  22 Φεβρουαρίου, 2012 at 11:45 μμ

  Φίλε μου (κυριολεκτώ) για να κάνω μια προέκταση [ή ίσως παρέκταση;], ίσως γιατί αν μας γνωρίσουν εκτός γραφής μπορεί και να μας μισήσουν.
  (διευκρίνιση: κανένα υπονοούμενο για κανένα)
  Τυχερός όποιος του μείνουν 4-5 φίλοι να τα λέει.

• Απάντηση

  

  Θάνος Γώγος

  23 Φεβρουαρίου, 2012 at 12:53 πμ

  Πολλοί “ειδικοί” του κρασιού , δοκιμάζουν ένα όνομα και εξυμνούν τη γεύση του. Έπειτα τους δίνουν το ίδιο κρασί από άλλη συσκευασία και ξινίζουν (ή και το αντίστροφο. )

  Φαντάζεστε να γινόταν το ίδιο και στην ποίηση?

  Θα ήταν σίγουρα διασκεδαστικό ,απαντάω εγώ

• Απάντηση

  

  Βασίλης Καλογήρου

  23 Φεβρουαρίου, 2012 at 5:10 πμ

  αυτό που περιγράφεις θάνο έχει γίνει στο ποιείν απ’ την ανάποδη.κάποιου του δώσανε ξίδι με ετικέτα κρασιού βουργουνδίας, και το πιε μονοκοπανιά ζητώντας και δεύτερο μπουκάλι.όταν,δε, του είπανε πως πρόκειτα για ξίδι, ήταν τόσος ο εγωισμός του που πρότεινε να σταματήσουμε να πίνουμε κρασί και να καταναλώνουμε το ξίδι του

  http://www.poiein.gr/archives/10293/index.html

• Απάντηση

  

  Γιώργος Πρίμπας

  23 Φεβρουαρίου, 2012 at 11:43 πμ

  Υπάρχουν νικητές κι αυτοί είναι όσοι διδάχτηκαν απ’ το παιχνίδι που είτε χάθηκε είτε κερδήθηκε. Η πανούκλα πάντα παραμονεύει λέει ο Καμύ. Γι’ αυτό σου είπα ότι όλα είναι κύκλος. Όποιος αντιληφθεί το γεγονός αυτό, είναι κερδισμένος. Οι υπόλοιποι θα ψάχνουν το τέλος του δρόμου γυρίζοντας και γυρίζοντας και γυρίζοντας, βιώνοντας τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά χωρίς να τα γνωρίζουν.

  Να ζήσουμε με περισσότερη αλήθεια, με περισσότερη αξιοπρέπεια, με περισσότερη αθωότητα.

  http://www.vakxikon.gr/content/view/652/2942/lang,el/
  (το αν τα πιστεύετε ή τα συλλέξατε για να τα «πουλήσετε» γιατί σας φαίνεται ότι αξίζουν εσείς το ξέρετε, η στάση σας εδώ πάντως απέχει κάτι δις έτη φωτός, και η φανατίλα έτσι κι αλλιώς δεν βοηθάει)

• Απάντηση

  

  Μετήλλιας Γιώργος

  12 Απριλίου, 2013 at 7:18 μμ

  Να μία ενδιαφέρουσα γραφή.
  Περιμένω τη συνέχεια.