Verra la morte e avra i tuoi occhi-
questa morte che ci accompagna
dal mattino alla sera, insonne,
sorda, come un vecchio rimorso
ο un viziο assurdo. Ι tuoi occhi
saranno una vana parola,
un grido taciuto, un silenzio.
Cosi li vedi ogni mattina
quando su te sola ti pieghi
nello specchio. Ο cara speranza,
quel giorno sapremo anche noi
che sei la vita e sei il nulla.

Per tutti la morte ha uno sguardo.
Verra la morte e avra i tuoi occhi.
Sara come smettere un vizio,
come vedere nello specchio
riemergere un viso morto,
come ascoltare un labbro chiuso.
Scenderemo nel gorgo muti.

(22 marzo 1950)

Christos Roumeliotakis

Estranger je suis
et autres poèmes

Titre original :
Ξένος ειμί και άλλα ποιήματα,
Athènes, Τυπωθήτω – Λάλον ύδωρ, 2002

Τraduit du grec par Clio Mavroeidakos – Muller

À Barbara

POST – SCRIPTUM

Que chacun désormais
étende sa propre mer,
qu’il nʼ attende pas dʼ autre mer;
que chacun désormais
ouvre ses propres outres,
il nʼy aura pas dʼ autre vent;
et que faire désormais des clairons.
maintenant que la guerre est finie.

Eκδόσεις ΕΝΔΥΜΙΩΝ
ΑΘΗΝΑ 2005

ΜΙΚΡΟ ΑΝΘΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

Ο πνιγμένος οδηγός του φορτηγού της μπύρας
κουβαλήθηκε πάνω στο τραπέζι.
Κάποιος του είχε βάλει ανάμεσα στα δόντια
ένα λιλά φωτοσκιασμένο άνθος αστέρα.
Όταν του τράβηξα τον ουρανίσκο και τη γλώσσα
από το στήθος με μακρύ νυστέρι
κάτω απʼ το δέρμα θα πρέπει να το σκούντησα
γιατί το άνθος γλίστρησε στο διπλανό εγκέφαλο.
Το φύλαξα στο θώρακα
μέσα στα πριονίδια όταν το έραβαν.
Πιές να χορτάσεις στο ανθοδοχείο σου!
Αναπαύσου εν ειρήνη
Μικρέ Αστέρα!

ΟΜΟΡΦΗ ΝΕΟΤΗΣ

Το στόμα ενός κοριτσιού που για πολύ καιρό
βρισκότανε ανάμεσα στα βούρλα
έμοιαζε τόσο ροκανισμένο.
Όταν της έσπασαν το στήθος
ο οισοφάγος ήταν κατατρυπημένος.
Στο τέλος σε μια πέργκολα κάτω από το διάφραγμα
βρέθηκε μια φωλιά νεαρών αρουραίων.
Ένα αδελφάκι κείτονταν νεκρό.
Τα άλλα τρέφονταν από τα νεφρά και το συκώτι,
πίναν το παγωμένο αίμα και είχαν περάσει εδώ
μιαν όμορφη νεότητα.
Όμορφος και γοργός ήρθε κι ο θάνατος:
τα ρίξαν στο νερό.
Α!, πως τσιρίζαν τα μικρά μουσούδια!