Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ποιητικό Καφενείο

Ποιητικό Καφενείο

Ποιητικό Καφενείο

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΙΗΤΗΣ: Κώστας Ρεούσης

1. Γράφετε μόνο ξύπνιος;

Γράφω μόνο όταν υπνοβατώ.

2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση, γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;

Εάν είμαι εξαρτημένος από την ποίηση, δεν χρειάζομαι μεθαδόνη.

3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;

Όχι.

4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;

Μόνο τα αποτυχημένα δημοσιεύω.

5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας;, β) ένα ηλιοβασίλεμα;, γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;

Δέλτα, το αιδοίο μίας γυναίκας.

6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;

Τα γράμματα είναι απαραίτητα σʼ ένα ποίημα. Όχι δεν έχω λίστα.

7. Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας ή σας την έδωσε η συντεχνία;

Δεν ανήκω σε καμία συντεχνία, οπότε…

8. Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;

Ούτε το ένα ούτε το άλλο.

9. Γράφετε από ανάγκη ή από συνήθεια;

Από καύλα.

10. Πιστεύετε στη μούσα; Αν ναι, πια είναι η δική σας;

Πιστεύω. Η γυναίκα που αγαπώ.

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές, Ποιητικό Καφενείο

29/5, “Η Πόλις Εάλω”, Βραδιά ποίησης με νέους ποιητές και μαθητικά συγκροτήματα”, Λόφος Κολωνού, 21.00

Διοργάνωση: “Ποιείν” και Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 52ου Λυκείου Αθηνών. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Νίκο Βουτυρόπουλο για την οργάνωση και επιμέλεια της εκδήλωσης.

ΠΟΙΗΤΕΣ (μαθητές και ενήλικοι):
Ελένη Παπουτσή, Παναγιώτης Καμινάρης, Ανδρέας Πεφάνης, Eυαγγελία Λώλου,
Ασημίνα Ρεβύθη, Αφροδίτη Λυμπέρη, Σταύρος Καμπάδαης,
Χρήστος Μιχαήλ, Γιώργος Ευθυμίου, Αντρέας Στούπος,
Ανέστης Μελιδώνης,Λαμπρινή Αιωροκλέους κ.ά.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ: Δημήτρης Κωσταγιόλας και 2 μαθητικά συγκροτήματα (1. Xrays: Ηλίας Ραπατάς (ντραμς), Πάνος Τζεμης (φωνή), Ανδρέας Ραπατάς (κιθάρα), Ματθαίος Χατζής (κιθάρα), Γιάννης Γρηγοράκης (μπάσο) και Red Eyes: Στέλιος Κουλετάκης (κιθάρα), Ηλίας Κουλουμπής (κιθάρα), Ρανια Πετροπούλου (φωνή), Δημήτρης Τασούλης (ντραμς).

Παπουτση Ελενη

*

Κατω απ’ τα ματια δυο μαυροι κυκλοι τρελο ξενυχτι μαρτυρουν…
Τα αδεια μπουκαλια να γιατρεψουν παλιες πληγες προσπαθουν…
Στριβεις τσιγαρο και μ’ αποφευγεις,μα ειμαι ακομα εδω

Θελω να φυγω, σαν τον καπνο που φευγει απ’ τα χειλη σου…Να ξεχαστω!

Μα κατι με κραταει,μια δυναμη αορατη να συνεχισω τη ζωη μου δε μ’ αφηνει

Κανω ν’ ανοιξω την πορτα, μα απο μονη της κλεινει

Κι ετσι, ξανα θα μεινω εδω.Να προσπαθω καπου να βρω,

τη χαμενη αγαπη που επεσε στο κενο..

Διαβάστε περισσότερα
Ποιητικό Καφενείο

Νίκος Βουτηρόπουλος-Σωτήρης Παστάκας, Χρυσοχοΐδη, πρέπει να φύγεις….

Ενυπόγραφο αλλά ανεπίγραφο το παρόν κείμενο, γιατί κανένας τίτλος δε μπορεί να συμπεριλάβει την παραφροσύνη που συντελείται καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας, ειδικά όταν πέφτει ο ήλιος. Ενώ η τουριστική σαιζόν ξεκινά, οι πράσινοι αίλουροι της ΕΛΑΣ παρελαύνουν ως εντολοδόχοι επιχειρησιακών σχεδίων, παιδιά που έδωσαν Πανελλήνιες από την τσέπη ανυποψίαστων γονιών, για να δημιουργούν απορίες εύλογες ως προς τη χρησιμότητα της παρουσίας τους, αν όχι της ύπαρξής τους. Δρόμοι σχεδόν άδειοι, και όμως σε συγκεκριμένες παρόδους, κράνη και οπλισμοί που αναφέρονται σε τρωικούς πολέμους που κανείς ποτέ δεν εξύμνησε. Και όμως, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δείχνει να διακατέχεται από αβάσταχτες εμμονές και να συμπαρασύρει τους πολίτες, αρνούμενο πεισματικά να τους προστατεύσει, σε μια δίνη ολέθριων αμφιβολιών, όσον αφορά την ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου θεσμικού οργάνου. Την ίδια ακριβώς ώρα, οι κάθε λογής διαρρήκτες της δημόσιας τάξης δρουν ανενόχλητοι, σε τέτοιο βαθμό, που εγείρονται ερωτήματα ανοχής αν όχι συνεννόησης με τις διωκτικές, δηλαδή ανεκτικές, αρχές. Όλα αυτά ενόψει της Τρίτης Χιλιετίας. Το βασίλειο του εγκλήματος ήταν πάντα κερδοφόρο, αλλά πλέον καταντά άνευ ουσίας η διάκριση Ποιος είναι ο κλέφτης και Ποιος ο αστυνόμος. Αν τελικά ο κάθε πολίτης βρεθεί στην ανάγκη να πάρει το νόμο στα χέρια του, για να προστατεύσει τη ζωή του, μιας και οι απειλές είναι όχι απλά προφανείς αλλά καθημερινά βιώσιμες, τότε οφείλουν τα αρμόδια θεσμικά όργανα, αν θέλουν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους, να κάνουν το ελάχιστο, δηλαδή να κατοχυρώσουν την αγωνία όσων ακόμη εμπιστεύονται την κρατική λειτουργία με ανάλογες νομικές διευκρινήσεις, ακόμη και αν χρειαστεί να παραπέμπουν σε υπερατλαντικά μοντέλα.
Όλα τα παραπάνω ως αφορμή της κρίσης πανικού που έπαθε η σύντροφός μας (είμαστε τρίο και το απολαμβάνουμε-τί άλλο θέλετε να μάθετε για μας, που δεν το ξέρετε ήδη;), σήμερα Σάββατο 17 Απριλίου 2010 (αν είναι δυνατόν!), βγαίνοντας από την παράσταση στο «ΑΚΡΟΠΟΛ», Ιπποκράτους 6, στις 23+15, μετά τις θεσπέσιες μουσικές του Κώστα Γιαννίδη να βρεθεί αντιμέτωπη με κρανιοφόρους της ΕΛΑΣ (σημειωτέον πως όποιος έχει μέσον σήμερα στην Αστυνομία ζητάει επαρχεία…στην Αθήνα μένουν οι πληβείοι αστυνομικοί που εξαντλούνται στην ορθοστασία σε ανούσια προληπτική καταστολή, τύπου προστασία εισόδων στο γκέτο των Εξαρχείων, σιγά την έμπνευση!). Κύριε Υπουργέ Δημόσιας Τάξης, έλεος!
Έλληνες πολίτες και οικονομικοί μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας μπορούν να κυκλοφορούν και χωρίς ταυτότητα…Σας γνωρίζουμε καλά, κι εσείς μας γνωρίζετε καλύτερα…Μην γελιόμαστε…Σταματήστε την άσκοπη επίδειξη δύναμης, έτσι κι αλλιώς εμείς θα συνεχίσουμε να κυκλοφορούμε στα Εξάρχεια και χωρίς Δελτίο Ταυτότητας…αυτά δεν τα ζήσαμε ούτε επί χούντας…αν είστε χούντα δηλώστετο ευθαρσώς, διαφορετικά να αποσύρετε σήμερα τα φτωχά καλόπαιδα που τρέξαν στην Αστυνομία και τους έχετε παθάνει στην Ορθοστασία…
Κύριε Χρυσοχοΐδη, πρέπει να φύγεις…

ΠΟΛΙΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Νίκος Βουτηρόπουλος-φιλόλογος
Σωτήρης Παστάκας-ψυχίατρος

Διαβάστε περισσότερα
Ποιητικό Καφενείο

Copi, Η νύχτα της κυρίας Lucienne, μετφρ: Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης, εκδ. Δωδώνη 2010 (Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου)

 

Απόσπασμα από το έργο

Θεατρίνα
Να και η πρώτη τηλεφωνική γραμμή. Μια ακροάτρια από τον πλανήτη Δία, εξομολογείται στον αέρα. Καταβρόχθισε τα πεντάδυμά της! Θεέ, ποία η γνώμη σας γι’ αυτό; Μιλάτε πιο δυνατά! Ο Θεός σας συγχωρεί. Α! Για ακούστε, Θεέ! Δεν μπορείτε να συγχωρείτε όλο τον κόσμο. Αν είναι πρόθυμοι να πληρώσουν για τις αμαρτίες τους, μην τους αφήνετε να γλιτώσουν. Ο Θεός είναι στα όρια της χρεοκοπίας και είναι καθήκον όλων σας να στέλνετε τις δωρεές σας με αντάλλαγμα ένα συγχωροχάρτι που θα σας στέλνουμε ταχυδρομικά. Η πρώτη επιταγή έφθασε! Ένα εκατομμύριο σεληνιακά πιάστρα έστειλε μια αφροδίσια στραγγαλίστρια, η οποία προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό. Ο Θεός σας ευχαριστεί. Πήξαμε στις επιταγές! Τι θα το κάνετε όλο αυτό το χρήμα Θεέ μου; Ο Θεός θα παντρευτεί! Με ποιόν; Με έναν αρουραίο! Αρουραίο, από ποιο πλανήτη; Ο Θεός θα παντρευτεί με έναν αρουραίο από τη Γη! Πότε θα μας παρουσιάσετε τον αρραβωνιαστικό σας, Θεέ; Τον έχετε μέσα στη τσάντα σας; (Ο Συγγραφέας βγάζει τον αρουραίο από την τσάντα) Ιδού, ο αρραβωνιαστικός του Θεού! Πώς ονομάζεστε; Αρουραίος! Τον αρουραίο τον λένε Αρουραίο! Πώς συναντηθήκατε ο Θεός και εσείς; Στο χορό! Να μια είδηση που θα ενθουσίαζε τους θιασώτες του μπουρδέλου! Θα ξαναβρούμε τον Θεό και τον αρουραίο στην τελευταία μας ανταπόκριση της «Σεληνιακής Μεσημβρινής». Ώρα για διαφημίσεις! Miloud, τα λαχανικά!

Μηχανικός
Είναι τακτοποιημένα στο ράφι.

Θεατρίνα
Φέρε τη μεγάλη βεντάλια που ξέχασα στο καμαρίνι! Να ένα πορτοκάλι! Πάρε κι ένα πράσινο! Τι τους λείπει; Μια κίτρινη μπανάνα ανάμεσα στα δύο! Ήταν μια διαφήμιση για τα sex shops. Νερουλή κολοκύθα που φουσκώνει, μέσα της να μπεις και να ξενυχτωθείς. Λογικές τιμές για τους διημερεύοντες πλανήτες. Για τις παραγγελίες σας, απευθυνθείτε στις αντιπροσωπείες της Σελήνης, διευκρινίζοντας το λαχανικό και τη διαστροφή σας! Νεαρές εμβαπτιζόμενες, να ξεπλυθείτε στα νάματα του Omo Sapiens! Τι ρατσιστική διαφήμιση. Οι ρατσιστές προσφέρουν ως δώρο ένα άμορφο υγρό για να εντοπίζετε το χρώμα του παιδιού σας πριν από τη γέννηση του.

Διαβάστε περισσότερα
Ποιητικό Καφενείο

Αντρέας Παγουλάτος, 1948-2010, “Ανα(σ)τρέψιμη τροπή”

Πηγή: (http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2008/10/1055.html

φωνές
χιλιάδες φωνές:
γαμώ το κέρατο σας
δοσίλογοι σπιούνοι τζάκια εξουσίας
τοπία ολέθρου κι οι βόμβες να πουλιούνται
για να πέφτουν να φέρνουν ίδιο σ’ όλους θάνατο
κι αυτοί που δεν λογίζονται ν’ αντισταθούν κι οι άλλοι
με το δισάκι και
            οι άρρωστες ψυχές 
                                    κάτω από
                                        το μαστίγιο
                                                 αλυχτούν
σαν τα σκυλιά
                 δαγκώνουν
                τις σάρκες τους
                     στο διάβολο αδικητές
        διψάτε για αίμα βρυκόλακες
εμποδίζετε μ’ όλα τα μέσα το πέρασμα
μια διάφανη ώρα όταν ο χρόνος ξαπλώνεται
στον ξάστερο ουρανό και μ’ ένα άλμα του
λαμπρύνει
                                                          την αυγή

(απόσπασμα από το ποίημα Πέραμα του Αντρέα Παγουλάτου (http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2010/03/blog-post_05.html

Διαβάστε περισσότερα