Ένα «δυομισάρι» , ούτε καν τριάρι

Η ουρά ήταν μεγάλη στην Τράπεζα και αυτό μου προκάλεσε μια κάποια δυσφορία. Γενικά, καταλαμβάνομαι από αίσθημα αγωνίας κάθε φορά που είμαι υποχρεωμένος να συναλλάσσομαι με Δημόσιες Υπηρεσίες. Ο φόβος μου ότι δεν θα εξυπηρετηθώ, ότι θα με ξαναστείλουν πίσω γιατί όλο και κάποιο χαρτί θα λείπει, είναι μόνιμος πια και η ιδέα ότι θα υποχρεωθώ και πάλι να περιμένω στην ουρά μου προξενεί ναυτία.
Στην ουρά λοιπόν… να περιμένω τη σειρά μου αφηρημένος, με μυαλό άδειο από σκέψεις, να κοιτάζω το χώρο. Ο χώρος είναι ο τυπικός χώρος μιας ιδιωτικής Τράπεζας. Με μοκέτα και μοντέρνα λευκά γραφεία, υπολογιστές παντού, πίσω από τους οποίους «κρύβονται» και εργάζονται οι –υποχρεωτικώς καλοντυμένοι – υπάλληλοι. Φορούν όλοι σκούρο σακάκι, λευκό πουκάμισο και γραβάτα οι άντρες, είναι όμορφα μακιγιαρισμένες και διακριτικά αρωματισμένες οι γυναίκες. Είναι σκυμμένοι πάνω στις οθόνες των κομπιούτερ, τα χαρτιά σωρός γύρω τους και τα τηλέφωνα χτυπούν κάθε τόσο.
Η ουρά προχωρά μάλλον αργά… Κιʼ εγώ κοιτάζω τις αφίσες που συμπληρώνουν το διάκοσμο της Τράπεζας. Είναι μεγάλες, έντονες, τοποθετημένες σε καλοφτιαγμένα πλαίσια από «πλεξιγκλάς» και σου δημιουργούν μιαν ευχάριστη αίσθηση. Σε όλες υπάρχουν όμορφα πρόσωπα. Φορούν ωραία ρούχα, χαμογελούν, παραπέμπουν σε έναν κόσμο λαμπερό και ευτυχισμένο. Η πρώτη αφίσα δείχνει ένα νέο ζευγάρι που κρατάει βαλίτσες. Είναι προφανές ότι ετοιμάζεται να φύγει για διακοπές ενόψει των γιορτών, χάρη στο «εορτοδάνειο» που του χορήγησε η συγκεκριμένη Τράπεζα, «με το χαμηλότερο επιτόκιο της αγοράς» όπως σημειώνει το σλόγκαν της αφίσας..
Διακοπές… Ταξίδια… Το όνειρό μου ήταν πάντοτε να φύγω κάποια Χριστούγεννα… να βρεθώ, λέει, σε ένα φινλανδικό χωριό με χιόνια, ταράνδους και χαμογελαστούς Αι – Βασίληδες. Και η αυστρία, τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι καθόλου άσχημη σαν ιδέα…. Να περπατάς στους χιονισμένους δρόμους της Βιέννης και μετά να χωθείς σε ένα ζεστό καφέ για να απολαύσεις μια ζεστή σοκολάτα…
Η διπλανή αφίσα διαφήμιζε πιο «πεζά» πράγματα. Και πάλι ένα νέο ζευγάρι. Όμορφο, λαμπερό, ξένοιαστο, έχει και δυο χαμογελαστά και καλοντυμένα παιδάκια… Είναι όλοι αγκαλιασμένοι στο σαλόνι, δίπλα στο τζάκι και πλέουν σε πελάγη ευτυχίας διότι, χάρη στο στεγαστικό δάνειο που τους χορήγησε η συγκεκριμένη Τράπεζα –πάντα «με το χαμηλότερο επιτόκιο της αγοράς»- απέκτησαν επιτέλους (!) το δικό τους σπίτι… Το όνειρο κάθε μισθοσυντήρητου οικογενειάρχη γιʼ αυτούς έχει πραγματωθεί…

Στράτος Φουντούλης, εικαστικός.Από τη συλλογή «Νότες Εκ Βαθέων»

νότα LXVII
μα, γιατί μας θέλουν αγέλαστους κι αγλύκαντους, δεν αντιλαμβάνονται ότι˙ δεν γίνεται κανείς να προχωρά με οδηγό τις αξιολογήσεις υποκριτικής. δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι˙ μέσα από την αφελή δροσερότητα μιας παρουσίας προσφέρονται απλόχερα τα χαμόγελα έτοιμα στη πρώτη ζήτηση; δεν χρειάζονται ειδυλλιακές ερμηνείες. ούτε καν ερμηνείες. ένα

χάδι αρκεί˙ γιατί ο χρόνος φυσά και ξεφυσά και οι επιλογές μας δεν είναι παγκοσμίου βεληνεκούς.

νότα LXVIII
μια λεκτική διάρροια που ορθώνει όλα τα δικαίως σκυφτά και ακολουθούν αριθμοί κι αναδρομές. όρνια που κάνουν γύπες να κοκκινίζουν· κι εσύ που διαλέγεις μόνο τις μονές θέσεις και στέκεις σαν αλληγορία χαμένος. το μυαλό σου βομβαρδίζουν φρεναρίσματα˙ σκοτώματα και άλλα πιθανώς ανθρώπινα. μπροστά σου οι λίγες χειρολαβές

απομακρύνονται˙ συνεχώς φεύγουν, κάποιες βλεφαρίδες μεγαλώνουν, υγραίνουν τα μάτια.

Εκείνο το ανοιξιάτικο απόγευμα της Πέμπτης , στο μικρό γραφείο του κυρ Αντώνη του εργολάβου , με τα χέρια ακουμπισμένα στο γραφείο , ο επιβλέπων μηχανικός και ο ίδιος ο εργολάβος εξετάζανε μια πλάγια όψη και συζητάγανε .

« Δεν το καλουπώσανε σωστά τα παιδιά …» , είπε χτυπώντας το μολύβι στο σχέδιο ο μηχανικός

« Δηλαδή ρε Γιώργη τώρα δεν διορθώνεται …. ;;;» , απάντησε με ερώτηση ο κυρ Αντώνης …

« ʽΌχι , θα πρέπει να ξηλώσουμε το πρόβολο και να καλουπώσουμε από την αρχή »
Επέμεινε ο Γιώργης που ήταν βέβαιος ότι είχε ερμηνεύσει σωστά τα σχέδια του γραφείου .
Επί πτυχίω ήταν στο Μετσόβιο και τον έστελναν να επιβλέπει τις κατασκευές , χάρη τούκαναν που ο πατέρας του τους έκρυβε στο σπίτι του δυό μήνες κάποιο Δεκέμβρη και ας ήταν Φιλελεύθερος .

«Δε γίνονται τέτοια πράγματα ρε Γιώργη … δε σηκώνει άλλη καθυστέρηση , τα διαμερίσματα τάχουμε πουλήσει και τα γραμμάτια τρέχουν …. Σε μια βδομάδα πρέπει νάχουμε τελειώσει με τα μπετά …»

Σιωπή , εκνευρισμός διάχυτος , τον έπλαθες με το μυστρί.

Εχεις γιο και κόρη, μικρός διάβαζες ιστορίες στο αγόρι,
τα φοράς στη γυναίκα σου μωρό μου sorry
σαν το σκυλάδικο κι άδικο α-fame story…
Η ζωή σου δε μοιάζει ούτε καν με comic φτηνό,
πέρα για πέρα αληθινό το σενάριο.
Σπούδασες οικονομικά και το δολλάριο
παρακολούθαγες στενά, τώρα το euro.
Παντρεύτηκες νέος και βιαστικά, μεγάλωσες στην επαρχία μικροαστικά
το πατρικό σου το σπίτι φαινότανε τόσο κενό
και το δικό σου τώρα και τεσσάρι τόσο μικρό.
Χωρίς βιβλία στα ράφια, τίγκα στα μπιμπελό και τα λίγα κάδρα
στους τοίχους χωράνε μόνο ένα γιο, μια Παναγιά και ένα εργόχειρο φτηνό,
μια κακοζωγραφισμένη νεκρή φύση απο κορνιζάδικο.
Σαν τον κατάδικο τριγυρνάς με μια μπάλα στο πόδι
στα κωλόμπαρα της Κορινθίας με Εφη Θώδη, ναι, και Πλούταρχο
και στη καλύτερη Πουλόπουλο,
σέρνεσαι ξημερώματα με κάποιο βρωμοπούτανο κωλόπαιδο.
Το παίζεις για να νιώσεις εικοσάρης μα κατα βάθος είσαι το παιδί της μαμάς,
αρκουδιάρης με μια BMV του ’97 και με βρώμικα λεφτά στη γωνιά..

Άλλη μια στατιστική…
Τίποτα άλλο παρά άλλη μια στατιστική.

Τρίτος δίσκος του Θάνου Μικρούτσικου, που περιελάμβανε τη μουσική από την ομώνυμη θεατρική παράσταση που ανέβηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 1976-77. Οι στίχοι είναι του Γιώργου Μιχαηλίδη (ο οποίος και το σκηνοθέτησε) και βασίζονται στο κείμενο του μεσαιωνικού Ισπανού συγγραφέα Lope de Vega. Στο έργο του εξιστορείται η εξέγερση των κατοίκων του χωριού Φουέντε Οβεχούνα ενάντια στον τοπικό τους ηγεμόνα.

Ερμηνευτές: Μαρία Δημητριάδη-Γιώργος Μεράντζας, Θάνος Μικρούτσικος, Γιώργος Μιχαηλίδης, Σοφία Σπυράτου και Χορωδία, Λύρα 1977.

1. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
2. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΦΟΥΕΝΤΕ ΟΒΕΧΟΥΝΑ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
3. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΘ ΖΙΡΟΝ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
4. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΡΑΝΤΖΑΣ
5. ΜΙΚΡΟ ΕΡΩΤΙΚΟ – ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ
6. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
7. TO ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ – ΜΕΡΑΤΖΑ ΓΙΩΡΓΟΣ / ΣΠΥΡΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ
8. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
9. ΕΠΙΝΙΚΕΙΑ – ΜΕΡΑΤΖΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ / ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ / ΣΠΥΡΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ
10. ΧΟΡΟΣ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ)
11. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
12. Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ)
13. ΜΕΛΩΔΙΑ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ (ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ)
14. Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

Η μπαλάντα της νύχτας

Ατέλειωτη νύχτα της Φουέντε Οβεχούνα
στου 1470 τη χρονιά
πως να χωρέσεις στην καρδιά μας
τόσα πολλά που έφερες μαζί σου
ακόμα δεν ξημέρωσε

Και το φεγγάρι μήνυμα στέλνει
καβαλλάρηδες πως μπαίνουν στην κοιλάδα
Και το φεγγάρι μήνυμα στέλνει
στρατός του Φερδινάρδου και της Ισαβέλλας

Ατέλειωτη νύχτα της Φουέντε Οβεχούνα
στου 1470 τη χρονιά
Τραγούδι θα γενείς μες στην κοιλάδα
τραγούδι στην Ισπανία ολάκερη