(Μιλάει στον καθρέφτη, δίπλα στο παράθυρο. Κάποιες φορές ρίχνει ματιές έξω)

1.Μετά απο τόσες καταστροφές, βυθίζομαι στο απόγευμα. Ηρθε η ώρα να φορέσω το βυσσινί φουλάρι, και να βγω στο δρόμο. Μου αρέσει αυτό το φουλάρι, μοιάζει με σύννεφο που τυλίχτηκε γύρω στο λαιμό μου. Κάποια μέρα το πήρε ο άνεμος, κρεμάστηκε σε ένα δέντρο, τι υπονοεί άραγε;

2.Τα δέντρα δεν είναι ακίνητα. Κολυμπούν στο χρόνο. Γενιές περνούν απο κάτω. Μας σκεπάζουν με τα κλαδιά τους. Μας δίνουν τους καρπούς τους. Τις αποχρώσεις των φύλλων. Τα ξύλα για την κρύα ζωή μας….Τον κορμό, που στήριξες το σώμα μου, στο πρώτο ραντεβού…

3.Τώρα πια έγινα εσωστρεφής κυρία, στήνω δυστοπικά τοπία με τις λέξεις,

ποιήματα σαν σκοτεινά δωμάτια με χαμένα πρόσωπα,

κρυμμένα μέσα σε αντανακλάσεις θολών, ραγισμένων καθρεφτών.

Αν ήμουν άνθος θα ήμουν noli me tangere, μιμόζα η αισχυντηλή, με καρδιά bella dona,

με καρφιτσωμένο χαμόγελο, εκείνος δυνατός δυνάστης ,με πάγο αλαζονείας. Γύρω απο τα μάτια μου, κύκλοι απο κάρβουνο θλίψης. Στα χείλη μου καμμένη ζάχαρη. Το βλέμμα, σύννεφο πριν τη βροχή.Το βράδυ βλέπω δράματα στην τηλεόραση, αφού λείπουν πια απ τη ζωή μου. Ημουν πάντα δευτεραγωνίστρια, ένα βήμα πίσω…

…..Η μώβ λάμψη της οθόνης ,ρέει στην ψυχή μου. Εκείνος έφυγε. Οι φίλες μου φύγανε.Ολα ωραία που φεύγουν.

Το μαύρο πουλί της απελπισίας ,πετάει γύρω μου, κάθεται στα μαλλιά μου.

Μακρινές φωνές μπαίνουν απ τις χαραμάδες των μεγάλων, ξεβαμμένων παραθύρων…Σπασμένες νότες νυχτερινής μουσικής.

Κάποτε πιστέψαμε ότι θα νικήσουμε τον Κρέοντα. Κι όμως ξαναγεννήθηκε, σαν την κομμένη ουρά της σαύρας. Ευτυχώς ξαναγεννιέται και η Αντιγόνη.

4.Το απόγευμα μακραίνουν οι σκιές. Ερχονται εκείνοι που έφυγαν, να πιούν νερό απ τα μάτια μου. Το βράδυ στάζουν σαν μια βρύση που δεν κλείνει…

5. Ο χρόνος, ενα ποτάμι που κυλάει πάνω απο όλα τα όντα. Ο κορμός ενος δέντρου σκίζεται σε απροσδιόριστα σχήματα, η πέτρα λειαίνεται και γλιστράει, στη χλωμή όψη μιας φωτογραφίας, τα πρόσωπα σβήνουν σιγά σιγά, ίχνη δαχτύλων σε παλιό, σκονισμένο τραπέζι. Ενα σιωπηλό χρώμα σαν στάχτη, κάθεται πάνω σε όλα τα πράγματα…