Βρήκα τα χρόνια μου περισσότερα
απ’ τις σταγόνες της βροχής
κι όμως κάθε πρωί ξυπνώ
μέσα στο ίδιο σπίτι.
«Το σπίτι των κολασμένων», θυμάσαι;
Είσαι εκεί, είναι κι αυτοί
κι ο διάβολος.
Κι εκείνος που διαρκώς ρωτάει
δε σταματάει να μιλάει
λέει
τι γυρεύεις εδώ;
Οι απαντήσεις τέλειωσαν
μαζί με τα τσιγαρόχαρτα
και για πρώτη φορά
μπορώ με σιγουριά να πω
ότι δε δίνω δεκάρα.