Ξανθή Μηλίγγου Γκλεζάκου, Δύο ποιήματα
6Φεβ
Ανεπίδοτα συναισθήματα ανασταίνονται, πλανώνται στο κλειστό δωμάτιο.
Σαν παλιές ξεθωριασμένες φωτογραφίες, δεν έχουν να δώσουν ούτε να πάρουν.
Ψάχνουν κι αναρωτιούνται· ποιος τάχα να είναι ο αποδέκτης.
Μάταιος κόπος· ό,τι δεν δόθηκε γίνεται αέρας, περνά κάτω από την πόρτα,
περνά μέσα από τα δωμάτια, χαϊδεύει τις κουρτίνες.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Τρυφερό Κτήνος» [σκην.: Marie Kreutzer] (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/gentlemonster-billboard-970x250.w_1_107782719-75x75.jpg)
![Shūji Terayama (1935-1983),«Ποιήματα και Πεζά»,εκδ. Βλεφαρίδα [Μετάφραση- Επίμετρο: Παρασκευή Ζέρβα] -Προδημοσίευση](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-6-75x75.jpg)



















