Ναυτικός που καπνίζει, π. 1894-1895, Λάδι σε μουσαμά, 40 x 34 εκ.,

Λύτρας Νικηφόρος, Εθνική Πινακοθήκη, Κλ. Στέφανου Σκουλούδη

Καθισμένος με τις ώρες στη σκιά του πρίνου,

παραδόξως, χωρίς να μαλώνει πια τον εαυτό του,

μετρούσε και ξαναμετρούσε

τις κούπες απ’ τα βελανίδια,

τσακισμένα καράβια τα λογάριαζε,

τα δάχτυλα του σβηστά κεριά,

τους ρόζους στο γέρικο κορμό, ίδιοι πάντα,

έτσι του φαίνονταν,

κι άλλοτε μέσα στα δαχτυλίδια του καπνού,

μαζί με τα ενήλικα σημάδια,

και τα αδέσποτα λάθη,

έκαναν την εμφάνισή τους

και οι έκπτωτες, οι ξέμπαρκες μέρες,

τις έβαζε κι αυτές στη σοδειά.

Ολόκληρη η ζωή του, ένα ποτήρι αλισάχνη

που είχε πιει ως τον πάτο,

άπλωσε το χέρι, κάπως δισταχτικά,

έκοψε ένα χαμομηλάκι,

το έφερε στη μύτη, το μύρισε,

μετά στα χείλη,

κάπως γλύκανε ο κόσμος του.