Καπέλο Καμινάδας

Ξέρω ότι είσαι μέσα
Βλέπω τον καπνό που
Βγαίνει απ’ την καπνοδόχο
Έχω προσπαθήσει πολλές φορές
Να μπω από κει μέσα
Αη-Βασίλης ντύθηκα
Έγινα πουλί, πεταλούδα
Λουλούδι, ηλιαχτίδα
Κόκκινο μπαλόνι
Αέρας, χιόνι και βροχή αλλά
Το καπέλο καμινάδας
Με σπρώχνει μακριά
Εμένα και τα θραύσματα ουρανού
Που παρασέρνει καθώς
Περιστρέφεται γύρω απ’ τον εαυτό του.
Νιώθω την καύτρα κάτω απ’ το μέταλλο
Οι σπίθες κηφήνες
Σε περίοδο αφθονίας τροφής
Ο καπνός που ξεμυτίζει λικνιζόμενος
Και ό,τι δε φαίνεται
Πιο θελκτικά κι απ’ τις φέτες φωτός
Φύλλα καθρέφτη που
Το ένα γλύφει τ’ άλλο
Σπρώχνουν τις ηλιαχτίδες μακριά
Κηφήνες σε περίοδο έλλειψης τροφής
Τυφλώνουν τόσο όταν
Δεν προλάβεις να
Τα κοιτάξεις κατάματα,
Πριν προλάβεις να
Δεις τη Χιονάτη.

Τεθλασμένη Γραμμή

Μετρό. Στάση Σύνταγμα,
Καθισμένος, το δεξί του χέρι στην τσέπη
Τ’ αριστερό στο γόνατό του,
Μια εγκυμονούσα μπαίνει στο βαγόνι
Κρατιέται απ’ τη μπάρα μπροστά του,
Σηκώνεται , της προσφέρει τη θέση του
Του χαμογελάει
Τ’ αριστερό του χέρι στη μπάρα
Το δεξί στην τσέπη,
Ξαφνικό τράνταγμα του συρμού
Το χέρι πετιέται απ’ τη τσέπη
Κρέμεται
Σπασμένος δείκτης ρολογιού
Αυτή το βλέπει κι αμέσως
Στρέφει το βλέμμα της έξω απ’ το παράθυρο
Πολύχρωμα σχήματα μετατρέπονται σε
Παράλληλες ευθείες
Ασαφείς, φοβισμένες
Τις καταβροχθίζει ο τοίχος
Φτύνει τα υπολείμματα
Ανάμεσα απ’ τα σάπια δόντια του,
Το πάνω παράθυρο ανοιχτό
Αυτός στο τζάμι
Τεθλασμένη γραμμή,
Η κακοσμία εισβάλλει
Προσγειώνεται βαριά στην
Κοιλιά της εγκυμονούσης
Στον αφαλό, είναι βέβαιος.