Πέτρος Ρωμανός, Τρία ποιήματα
5Σεπ
Χωρίς ελπίδα
Χαμένα τα κλειδιά
τού παραδείσου από
καιρό.
Καμιά ελπίδα πια.
Δεν ήταν ότι δεν
προσπάθησα.
Δεν ήταν ότι
δεν το ήθελα.
Το έψαξα πολύ.
Παντού τα αναζήτησα.
Μάταια.
Αιώνια καταδικασμένος
να μείνω για πάντα
διψασμένος.
Αφήστε ένα σχόλιο

![Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!» [Απόσπασμα «Το τρίτο στεφάνι» (1962)]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-5-75x75.jpg)


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Ανατολικά της Εδέμ» [σενάριο: Ζόι Καζάν]/ Σειρά, Netflix (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-1-5-75x75.jpg)



















