Θαρρώ πως ξέρω ποιανού είν’ αυτά τα δάση

Μα το σπίτι του μέσ’του χωριού τη δράση·

Έτσι δε θα με δει να σταματώ εδώ

Χιόνι να κοιτώ που θε τα δάση του να σκεπάσει.

Τ’ αλογάκι μου μάλλον απορεί μ’ αυτό

Χωρίς παχνί να σταματούμε κοντινό

Διαμέσου παγωμένης λίμνης και δασών

Του χρόνου τ’ απόβραδο το πιο σκοτεινό.