Ακούστε εδώ το τραγούδι Dogs

Το άλμπουμ Animals των Pink Floyd κυκλοφόρησε πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία, στις 23 Ιανουαρίου 1977. Κριτικοί και κοινό ερίζουν ακόμη για τη θέση και τη σημασία του μέσα στη συνολική δισκογραφία του συγκροτήματος. Συνιστά ίσως τη σαφέστερη πολιτική και κοινωνική δήλωση του Roger Waters, όπως εκφράστηκε μέσα στους στίχους του στα χρόνια της παρουσίας του στο συγκρότημα. Αντλώντας πικρή έμπνευση από τη σύγχρονη (όχι μόνο για την εποχή του) πραγματικότητα και αξιοποιώντας ζώα (το σκύλο, το πρόβατο και το γουρούνι) ως αρχετυπικά σύμβολα (όπως στη Φάρμα των Ζώων), ο Waters ιχνογραφεί μια πραγματική δυστοπία.
Η πρόχειρη, σχεδόν κατά-λέξη μετάφραση των στίχων που ακολουθεί έχει μοναδικό σκοπό να δώσει στον μη αγγλομαθή αναγνώστη μια γεύση αυτής της δυστοπίας – και μια αφορμή (ελπίζω) για περαιτέρω μελέτη. Περιττό να πω ότι δεν έχει καμιά λογοτεχνική αξίωση.

ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ (Μέρος 1)

Αν δε σ’ ένοιαζε τι κάνω,
κι αν δεν νοιαζόμουν κι εγώ για σένα,
θα βαδίζαμε στη ζωή μʼ ελιγμούς
ανάμεσα στην ανία και στον πόνο,
και θα σηκώναμε πότε-πότε το βλέμμα
ψηλά, μέσα απ’ τη βροχή,
να δούμε ποιος είναι ο πούστης που μάς φταίει
έχοντας το νου μας για ιπτάμενα γουρούνια.

Κ.Π.Καβάφης, Η Πόλις, πατήστε ΕΔΩ

Είπες· «Θα πάγω σʼ άλλη γη, θα πάγω σʼ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κʼ είνʼ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θʼ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σʼ όλην την γη την χάλασες.

Πατήστε εδώ:διαβάζει 

 The Hollow Men

A penny for the Old Guy

I

We are the hollow men
We are the stuffed men
Leaning together
Headpiece filled with straw. Alas!
Our dried voices, when
We whisper together
Are quiet and meaningless
As wind in dry grass
Or rats’ feet over broken glass
In our dry cellar

Shape without form, shade without colour,
Paralysed force, gesture without motion;

Those who have crossed
With direct eyes, to death’s other Kingdom
Remember us—if at all—not as lost
Violent souls, but only
As the hollow men
The stuffed men.

Karajahal: πρώτη ακρόαση αποκλειστικά στο ΠΟΙΕΙΝ

Όσο ξεμακραίνω μ’ ακολουθείς πιστό ελάφι
Θα σου μιλήσω για τον καιρό του παράδεισου
και συ θα κλαις

Πλατειάζουν μέσα μου τα νερά και χύνονται
ποτάμια κοκκινόχρωμα
λαχταρίζουν το σβανά οι κορφές
σπυρί-σπυρί ν’ αναστηθεί ο καρπός
και στα μισά της νύχτας κάτι παλιοί φαντάροι αναστενάζουν

Για σένα μαύρο ελάφι θ’ ανοίξω απόψε
ένα μπουκάλι θάνατο

Και ξεκινάει τη μοιρασιά ο χρόνος
αυτός ο μέγας κλέφτης
ανοίγουν γινωμένα τα θυμητάρια
σιγοπίνω τον πικρό καιρό και χάνω στο μέτρημα
τις λεμονιές με τ’ άγουρα φιλιά
τις κερασιές της λυπημένης Παρασκευής
ένα κοντάρι μαύρες σημαίες
το μερτικό μου ένα φλασκί νερό
που μάζεψα απ’ τα κληματόφυλλα
μουγκανίζουν οι δαμάλες στη θέα του αγριόχοιρου
κατηφορίζουν κουτρουβαλώντας απ’ το λόφο
μπήκε Νοέμβρης κι έπιασε μπούζι
και κοκκίνισαν τα μάγουλά σου
παράτησε ο τελάλης το καμπάνι
και ξάπλωσε βαθιά στο χώμα
κι όπως σηκώθηκε βοριάς
ως τα πάνω τον σκέπασαν φθινόπωρα φύλλα

Το αληθινό έργο ενός Ποιητή είναι μια Μουσική που βγαίνει τώρα, για νʼ ακουστεί ύστερα από χρόνια.
Ν. Λ., 1911

Στον Β κατάλογο συγκεντρώνονται μερικά ποιήματα του Ναπ. Λαπαθιώτη που, αν και μελοποιούνται για πρώτη φορά, παραμένουν ανέκδοτα τραγούδια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν ερμηνευθεί σε ζωντανές εμφανίσεις των δημιουργών των• όχι πάντως όλα, κάποιες παλιότερες μελοποιήσεις που έγιναν πριν 10 χρόνια και δεν κυκλοφόρησαν τότε, επεξεργάζονται τώρα εκ νέου. Πρόκειται για 15 (+4) ποιήματα και 32 τραγούδια. Ο αριθμός αυτός δεν σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότερες μελοποιήσεις κάποιων από τα 15 (+4) – το «μυστήριο» θα εξηγηθεί σε λίγο. Όλα μελοποιήθηκαν στο διάστημα 13 χρόνων, από το 1997 έως και το 2009. Ας σημειωθεί εδώ το εξής. Στον Α κατάλογο, εκτός από 37, υπάρχουν επιπλέον (+3) ποιήματα στους στίχους ενός τραγουδιού (Α25)• ωστόσο ο πραγματικός συνολικός αριθμός εντός παρενθέσεως είναι (+7). Επομένως λείπουν (+4) ποιήματα, τα οποία εντάσσονται ασφαλώς σε αυτό τον κατάλογο, μιας και 2 (Β13, Β15) έχουν από 3 μέρη το καθένα.

B. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΝΕΚΔΟΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΣΕ ΠΟΙΗΣΗ Ν. Λ.

1997 – 2009

1. Αναμνήσεις (Το κάθε τι που πέρασε, για πάντα μʼ έχει σκλάβο, / κι όσο γυρεύεις, Σήμερα, το Χτες να μου αφανίσεις). Γ 22-10-1938.
Μουσική – Ερμηνεία: Γιώργος Κομνάς.
Σύμφωνα με την πληροφορία του συνθέτη η μελοποίηση έγινε το 1997. Το τραγούδι προέρχεται από έναν κύκλο μελοποιημένων ποιημάτων, στα πλαίσια ενός γενικότερου ποιητικού αφιερώματος, και παραμένει ανέκδοτο.

2α. [Άτιτλο] (Κάτω στου Μήτσου τον τεκέ κάναν οι μπάτσοι μπλόκο / και βρήκαν ντουμανότρυπες κʼ ένα γιαπί λουλάδες). Γ προ του 1932 – πιθανόν γύρω στο 1922.
Μουσική – Ερμηνεία: Γιώργος Κομνάς.
Μελοποιήθηκε το 1997 και παραμένει ανέκδοτο.
Το δημοτικοφανές αυτό στιχούργημα υπάρχει σε δύο εκδοχές, την πλήρη με 32 στίχους και τη συντομευμένη με 20. Δεν μελοποιείται ολόκληρο αλλά κάποιοι στίχοι του, οι 1-15 της συντομευμένης εκδοχής.
Υπάρχει και σε άλλη 1 μελοποίηση & ερμηνεία.

3α. Στο κέντρο το νυχτερινό (Τώρα που παίζει το βιολί κι έχουμε πιει τόσο πολύ, / που μʼ έναν έρωτα τρελό σαν να ʼμαστε δεμένοι). Γ 8-8-1932.
Μουσική – Ερμηνεία: Γιώργος Κομνάς.
Μελοποιήθηκε το 1997 και παραμένει ανέκδοτο.
Υπάρχει και σε άλλες 3 μελοποιήσεις & ερμηνείες.
Η παρούσα δεν είναι η πρώτη χρονολογικά, αλλά τίθεται έτσι εξαιτίας του είδους της μουσικής που αντιπροσωπεύει.