Κατηγορία
Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ
Ξάφνου και παγιδεύομαι.
Από δυο πέπλα
όχι τίποτα σπουδαίο.
Αλλά υφασμένα
με διαθέσεις
κρυπτικές,
εφιαλτικές
και διόλου -αλήθεια-
στοργικές.
Σκότους τέτοια λεπτότητα
γιατί να σε χαλάσω;
Ξημέρωσε άλλωστε εντελώς.
Ώρα
να σπάσω.
Φτωχοί μου ποιητές,τώρα πια μετράει η εικόνα όχι η πρόζα.Όχι όμως και καθ`ομοίωση των καταραμένων ποιητών των εφηβικών σας ηρώων αλλά αυτή του λέγειν.Θεωρείστε τον εαυτό σας προιόν,περιοδικό ζωντανό,αντί για χαρτί νευρώνες αντί για editorial,καρδιά ή νού.Σαν μια εφημερίδα με τα μονόστηλα της να είναι το τυπίκο κατεβατό σας όταν μιλάτε σε γνωστό σας μία καθημερινή μέρα,ίσως την τετάρτη.No surprises για εσάς,απλά αυτή είναι μια υπενθίμηση.Να`χε ένα κιλό και μια εφημερίδα και στρίβωντας και πίνωντας να γύριζε σελίδα.Αυτό είπε γείτονας στους ρεπόρτερ όταν ρωτήθηκεʼʼτι τύπος ήταν“για τον ποιητή που έμενε από πάνω του…
Πρέπει να πάω σπίτι,δεν πάει άλλο.Αρρώστια,αδύναμο κορμί,θέλει αλλά δεν μπορεί,τίποτα,κενό.Πρέπει να βρώ τον δρόμο μου κι ας με βγάλει όπου θέλει.Ότι και να κάνω δεν μετράει μα τίποτα δεν κάνω,αδράνεια,καταδικασμένος να ξέρω μυστικά,
να ζώ απ`αυτά.θα σας πώ μετά ένα μου το είπε το πρώτο χρυσό μυρμήγκι πού περπάτησε στη γή.Έρχεται το πιο δύσκολο καλοκαίρι όλων των εποχών.Πρέπει(?) να αποδείξω ότι αξίζω να μπώ στην παραγωγή.Άργησα πολύ,μετά θα τα κάνω όλα.
CRACK IN THE SYSTEM.Πρέπει να είμαι με τους φίλους μου,δε μπορώ άλλο μόνος,δεν γίνεται αλλιώς.Έχω ξεκουραστεί για όλη την υπόλοιπη μελλοντική δουλειά μου.Έιμαι άρρωστος,το νιώθω,θα κοιμηθώ τώρα,μακάρι τα όνειρα που θα κάνω να είναι τα ίδια μ`αυτά που θα κάνω ξύπνιοςΑλλά μετά τι νόημα θα υπάρχει?Ούτως ή άλλως και τώρα τίποτα δε μετράει.NADA.
ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Χάρης Ψαρράς
Η εκλεκτή του
Στους λόφους αστράφτει τις νύχτες
αγέρωχη , δρεπανηφόρος , σκωπτική
η θεά των πάλαι ποτέ
γενεών που ξεχάστηκαν
αφήνοντας τα ίχνη ταπεινά
εδώ κι εκεί να σκορπιστούν
δίχως φωνή ή λέξης γη κι επαγγελία
Κάτω από τα φυλλώματα
της καστανιάς και της δρυός
αφήνει το δισάκι της .
Των έκπτωτων τα πλήθη
της ρίχνουν βόλι του χαμού να την πικράνουν
και την πετροβολούν μέσα στους ίσκιους
των άδικα λησμονημένων οι ορδές.
Απόψε έγειρε ηττηθείσα , σιωπηλή.
Απόψε δόθηκε στο θάνατο λουσμένη
με λάσπη που της πρόσφεραν
τα θύματά της .Δολερή
ενέδρα την ξεπάστρεψε
κι ο Σατανάς λυπήθηκε γιατί
στάθηκε ετούτη , όσο ζούσε
έμπιστη , διακριτική
θεραπαινίδα της λαχτάρας του
της ξεγνοιασιάς του ζυγαριά
κόρη σεμνή που πλήρωσε
της λησμονιάς το χρέος.
Στα μάτια των αγγέλων
(Αφιερωμένο στους μαθητές που έχασαν τη ζωή τους στα Τέμπη, 13-4-03)
Πυρακτωμένα πρόσωπα
με φλόγα ως τα αστέρια
που μάθανε ήδη καλά
πως η ζωή και ο θάνατος
ανήκουν σε άλλα χέρια
Τραγούδια ατελείωτα
καρπίσματα στη μέση
στοιχήματα παράλογα
για άκαιρα ραντεβού
να βρίσκουν επαλήθευση
Δαιμονικά σκαρφίσματα
στις πλάτες των ανθρώπων
κι ανθρώπινα τα κρίματα
στα μάτια των αγγέλων
φτιάξανε το σκηνικό
σε μια στροφή της ήττας,
χιλιόμετρα από τη λογική
μια άδικη καληνύχτα.
Η αφαίμαξη της άνοιξης
Άνθη στις κλειδώσεις
νέκταρ στις αρτηρίες
και φως στις κόγχες των ματιών μου.
Άνοιξη, σε σκότωσα για να ζήσω.
Νυκτερινό συμβούλιο
Η καρδιά μου
είναι
ένα νυχτερινό
συμβούλιο
λυγμοζωσμένων φόβων
και
ελπιδοστολισμένων ανασκαφών
που συγκαλείται
για να
ορίσει
το χρονοδιάγραμμα
της επόμενης
μέρας.
