Κόμης Κομμάτια, Μοναχικά Μυρμήγκια

Φτωχοί μου ποιητές,τώρα πια μετράει η εικόνα όχι η πρόζα.Όχι όμως και καθ`ομοίωση των καταραμένων ποιητών των εφηβικών σας ηρώων αλλά αυτή του λέγειν.Θεωρείστε τον εαυτό σας προιόν,περιοδικό ζωντανό,αντί για χαρτί νευρώνες αντί για editorial,καρδιά ή νού.Σαν μια εφημερίδα με τα μονόστηλα της να είναι το τυπίκο κατεβατό σας όταν μιλάτε σε γνωστό σας μία καθημερινή μέρα,ίσως την τετάρτη.No surprises για εσάς,απλά αυτή είναι μια υπενθίμηση.Να`χε ένα κιλό και μια εφημερίδα και στρίβωντας και πίνωντας να γύριζε σελίδα.Αυτό είπε γείτονας στους ρεπόρτερ όταν ρωτήθηκεʼʼτι τύπος ήταν“για τον ποιητή που έμενε από πάνω του…

Πρέπει να πάω σπίτι,δεν πάει άλλο.Αρρώστια,αδύναμο κορμί,θέλει αλλά δεν μπορεί,τίποτα,κενό.Πρέπει να βρώ τον δρόμο μου κι ας με βγάλει όπου θέλει.Ότι και να κάνω δεν μετράει μα τίποτα δεν κάνω,αδράνεια,καταδικασμένος να ξέρω μυστικά,
να ζώ απ`αυτά.θα σας πώ μετά ένα μου το είπε το πρώτο χρυσό μυρμήγκι πού περπάτησε στη γή.Έρχεται το πιο δύσκολο καλοκαίρι όλων των εποχών.Πρέπει(?) να αποδείξω ότι αξίζω να μπώ στην παραγωγή.Άργησα πολύ,μετά θα τα κάνω όλα.
CRACK IN THE SYSTEM.Πρέπει να είμαι με τους φίλους μου,δε μπορώ άλλο μόνος,δεν γίνεται αλλιώς.Έχω ξεκουραστεί για όλη την υπόλοιπη μελλοντική δουλειά μου.Έιμαι άρρωστος,το νιώθω,θα κοιμηθώ τώρα,μακάρι τα όνειρα που θα κάνω να είναι τα ίδια μ`αυτά που θα κάνω ξύπνιοςΑλλά μετά τι νόημα θα υπάρχει?Ούτως ή άλλως και τώρα τίποτα δε μετράει.NADA.

Και κοιμήθηκες πάλι μόνη
Παρέα με τα κουφέτα,άραγε με είδες στον ύπνο σου?
Εμείς δημιουργούμε τη μοίρα μας ή τα όνειρα μας?

Τι καταρα να θές να ζήσεις ως τα 35 και να ξέρεις ότι θα ζήσεις ως τα 65 τουλάχιστον.

Είναι οι μοναχοί επαναστάτες?

Τί έκανες και θέλεις να ξεχνίεσαι?

Sapere anarchist!

Αεροδρόμιο.Μία γυναίκα σαραντάρα,μελαχρινή με κοντό μαλλί,πράσινα μάτια,ήρθε και σήκωσε τον αριστέρο καρπό της.Είχε το ίδιο ρολόι με την κοπέλα μου.Μου χαμογέλασε και είπε Ουώλτερ Στίκοφ.

Η μόνη του επαφή με τον έξω κόσμο ήταν ο ήχος των τακουνίων στο πεζοδρόμιο και οι εξατμίσεις των μοτοσυκλετιστών.Ίσα ίσα που περνούσε ένα κρύο αεράκι απο τις τρύπες του ρεντό.Η εξάπλωση του μόλις που συνεχιζόταν.Κάθε του μόριο είχε διασταλλεί απειροστά προς το άπειρο.Για μια στιγμή ένιωσε πιο κοντά.Ο ηλεκρισμός ενός επαναλαμβανόμενου ρυθμού.Στο δωμάτιο όλα παρατημένα,cd στο πάτωμα,ένα τξην σʼένα βελούδινο σκαμπό,το τζάκετ απο κάτω,μία μισοτελιωμένη μπύρα πάνω στο τραπέζι,σπόρια,χαρτάκια και τζιβάνες στα τασάκια.Η μυρωδιά από το μαυρο είχε νοτίσει το σπίτι αλλά και το είναι του.Οι φοιτητές της γειτονιάς τραγουδούσαν για κάποιο άγαλμα με τέτοια έπαρση και αλλαζονεία που οι συνεχιζόμενες ηλεκτρικές εκκενώσεις απο το δωμάτιο του είχαν αβέβαια αποτελέσματα.Οι στιγμές δεν ήταν για υποχθόνιους ήχους.Έπρεπε ή να βγεί έξω ή νʼαρχίσει να βαράει δυνατά σε σημείο κώφωσης.Του πέρασε βέβαια και από το μυάλο η πρόσκαιρη λύση ακροβολισμού,στόχευσης και κατάρευσης όλου του μπαλκονιού με τους φοιτητές αλλά δεν βαριέσαι,η σωματική και πνευματική του κατάσταση είχαν σμπαραλιαστεί τελείως στη δημιουργία μικρών χρωματιστών κηλίδων με παχύρευστα υγρά.Έτσι αποφάσισε να βγεί έξω….

OUCH! Άντε πάλι με ιδέες στο μυαλό και με ηλίθιο χέρι.Πές μας την ιστορία σου. Σʼακούμε.Σε βλέπουμε.Θα σε διαβάσουμε και μετά σε καμμιά κουβέντα επάνω , μεταξύ φίλων μπορεί να πετάξουμε κάποια μαλακία απʼαυτές που γράφεις-Ρε συ, τον ξέρεις αυτόν?Πότε μαλάκας πότε και γαμώ!Έιναι αυτός που…Αλλάζεις τα ονόματα, τις τοποθεσίες κτλπ.Αλλά οι γνωστοί σου ξέρουν,τους χρησιμοποιείς,τους τα βγάζεις όλα στη φόρα.Τους ρώτησες ρε άμα γουστάρουν?Θα μου πείς,εσύ τι κάνεις ρε καθίκι?Και πώς θα κάνεις ιστορία ρε κρετίνε που η φαντασία σου είναι υπό του μηδενός?Δεν ξέρω αν υπάρχει ιστορία…Η ποίηση είναι.Ρε μπας και το κάνεις για τις πιθανές θαυμάστριες?Η για την δόξα?Πάντως ματαιόδοξος είσαι σίγουρα.Τα καλά παιδιά-ο χριστός και ο κέρουακ- συμφωνούν¨τα πάντα ματαιότης¨ εσύ?Κill your friends και τότε βγάλε βιβλίο.Είμαι ευτυχισμένος εδώ,έχω ανεμιστήρα,τσιπουράκι και τους Girls against boys να βαράνε από ένα μόνο ηχείο.Ακούτε γαμιόληδες?Σας γράφω κανονικά,είμαι στον κόσμο μου τώρα,γιʼαυτόν θα σας πώ και όχι για τον γαμημένα στείρο δικό σας.Σας αγαπώ μούρες.DEATH TO THE INFIDELS

Αποτυχημένοι μιας ολόκληρης γενιάς
Εσείς των μπαρ οι κολασμένοι,που τα σώματα σας δεν χάρηκαν ακόμα
τον πιο γλυκό οργασμό
νιώστε,φάτε,πιείτε,γράψτε γιατί ποιός έμεινε στην ιστορία για το σώμα του?
Ένας κιʼαυτός έγινε μύθος προς αποφυγή
Παραφυλικοί,διεστραμένοι τυχωδιόκτες υποκλιθήτε
ήρθε η ώρα του μέγα αυνάνα

Είμαι θυμωμένος ε?Και ποιός δεν είναι θα μου πείτε.Δεν υπάρχει θέμα,ο καθένας έχει το δικό του.Δεν θʼαλλάξει κάτι ύστερα απʼαυτά που σας γράφω ή έτσι πρέπει να πιστεύω.Πού είναι ο κοινωνός των αποστάσεων?Όταν διαβάζετε αυτό το site απαντήστε στείλτε κάτι ένα κόμμα,μία λέξη,δεν επιδιώκουμε να είμαστε ένα ακόμη σύστημα ελέγχου,μία tong μελλοντικά θα γίνουμε όλοι,να είστε σίγουροι όμως!

Μένεις σπίτι,έχεις το φώς μόνο όπου κινείσαι.Όπως παλιά με τον πυρσό,όπου πας κιʼαυτός μαζί αλλά και η σκιά σου.Μην ανοίγεις όλα τα φώτα για να σε καμαρώνουν, εσένα και το αρχοντικό καλύβι σου.Μην ανησυχείς για τον κακό λύκο,αν σου επιτεθεί είναι καθαρά λόγω της βλακεία σου.

Ότι έκανα ήταν λάθος.Και εγώ εδώ,πίνωντας το γάρο και είναι όλα τόσο ήσυχα,κρυστάλλινα.Οι εξατμίσεις δεν ακούγονται μόνο η καρδιά μου το ξέρει και ο φίλος μου.Έρχομαι φίλε.Θα δείς,όλα ήταν μασκαρέματα.Απλώς καιγόταν ένα παρατεταμένο σε μήκος stic και το σύννεφο που απλώθηκε μας τρόμαξε αλλά τα καλώδια μπαίνουν στην μπρίζα.Τα watt θα κυλήσουν κατευθείαν στην καρδιά σου. Κοίτα μην είσαι πάλι στην σπηλιά πίσω από τον καταρράκτη.Σε θέλω κάτω να κολυμπήσουμε μαζί στη λίμνη.Που ξέρεις κανά ξωτικό μπορεί να έρθει να μας τραγουδάει.

Και αν όλα όσα διάβασα είναι αληθινά?Γιατί δεν τα δοκίμασα,γιατί δεν προσπάθησα να σώσω τους γονείς των φίλων μου?Πόσο μίζερος είμαι.Κάθομαι εδώ και γράφω ενώ οι άλλοι πεθένουν.Για ποιούς προβληματισμούς μου να αναφερθώ.Έχει καμμιά σημασία πλέον?Δεν έχω ουσιαστικά προβλήματα και κάθομαι διαβάζωντας να γίνω ποιο σοφός.Πούτσες μπλέ.Είμαι ένας κυνικός σκύλος με κόκκινα μάτια.Είμαι ένας σκύλος που θα ήθελε να ήταν λύκος.Σιχαίνομαι τις αγέλες.Την ψυχολογία της μάζας. Τα σκατά τους που απλώνονται παντού.Αν εσύ είσαι εγώ εγώ ποιός είμαι?Είμαι το άλλο σου εγώ καρδιά μου,φώναξε τραγουδιστά και με ειρωνικό στυλάκι η Μαρία και πήγε τα άδεια πιάτα στην κουζίνα.Τουλάχιστον δεν έχω τρελαθεί ώστε να επικεντρωθώ σʼένα μόνο πράγμα.Ή μήπως έχω?Το χόρτο ο ασσασίνος της πραγματικότητας.Όλες οι ιδέες μισοτελιωμένες,μήπως επειδή ξέρω ότι δεν είναι στέρεες?ότι υπάρχει πάντα και ένα αλλά?μια άλλη οπτική ματιά των γεγονότων?

Η θλίψη του Ιούνη για όλα τα πράγματα και πρόσωπα που δεν θα δώ,για τις ξέφρενες νύχτες που θα ρθουν,για τους τόπους που δεν θα ονειρευτώ,για τις μουσικές που δεν θʼακούσω,όλα αυτά και άλλα τόσα,όλα τα κρατάω για σένα γιʼαυτό δεν θέλω δάκρυα μόνο τα τιτιβίσματα πάνω στα καλώδια.

Άχρηστος.Ή είμαι τελείως εκτός πραγματικότητας ή είμαι στην καρδιά της.Μʼέφαγαν τα σκατά.Μ΄΄επνιξαν και μου έχουν αφήσει μόνο την κωλοτρυπίδα στην απʼέξω γιατί μόνο αυτή προσφέρει.Οχετός από σκατά πλημμύρισε την πόλη.Μια δυσοσμία εμετική.Απίστευτο αλλά τα ποντίκια έγιναν τα κατοικίδια μας. Feed em,feed em,feed em προστάζει ο όχλος.Αθέατα πουλιά γυρίζουν στις φωλιές τους.Μία καραμπίνα εκπυρσοκροτεί την ίδια στιγμή ανάβει ένα σπίρτο.Από πού βγήκαν οι λέξεις?Γιατί αυτό λέγεται δέντρο?Απλά ρε φίλε ο πρώτος μαλάκας που το είδε εκφράστηκε έτσι. Όλοι έχουμε τις λέξεις μας τους κώδικες μας ,αν δεν μπορούμε να τις περάσουμε στους άλλους δεν σημαίνει ότι είμαστε τρελοί ή καθηστερημένοι.Αφήστε ρε καρμοίριδες τα δέντρα στην ησυχία τους,στο κάτω κάτω λένε ότι παίρνουν όλα τα κακά.Δεν έχω λεφτά ούτε για αναπτήραΑληθεύει ότι πρώτα ανακαλύφθηκε ο αναπτήρας και μετά τα σπίρτα?Αν ναι,όλοι αυτοί που το παίζουν μούρες στα μπαρ και ανάβουν με σπίρτα τα τσιγάρα τους είναι στην ουσία πιο hi-tech μαλάκες από τους υπόλοιπους.

Αντανάκλαση φωτοστεφάνου πάνω στην τηλεόραση.Θα ήθελες να σου πέσει μια ρέγγα στο κεφάλι?Τόσα χρόνια στην κοπέλα μου δεν της είπα ποτέ ΄΄εγώ΄΄,δεν την ανάγκασα να με πιστέψει.Ο κόσμος ξέχασε και άλλαξε.Ξεχάσαμε την φιλία τον σεβασμό,βρίσκεις πια την σύντροφο σου και ξεσπάς πάνω της καταιγίδες,μάυρα ποτάμια μίσους για τους ανταγωνιστές σου.Δεν έχεις ζωή,απλά κοιτάς τους άλλους. Κοιτάς τις πορνοστάρ να δέχονται το σπέρμα.Θα θελες και εσύ να είσαι μία απʼαυτές. Ξέρεις…Τις πουτάνες.Είσαι μαλάκα!Σε γαμάν συνέχεια.Κάνεις συμβιβασμούς με τα λεφτά των άλλων.Σε πληρώνουν για να σε καταστρέψουν.Αλλά έτσι είσαι εσύ. Μυξοπαρθένα.Σκατοπούτανο.Δεν είσαι ντόμπρος.Οι πουτάνες λένε θα γαμηθώ ως τα 40 και μετά ξάπλααα.Ενώ εσύ άμοιρε τον πούτσο θα τον τρως ακόμα και όταν βγάλεις αιμοροοίδες και όταν θα έχεις προστάτη θα σου λένε τώρα γάμα,ήρθε ο καιρός σου.Διάλεξε ένα απʼτα δύο.Ποιό θα έχει την περισσότερη κάβλα?

Το μοναδικό ΄΄ναρκωτικό΄΄ που δεν προκαλεί φασαρίες.Όλες οι χημείες προκαλούν. Υπάρχει ένας κύκλος με τα χημικά drugs.Ας πούμε,μεθάς,καταστρέφεις κάτι, χτυπιέσαι πας νοσοκομείο και ούτε καθʼεξής.Με το χόρτο μπαίνεις σε σπείρες.Η φύση σου το έδωσε.Δεν ζητάει αντάλλαγμα.Δεν υπάρχει πάρε δώσε.Που πήγε ο καπιταλισμός?Μόνο στη λατινική αμερίκη και στας ανατολάς πίνουν ακόμα φυσικά μαραφέτια(για την άφρικα δεν ξέρω,εκεί μάλλον τους το απαγορέυουν λόγω θρησκείας) παρόλο που οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους το απαγορέυουν,δεν έχουν καταφέρει και πολλά πράματα.Είναι βλέπετε καθημερινή συνήθεια χρόνων.Το μόνο που κάνουν είναι να πέρνουν τα dollars και καλά για την καταπολέμηση της παραγωγής ΄΄ναρκωτικών΄΄.Μόνο οι πολιτικοί εκτός δυτικού κόσμου γουστάρουν τα δυτικά ιδεώδη γιατί γιʼαυτούς σημαίνει dollars.Παντελώς άχρηστα για όλους τους άλλους λες και οι μάγιας,οι βουδιστες και οι βεζιβούκοι είχαν ανάγκη να συνάψουν εμπορικές σχέσεις με το Παρίσι και τον jean-paul gautier.Ε σας πληροφορώ ότι τον έχουν συνδέσει προ καιρού σε απʼευθείας σύνδεση με τα αρχίδια τους.

Εκείνον τον γάρο κάτω από τις βουκαμβίλιες πότε θα τον πιούμε?
Μην ανησυχείς θα έρθει κάποτε η ώρα του.
Όλα τα ωραία έρχονται στην ώρα τους.

Πέθανε ο πούστης!Υποσεινύδητα εγκεφαλικά λαμπερά μηνύματα,μια μπάλα που γεμίζει κουκκίδες από στιγμιαίο άγγιγμα από μολύβι 0,5mm.Τέτοιος συνδυασμός ανακούφισης,μίσους και αλληλοκατανόησης μόνο μέσω των ματιών είχε καιρό να εμφανιστεί στη Χιλή.Ήταν 10.37 όταν πέθανε ο Πινοσέτ!