Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Νέοι Ποιητές

Νέοι Ποιητές

Νέοι Ποιητές

Κώστας Κουτσουρέλης, Αέρας αύγουστος (επίμετρο: Σοφία Κολοτούρου)

Αέρας αύγουστος

Ι.
ΑΕΡΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ. Τα νυσταγμένα φύλλα
κρατιούνται δύσκολα απ’ τον ώμο του νοτιά.
Πέρα η οσμή της θάλασσας. Η ανατριχίλα

ενός μοτέρ που σφύζει στα ρηχά.
Του ήλιου ο φακός από ψηλά πέφτοντας χάμω
σαρώνει ανάκατα σώματα πρηνηδόν.

Χαμένα βήματα παντού πάνω στην άμμο.
Μάτια μισόκλειστα. Ιαχές γυμνές παιδιών.
Αέρας αύγουστος. Στην προσμονή της δύσης

γαλάζια μπάλα ο ορίζοντας κοιμάται στο γκαζόν.
Μια σαύρα αθέατη μες στου φωτός τον γάμο
έρπει προς τη γαλήνη μιας σκιάς.

Από τις στρόφιγγες του μπαρ στάζουν ειδήσεις:
Ευρώπη. Τρίτη Χιλιετία. Ελλάς.
Μιας αγνοούμενης ζωής ανταποκρίσεις.

Αέρας αύγουστος. Αέρας της φωτιάς.

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

1.000 φύλλα! Οι φίλοι του "ποιείν" το γιορτάζουν με ανέκδοτο ποίημά τους.

title=""

Γράφουν (με αλφαβητική σειρά) οι: Δημοσθένης Αγραφιώτης, Ζ.Δ. Αϊναλής, Σπύρος Αραβανής, Γιάννης Βούλτος, Μιχάλης Γελασάκης, Αντώνης Γεωργίου, Γιάννης Γκούμας, Λεύκιος Ζαφειρίου, ΘάΝΟΣ ΚΑΝΔύΛΑΣ, Κώστας Καρτελιάς, Φροσούλα Κολοσιάτου, Σοφία Κολοτούρου, Θανάσης Κριτσινιώτης, Μόσχος Λαγκουβάρδος, Γιάννης Λειβαδάς, Γιώργος Λυκοτραφίτης, Νίκη Μαραγκού, Θανάσης Ε. Μαρκόπουλος, Λίλη Μιχαηλίδου, Γιώργος Μίχος, Γιώργος Μοράρης, Δημήτριος Μουζάκης, Γιώργος Μύαρης, Παναγιώτης Νικολαΐδης, Σωκράτης Ξένος, Νίκος Παναγόπουλος, Έκτωρ Πανταζής, Σωτήρης Παστάκας, Γιωργής Σαρακηνός, Βαγγέλης Ψαραδάκης

Πρώτο ανέκδοτο ποίημα -τιμής ένεκεν -του ποιητή Κυριάκου Χαραλαμπίδη που το παραχώρησε αποκλειστικά στο “Ποιείν” για την χιλιοστή ανάρτηση.

Κυριάκος Χαραλαμπίδης

ΤΟΥ ΒΑΡΛΑΜΗ
(Παραλλαγή)

Η ξεχασιάρα, που είχε τη σοφία
νʼ αλησμονήσει το «καθείς και τα όπλα του»!
Και φεύγει απʼ το παλάτι του Οδυσσέα
το δόρυ της αφήνοντας εκεί.
Το ζύγισε ο Τηλέμαχος στο χέρι,
στοχάζονταν και πού να τʼ ακουμπήσει.
Πλάτανος πολυμήχανος και σώφρων
προτείνει τα κλωνάρια και ριζά του∙
όσο να ʼρθεί απʼ τα πέρατα της Μνήμης
η Αθηνά στον ίσκιο του αποκάτου.

Γενάρης 2008

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Δημήτριος Μουζάκης, 7+1 ποιήματα

 

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Εσύ που άντεξες μαζί μου στο δωμάτιο
ώσπου στα έγκατά μας να τριφτούν
τα δέρματά μας
κι η γη μας να σειστεί απʼ τη διείσδυση
όνομα χρειάζεσαι, χρειάζεσαι ελάφι.

Γυρίζω το κεφάλι˙ σʼ άκουσα

κι αντί να φύγω τρομαγμένος
που μέσα μου δεν άφησες φωτιά
να μην ανάβει
σε λέω Αλουραίμ και σε κοιτώ
στα μάτια:

στο λαιμό σου ερεθίζεται το πιο αγνό χρυσάφι
(ποιο χρυσάφι να σʼ αντέξει
ποιο χρυσάφι να σε πει;)
στο στήθος σου εκκρίνονται τα ξαναμμένα χείλη
(ποιο ποίημα να σʼ αντέξει
ποιο ποίημα να σε πιει;)
και στους μηρούς σου απορροφάται
το ηλιόμαγμα
ώστε αν μικροπράγματα
ποτέ σʼ απασχολήσουν
(μια κοσμική καταστροφή)
να θυμηθείς πώς ήταν στο δωμάτιο
και με την πρόσκληση του σώματος
να στείλεις

το φως ξανά στη θέση του στο κέντρο.

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Ιωάννης Τσίρκας, Τρία ανέκδοτα ποιήματα (από την επόμενη συλλογή του "Σκυλοτροφή")

Kathryn

την Kathryn την έζησα όταν ήταν ακόμα παιδί
αν το τζιν και η διακόρευση μιας ανήλικης παραμένουν οι μικρές χαρές της ζωής
διατηρώντας την αθώα
αποτελούσε τη μικρή αδερφή που δεν είχα ποτέ
τα καλοκαίρια επέστρεφα πάντα σʼ εκείνη
ο ήλιος δεν τέλειωνε
μʼ έκαιγε
και το χαμόγελο της έφασκε και φαινόταν στις σκέψεις μου ρουφώντας λίγη από την αγάπη μου όπως τα θηλυκά κουνούπια το αίμα μου σʼ έναν ύπνο σκασμένο στους εφιάλτες

χθες
έμαθα πως στις τουαλέτες μιας φανταχτερής καφετέριας
έχασε για πάντα την αθωότητα της
αυτό το καλοκαίρι
θα ʽναι μόνο δικό μου

φραουλίτσα

βουλιάζω
μικρές λουόμενες τα όνειρα μου
οι σκέψεις μου σχολικές εκδρομές

ήσυχες μέρες

μέχρι να τελειώσουν είσαι η ζωή μου
μετά
είσαι η ζωή μου ξανά

Λέλια Funny Games U.S. dvd

στους εφιάλτες της ζει σε ένα νησί περιτριγυρισμένο από θάνατο
τα δάκρυα στα μάτια της κύματα σφίγγει πάνω της το παρελθόν
πνίγεται
και μετά από αυτή τη χλιαρή νύχτα δε θα ξυπνήσει ποτέ πια

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Ιωάννης Τσίρκας, Σκεψίρροια, Γαβριηλίδης, 2008 (επίμετρο: Γιάννης Λειβαδάς)

Γαρδένιες

Όμορφο στήθος ματωμένο σου γλυκό
το πρόσωπό σου θλιμμένο το ίδιο.
Σκέψεις αιμοραγούσες για στιγμές πουτάνες.
Γαρδένιες που γέρασαν ανθισμένες.
Αγάπες που σάπισαν πριν πεθάνουν.


Μήνυμα

Ένα παλιό γραμμόφωνο.
Αυτό είναι η ζώη.
Κι εμείς
απλές χαραγματιές πάνω στο δίσκο
να μας ξύνει μια βελόνα.
Είναι ατέλειωτος αυτός ο δίσκος
και οι κραυγές μας.
Δεν παύουν να ακούγονται
από το σκονισμένο μεγάφωνο.

crazy love

Ό,τι απομένει από μια τρελή αγάπη είναι μονάχα η κου-
ρελαρία του κολαστηρίου.
Η ακατάπαυστη ροή του μένους και των εμμονών για ό,τι
απέμεινε από αυτή
μπορούν να ανήκουν μονάχα στην αποσυντεθειμένη ψυχή
μιας πουτάνας με άδειο ταμείο.
Σπουδή στο βίτσιο η όποια προσπάθεια για μια καταστο-
λή των συνεπειών της.
Πλήρης παρακμή.
Σάπιες φράουλες και ξερασμένα βατόμουρα το οξυγόνο της
εξορίας.
Φιλιά στις κατατομημένες φιλίες και τα παραπόνά τους
στους τάφους τους.
Τίποτα δεν κρατάει πάνω από μια ζωή.
Το σπίτι μου το έχτισα δίπλα στο λιμάνι.
Οι εξόριστοι λατρεύουνε τους δρόμους που γυρίζουν στην πατρίδα.

Διαβάστε περισσότερα