ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΕΔΕΜ

«…Και είπε ο Διάβολος στον Ιησού: Αν είσαι ο Γιος του Θεού, διάταξε αυτή την πέτρα να γίνει ψωμί. Και απάντησε ο Ιησούς: Οι Γραφές λένε ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λέξη από το στόμα του Κυρίου.
Ύστερα ο Διάβολος τον ανέβασε σε ένα ψηλό βουνό και του παρουσίασε σε μια στιγμή όλα τα βασίλεια της οικουμένης. Και είπε ο Διάβολος σε αυτόν: Θα σου δώσω όλη αυτή την εξουσία και τη δόξα, γιατί μου ανήκει και μπορώ να τη δώσω σε όποιον θέλω. Προσκύνησέ με κι όλα αυτά θα γίνουν δικά σου. Και απάντησε ο Ιησούς σε αυτόν: Χάσου από μπροστά μου, Σατανά. Οι Γραφές λένε ότι μόνο τον Κύριο πρέπει να προσκυνάς και μόνο Εκείνον να λατρεύεις.
Και ύστερα ο Διάβολος τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ και τον έβαλε να σταθεί στην κορυφή του ναού και του είπε: Εάν είσαι ο Γιος του Θεού, πέσε κάτω. Γιατί οι Γραφές λένε ότι θα διατάξει τους αγγέλους του να έρθουν στο πλευρό σου και να σε σώσουν και ότι θα σε σηκώσουν στα χέρια τους, για να μη χτυπήσεις ούτε το πόδι σου στις πέτρες.
Και του απάντησε ο Ιησούς: Οι Γραφές λένε επίσης ότι δεν πρέπει να βάζεις σε πειρασμό τον Κύριο το Θεό σου…»

Ο Ιησούς έκλεισε το Βιβλίο. Το πήρε στον κόρφο του και το αγκάλιασε, σταυρώνοντας τα χέρια μπροστά στο στήθος του. Τα υπόλοιπα τα ξέρεις, ψιθύρισε. Ολόκληρη η ζωή μου είναι μια συνεχής παραπομπή.
Δίπλα του, ο Εωσφόρος χάραζε με ένα κλαδάκι σχήματα και σύμβολα στο χώμα. Σήκωσε το βλέμμα, κοίταξε κατά το ηλιοβασίλεμα και είπε: Αυτό που καταλαβαίνω εγώ, είναι ότι ο καθένας θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση σου, εάν ψάχνει τον εαυτό του σε παλιά βιβλία.

The Good Thief rip

Damien: Omen II dvdrip

• The Hunchback of Notre Dame release

Star Trek: Nemesis movie

Το σώμα αναζητά την καίρια λέξη,
να πει, να πει αυτό που το συνέχει,
τον ίδιο του τον θάνατο ν’ αντέξει,
αυτό που εντός του φέρει μα που απέχει.

Σώμα νεκρό -κι η γλώσσα δε θα στέρξει-,
κατέχεται από αυτό που δεν κατέχει,
στην ανδροφόνο αφέθηκε πια έλξη
και ζωντανό τού ολέθρου του μετέχει.

Μαύρε Άγγελε, θανάτους κραταιώνεις
κι αργά ή γοργά στον Θάνατο τον Ένα
με σέρνεις, με οδηγείς· με ματαιώνεις·

φωνήεν ή σύμφωνο του λόγου μου κανένα
δε μου αφήνεις να ιστορήσω τη ζωή μου…
Βουβή αποβαίνεις, Γλώσσα μου και Γη μου.

© Θεοδόσης Βολκώφ

Καθρέπτης αισθήσεων
Karas: The Prophecy divx Wallace and Gromit in A Close Shave download

Ο ειρμός της στιγμής
διεκόπη από ήχο συρτό,
μονότονο.
Ήχος που λειώνει τα μεσάνυχτα
βυθίζοντας το εγώ
στην κλεψύδρα του χρόνου,
διαστέλλοντας την βουβή
παρουσία της νύχτας
μέσα στο πορτοκαλί
πρίσμα της πρώτης σταγόνας.

Τα χρώματα της πόλης να καθρεπτίζονται
στους υγρούς, έρημους δρόμους
-μια συνουσία αποχρώσεων-
στο περιθώριο της λήθης.

Η σκιά μου να θρυμματίζεται
στο παλιό πλακόστρωτο
της Via Cavour και η ύπαρξή μου
να εξαϋλώνεται στους απαλούς
ήχους της τζαζ,
μαζί με τον καπνό του μισοτελειωμένου
μου τσιγάρου.

-η απουσία μου-

ανυπέρβλητος πλεονασμός
στον απόλυτο οργασμό των
αισθήσεων…

δεν υπάρχουν αστέρια στις πόλεις

Η μνήμη νεκρό όρνιο μπροστά στο μέλλον
Είμαι πολύ εγωιστής για να χαρίζω
φωτιές σε καταρράκτες
Όχι, δεν υπάρχουν αστέρια στις πόλεις
Κι εσύ είσαι πολύ μικρή για να με κοιτάς έτσι
 
Λέω να εξαϋλωθώ σε όνειρο

Μου θυμίζεις ό,τι δεν είμαι
Ο χρόνος πρέπει να γίνει σύμμαχος
Μα παραμένει εχθρός
Λέω  να εξαϋλωθώ σε όνειρο

Άμα ακόμα πονάς είναι γιατί
Μοιάζεις μικρός
Και θυμίζεις αγάπη

Μας περιμένει όμως  ο ωκεανός σου
Πάμε μαζί
Κι ας γκρεμιζόμαστε σε κάθε ηλιοβασίλεμα

Το μόνο που ζηλεύω από τους θεούς
Είναι ο τρόπος που πεθαίνουν
Αφήνουν πάντα το κοινό τους
Καταγοητευμένο

Photo by Sotirios Pastakas, 2007

Το τραγούδι των αδέσποτων

Ανακαλύπτει ρήγματα στο χρόνο
μικρές οπές στα σύνορα της μνήμης
κι ανεβαίνει τις ανεμοδαρμένες νύχτες μας
για να μας βρει στʼ ανύποπτο σκοτάδι
να τραγουδάμε τα παράξενα τραγούδια μας.

(Όλα κάπως έτσι ξεκινάνε.)

Αδέσποτα II

γιατί η ποίηση είναι
η ανακατανομή της σιωπής στη γλώσσα

Guanahaní

Tους είδαμε, γύρω στους εκατό, κατέβηκαν από κάτι τεράστιες βάρκες ντυμένοι απʼ την κορφή ως τα νύχια με ρούχα από μέταλλο, το πρόσωπό τους φαινόταν χλωμό και μιλούσαν μια γλώσσα ακατανόητη. Κάθε τόσο επαναλάμβαναν μια φράση που ακουγόταν σαν ʽΣαν Σαλβαδόρʼ. Ποιος ξέρει τι σημαίνει και ποιος άνεμος τους έφερε στα μέρη μας.

Αδέσποτα ΙV

πληθαίνουν οι πατρίδες με τα χρόνια
αλλάζουν οι συντεταγμένες και τα ονόματα