Καθρέπτης αισθήσεων
Karas: The Prophecy divx Wallace and Gromit in A Close Shave download
Ο ειρμός της στιγμής
διεκόπη από ήχο συρτό,
μονότονο.
Ήχος που λειώνει τα μεσάνυχτα
βυθίζοντας το εγώ
στην κλεψύδρα του χρόνου,
διαστέλλοντας την βουβή
παρουσία της νύχτας
μέσα στο πορτοκαλί
πρίσμα της πρώτης σταγόνας.
Τα χρώματα της πόλης να καθρεπτίζονται
στους υγρούς, έρημους δρόμους
-μια συνουσία αποχρώσεων-
στο περιθώριο της λήθης.
Η σκιά μου να θρυμματίζεται
στο παλιό πλακόστρωτο
της Via Cavour και η ύπαρξή μου
να εξαϋλώνεται στους απαλούς
ήχους της τζαζ,
μαζί με τον καπνό του μισοτελειωμένου
μου τσιγάρου.
-η απουσία μου-
ανυπέρβλητος πλεονασμός
στον απόλυτο οργασμό των
αισθήσεων…
Via Margutta
Κάθε χρώμα της
και μια διαστολή ενός πόθου.
-Γραφήματα-
υποσχέσεις ξεβαμμένες
στον χρόνο.
-Βήματα βουβά-
Όλα θαμμένα στις αποχρώσεις
του παρόντος.
Εκεί
στην via Margutta
η στιγμή λειώνει στο άρωμα
του καφέ,
παραπλανώντας το είναι
σε μία απόλυτη,
ονειρική ψυχεδέλεια.
Σταγόνες βροχής
..Στίχοι ξέμπαρκοι,
στερεύουν στα ερείπια
της αντοχής.
-Εγώ-
Είμαι πλάι σου
αμίλητος.
Ζωγραφίζω το άρωμά σου,
στων ονείρων μου
τους πολύχρωμους καμβάδες.
-Εσύ-
Με κοιτάς μές στα μάτια.
Σωπαίνεις
και χάνεσαι στο υγρό μονοπάτι
που χάραξε το δάκρυ,
της μοναξιάς μου…
Μεσημέριασε και κανείς δεν παίρνει χαμπάρι την ειλικρίνεια των στίχων του κ. Ευάγγελου Αξιώτη.
“…διαστέλλοντας την βουβή
παρουσία της νύχτας
μέσα στο πορτοκαλί
πρίσμα της πρώτης σταγόνας.”
Με εκτίμηση
Κώστας Ρεούσης
Υ.Γ. Ελπίζω να μη δημηγορήσει, πάλι, ο Γιάννης Λειβαδάς… “ο ποιητής της jazz”.
Στάθηκα κι εγώ, όπως κι εσείς, κύριε Ρεούση, στους παραπάνω στίχους, ωστόσο δεν κατάφερα να αντιληφθώ τις εικόνες με το νου, ή να νιώσω με οποιονδήποτε τρόπο τη μουσικότητα του στίχου, μήτε τη λυρικότητα της έκφρασης. Από το αδιέξοδο που βρέθηκα με έβγαλαν οι παρακάτω στίχοι από το τρίτο ποίημα (“Σταγόνες βροχής”)
“..Στίχοι ξέμπαρκοι,
στερεύουν στα ερείπια
της αντοχής.”
παρόλο που τώρα μένω με την απορία αν πρόκειται για την αντοχή του ποιητή, ή τη δική μου.
Σε κάθε περίπτωση, αναγνωρίζω την αδυναμία μου να προσπελάσω τη γραφή του κυρίου Αξιώτη (γραφή με μεγάλη, ωστόσο, απήχηση στις μέρες μας), στον οποίο εύχομαι από καρδιάς καλή σταδιοδρομία.
με εντυπωσίασε ο στίχος του κυρίου Αξιώτη,μέσα από παραμορφωτικό καθρέφτη,η αλήθεια της ψυχής μας.
μακάρι να συναντιόμαστε σε τέτοιους πάντα δρόμους,
άλλη μια φορά που χαίρομαι να διαβάζω τη σελίδα σας.