Τελετουργία ενηλικίωσης

Οι φίλες μου μου δέσανε τα μάτια. Με φέραν ύστερα τρεις γύρες γύρω από τον εαυτό μου. Με βάλανε στην άμαξα, μ’ αφήσανε στο δάσος. Μη φας, μην πιείς, μην αποκοιμηθείς, το μόνο που μου είπαν και μ’ αγκαλιάσανε στερνά. Σαν την ηχώ της μάνας μου, ακούστηκε ο αέρας: «Μακριά από μήλα κόκκινα, σουπίτσες που αχνίζουν, μπουκάλια μ’ ετικέτες ΠΙΕΣ ΜΕ». Προπάντων μην πιστέψω σε λαγούς που τάζουνε πετραχήλια, ψιθύρισε πίσω απ’ τον τράχηλό μου. Όλα καλά μέχρις εδώ. Τους ξέρω τους κανόνες. Εκείνο που πάντα μπέρδευα, ήτανε τί γίνεται όταν εμφανιστεί ο κυνηγός, ο πρίγκηπας κι ο λύκος. Ποιoν απ’ τους τρεις ακολουθώ, ποιανού του σκίζω την κοιλιά και ποιoν φιλώ στο στόμα;

Στην παραλία

Ανόρεχτες κόρες χωρίς

ικμάδα νιότης

ζεις τη ζωή σου κάτω από τη νεανική τους επιδερμίδα

γρήγορες σαν στοίχημα

κρυφά βιασμένες

ακουμπώντας σε λέξεις

με τις αστρολογικές υδρίες άδειες από τα ουράνια σώματα τους

παίζουν στα ρηχά νερά της αυτοκτονίας

παίζουν και μετατοπίζονται

και το απόγευμα δεν τελειώνει

όπως τελείωσε πέρσι.

Τους νίκησε όλους,

εκτός από μια γυναίκα

Απ’ της Θεοφανούς τα φουστάνια

δεν εγλίτωσες.

Μήτε κι ο Ρωμανός, εξάλλου.

Κείνος με την κραιπάλη, τες ασωτίες

εσύ με ασκητεία

που την ελύγισε ο Έρως.

Γενναίε στρατηγέ─

κι αψίκορε.

Τι Άραβες, τι χαλιφάτα εσάρωσες─

Λευκέ Θάνατε των Σαρακηνών

που τον Χάνδακα λευτέρωσες

για δόξα των Ρωμιών!

Πηγή φωτογραφίας

ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Οι μαραμένες παπαρούνες θα πεταχτούν μαζί με το πένθος.
Μια Φρίντα στον τοίχο δεν θέλει να δει τίποτ’ άλλο.
Ούτε κι εγώ.

Τα παιδικά βιβλία δίνουν ελπίδα.
Το κυριακάτικο τσάι μιας μεσήλικης.

Μαύρες καρέκλες για όσους καλεσμένους μετατράπηκαν
σε μια αριστουργηματική απογοήτευση.
Το τραπέζι δεν ταιριάζει άλλο.
Θα πεταχτεί – μαζί με τη ζωή μου.

Το κεφάλαιο 1 δεν θα ξεκινήσει με τη φράση
«Μια φορά και έναν καιρό».
Αρκετάχρόνια παραμύθιασα τον εαυτό μου.

Μια Κυριακή λοιπόν.

Φωτογραφία:

Romantic Walk in rain Painting

Συλλαβές γλυφές,

απόκοσμα βουνά,

ανθισμένα δέντρα,

ομίχλη,

παλιοί θεοί

και

μαγεμένα νερά,

θα σ’ εξοφλήσω

με λέξεις,

απόψε

στην κόψη

του φευγαλέου.