Στη Χίο δακρυσμένα μαστιχόδεντρα
ο αέρας μυροβόλος

διάφανη θλίψη κρύσταλλο
στο χώμα το μαστίχι.

Σ’ ΕΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΑΓΑΛΜΑ

Στέκεις κομψή και ραδινή
μες στο πολύπτυχο ένδυμα
κόρη πού με κοιτάζεις σαν άγραφο χαρτί
και περιμένεις να διηγηθώ την Ιστορία σου,

Δεν ξέρω αν αγαπήθηκες

με την αγάπη πού έπρεπε
από άντρα ταιριαστό στην ομορφιά σου.

Ούτε μπορώ να φανταστώ
αν έγειρε να κοιμηθεί στον ώμο σου
σάρκα εκ της σαρκός σου.

Η θλίψη όμως πού χαράχτηκε στο βλέμμα σου
με έσπρωξε να φανταστώ
πώς στις χαρές δε χάρηκες όσο έπαιρνε,
αλλά στις λύπες δόθηκες-
και με το παραπάνω.

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Χαρούμενος

Του άρεσε να χαζεύει στους δρόμους
Να χαιρετάει τους περαστικούς, με τα βαμμένα του, αραιά μαλλιά
Να ονειρεύεται ταξίδια
με τα γυαλιστερά τροχοφόρα
Να γεμίζει την τσάντα του με σέξυ εσώρουχα
που ‘βλεπε στις βιτρίνες των καταστημάτων
Να μυρίζει τ’ αρώματα στα μπουκαλάκια
που του θύμιζαν την μυρωδιά του έρωτα

Μα ανόητοι πιτσιρικάδες
τον πήραν για αλλοπαρμένο
σκορπώντας τη βία πάνω
στο ονειροπόλημά του

Η ώριμη καρδιά του δεν άντεξε τον εφιάλτη
κι ένα μοναχικό βράδυ
έλιωσε χωρίς κραυγή

σε κάποιο πεζοδρόμιο
της οδού Σατωβριάνδου.

Ξάνθος Μαϊντάς, Nυχτερινή Άσκηση

Iσμήνη

Μια τελευταία αίσθηση ακαθόριστη

πριν από το σώμα . Διάφανη .

Σ` όνειρο θερινό γυναίκας ,

το κύμα που εισχωρούσε βαθιά .

Όταν αργά κυλούσε το νερό

κάτω από τα πεύκα της Αττικής

διαλύοντας το χρόνο στην αέναη ροή του .

Αχνοχάραζε στο δάσος του Κολωνού

εκεί που τώρα βάδιζε ασυντρόφευτος

ο ατάραχος γέροντας Οιδίποδας .

Όμως εσύ το γνώριζες καλά .

Τίποτα δεν είχε αλλάξει

στην είσοδο με τις ροδιές ,

το γερμένο φράχτη από τα χρόνια

και την απουσία του πατέρα .

Το πλίθινο σπίτι στο βάθος του διαδρόμου

με τις αχλαδιές , τις βουκαμβίλιες , τις ελιές

και το γιασεμί που δένει τον τοίχο .