Στίχοι, μουσική, φωνή: Παναγιώτης Πάκος (πατήστε στο όνομα)

Τον άντρα τον πολύτροπο πες μου, Θεά, που χρόνια
παράδερνε προτού χαθεί στα μαρμαρένια αλώνια.
Ακούω την άδεια μου φωνή στις όχθες του Ιορδάνη –
σκυλί στο πλάι μου θρηνεί σαν να ‘χω πια πεθάνει.

Στις μαύρες πέτρες του Ουμ Καΐς* ο χρόνος σε ‘χει ρίξει
κι αν απ’ τον ήλιο δεν καείς, θα καίγεσ’ απ’ τη θλίψη.
Κι αν στης αλήθειας το κρασί μεθάς και δεν τ’ ορίζεις,
τη στάχτη στο ποτήρι σου πρώτα να καθαρίζεις.

Απ΄τον κρουνό στα Γέρασα ήπια, να ξανανιώσω.
Ήπια μα πάλι γέρασα, χωρίς να μεγαλώσω.
Τον άντρα τον πολύτροπο πες μου, Θεά, που χρόνια
παράδερνε, μα ευτυχώς κανείς δε ζει αιώνια.

——————————-
*Ουμ Καΐς (Γάδαρα): Κωμόπολη της Ιορδανίας, χτισμένη στα ερείπια των αρχαίων Γαδάρων (σήμερα στο τριεθνές Ιορδανίας, Συρίας και Ισραήλ).
** Γέρασα (Τζεράς): Πόλη της Ιορδανίας, περίφημη για τον ρωμαϊκό της ιππόδρομο, το θέατρο και τον κρουνό της.