`

Από την ενότητα Θραύσματα

Ελλάδα

…οι αλεξανδρινοί στίχοι, οι στενές αυλές
οι γραμματιζούμενοι όχι διαφορετικοί από τους Σελευκίδες άρχοντες
που ζητιάνευαν τον καιρό των Ρωμαίων. Λίγη φύση,
μόλις φιλτραρισμένη από τα παραθυρόφυλλα, λίγες και δυστυχισμένες αγάπες.

Διαβάζουμε τα νέα ελληνικά με δυσκολία:
πολύ μακριά από τους έλληνες που μάθαμε στο σχολείο
κι όμως αυτή η γλώσσα είναι δική μας εξ αιτίας της απόστασης και της μοίρας
δικές μας αυτές οι οπτασίες, ηχώ της αμοιβαίας ηδονής
σπίτια λευκά ασβεστωμένα, ώχρα σωμάτων που τα ʽδε το φεγγάρι.

`

*
Έξη καλοκαίρια

1.

ο γέρος γυρίζει προσεκτικά στο κρεβάτι
έξω, η θάλασσα του Ιουνίου
ανασαίνει γρήγορα στον μαΐστρο.

2.

το αρχιπέλαγος κοιμάται
το ρύγχος κάθε νησιού πάνω στο νερό
τα λέπια του κέδρου που χαμηλώνουν στον αέρα.

3.

ο δρόμος κοιμάται: είναι λευκός, είναι επαρχιακός
την αυγή ήχοι και βήματα βάζουν κομμάτια από ήχους μέσα στο όνειρο
μια ψηφίδα, η άλλη στο μωσαϊκό που ζει.

4.

Η γυναίκα σκέφτεται: ποιος ξέρει εάν είναι αληθινή η σκιά, εάν αλήθεια μας ακολουθεί ή προπορεύεται. Εάν δεν είναι ένας αντικατοπτρισμός –αυταπάτη που το μάτι μας δημιουργεί από την πολλή μοναξιά, για να λέμε σε κάθε ζωή: να, υπάρχεις στʼ αλήθεια.

5.

ο γέρος τώρα έχει τον άνεμο στο λαιμό.
Για κάποιον είναι φωνή. Γιʼ αυτόν είναι ένας κόμπος λύπης
ένα νήμα υφασμένο από εγκατάλειψη.

6.

Πήραμε ένα σκουλήκι, εγώ και η μικρή.
Κοιμόταν στον ήλιο μιας σκάλας.
Ταξίδεψε μαζί μας πάνω σε ένα φύλλο
πέθανε μέσα σε ένα φυτό μια ώρα μετά.
Τώρα είναι μια σκληρή σκιά και παρʼ όλα αυτά
τόσο αδιάφορη
τόσο τέλεια μέσα στην εγκατάλειψή του
ώστε να κάνει ευτυχισμένη αυτή την νύχτα.

`

ΓΕΩΡΓΙΑ

Δεν κοιμάμαι Γεωργία
Ρίχνω βέλη μέσα στη νύχτα Γεωργία
Περιμένω Γεωργία
Σκέφτομαι Γεωργία
Η φωτιά είναι σαν το χιόνι Γεωργία
Η νύχτα είναι γειτόνισσά μου Γεωργία
ακούω τους θορύβους χωρίς εξαίρεση Γεωργία
βλέπω τον καπνό που ανεβαίνει και που δραπετεύει Γεωργία
σαν το λύκο περπατώ μες στη σκιά Γεωργία
τρέχω να ο δρόμος των προαστίων Γεωργία
Να μια πόλη που είναι η ίδια
και που δεν την γνωρίζω Γεωργία
Κάνω γρήγορα να ο άνεμος Γεωργία
και το κρύο και η σιωπή κι ο φόβος Γεωργία
το σκάω Γεωργία
τρέχω Γεωργία
τα σύννεφα είναι χαμηλά θα πέσουν Γεωργία
απλώνω τα χέρια Γεωργία
δεν κλείνω τα μάτια Γεωργία
φωνάζω Γεωργία
κραυγάζω Γεωργία
φωνάζω Γεωργία
σε φωνάζω Γεωργία
Άραγες θα ρθεις Γεωργία
σύντομα Γεωργία
Γεωργία Γεωργία Γεωργία
Γεωργία
δεν κοιμάμαι Γεωργία
σε περιμένω
Γεωργία

`

Από το βιβλίο του Η στάχτη και η φωτιά, Mondadori, 1997

Το τηλέφωνο, η θάλασσα

Έπειτα έφτασε εκείνη η φωνή από το τηλέφωνο,
απόμακρη, κυμαινόμενη σε ανεμοδαρμένες ακτές,
κι άκουσα τη δική μου φωνή να αντιλαλεί
μες στη δική της, να της ανήκει
σαν τις συλλαβές που επιστρέφουν την πνοή τους στη θάλασσα.
Έπειτα εκείνη άλλαξε βλέμμα κι έγινε σκότος,
το βραδινό αεράκι έβαψε γαλάζιους τους δρόμους,
σκορπισμένο από τζάμι σε τζάμι έδωσε βάρος στους διαβάτες,
στο σκοτάδι της γης η σκιά των ματιών της
εξαπλώθηκε σαν τα μεγάλα κύματα
που σβήνουν μακριά τον αφρό τους,
και σκεπάζουν τρυφερά την πληγωμένη θάλασσα.
«Πού είσαι, τι πράγματα σε περιστοιχίζουν
μεταξύ κεφαλής κι ωμοπλάτης καθώς ομιλείς,
τι κοιτάζουν τα μάτια σου, τώρα;»
Κι εγώ αισθάνθηκα να χάνω τις δυνάμεις μου
σʼ αυτή την ερώτηση, καθώς με κοιτούσε καθαρή φωνή,
κι απορροφημένος στα απόντα μάτια εκείνο τον τόπο
που ερήμωσε ξαφνικά, μετανάστευσαν οι σκιές
ανάμεσα σε πάγκους και πυλώνες
η έκταση του θαλάμου έγινε πρασινωπή
και βρέθηκα αμέσως στην αγαπημένη θάλασσα
χλιαρή κοντά στα βράχια της ακτής,
και ήδη κάποιος παρατηρούσε τα μακρινά νερά,
τη ρότα, τα βιβλία μου, τα πεθαμένα μου,
τους ήρωες και τους δασκάλους, το δούναι και λαβείν…
εδώ ήμουν και στέκομαι, αυτή είναι η σκηνή,
από την άλλη πλευρά του σύρματος δίπλα στην άλλη φωνή,
όπου οι συλλαβές γαλήνευσαν μέσα στη θάλασσα,
ζωή μετά ή υπό την ζωή
ή μόνον ζωή μες στη δική της ζωή,
φωνή, πρόσωπο, μορφή.

`

URSA

The Ursa Mayor
came close
and fell upon the Earth

Then her baby sister
devoured all stars
one by one
and disappeared.

`

ΑΡΚΤΟΣ

Η Μεγάλη Άρκτος
πλησίασε
κι έπεσε στη Γη

Τότε η μικρή της αδερφή
καταβρόχθισε ένα ένα
όλα τα αστέρια
κι εξαφανίστηκε