ΘΕΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ

Αναμασώ τα στερεότυπα
Μυρηκάζω τις ειδήσεις
Των ειδικών εμπιστεύομαι τις λύσεις
Κατανοώ κάθε αναγκαία ωμότητα
Καλοπροαίρετη αν είναι βαρβαρότητα
Ανοιχτόμυαλος σε κάθε ιδιαιτερότητα
-Η τάξη αποτελεί προτεραιότητα-
Δρομολογώ τις αντιδράσεις μου νομότυπα
Μόνο η άμορφη μάζα-το πλήθος-με ανησυχεί
Και οι άθλιες στην απελπισία του κινήσεις
Και κείνος ο ρόγχθος
που με ξύπνησε μεσάνυχτα προχθές
Να ταν ο κύριος σεισμός
Η προσεισμικές δονήσεις;

1) Missing in Action

Γι΄αυτούς που χάθηκαν το καλοκαίρι εκείνο/

η μνήμη πάντα άσβεστη θα μένει.

Γι΄αυτούς που οι μάνες τους δεν έκλαψαν με κλαίνε/

και κάθε χρόνο τέτοιες μέρες σαν θα κρατούν φωτογραφία στην παλάμη/

την λευτεριά ζητάνε και ονόματα βουρκώνοντας θα λένε.

Κι΄όταν τα βράδια μ΄ εφιάλτες θα ξυπνούν/

Ουρλιάζοντας και αδυνατώντας να ξεχάσουν τα στρατευμένα κι΄ όχι μόνο παλικάρια που χαθήκαν/

μονολογούνε βουρκωμένες τα ονόματα.

«Σε ποια μπουντρούμια άραγε να είναι πεταμένοι;

Θα ζούνε κάπου «αγαρηνά» ή θα΄ναι εκτελεσμένοι;»

Έτσι συνήθισαν να ζουν οι μάνες των χαμένων/

με αγρυπνίες, προσευχές σε κάποιο εικονοστάσι/

κι΄ η καρτερία μέσα τους ειν΄ άσβεστη καντήλα/

που προσδωκά για μια Ανάσταση Νεκρών να τις λυτρώσει !

1

Τις πατημασιές του στην άμμο
τις εξέλαβε ως ποίημα…
Ένα κυματάκι τις διέγραψε.
Κατάπιε ποιητές και ποιητές…
η θάλασσα.

2

Τα μεθυσμένα φεγγάρια
της ποιητικής του συλλογής
τα ένιωσε να πέφτουν στο κεφάλι του.
Βγήκε έξω να περπατήσει.
Σύμπτωση.
Η βραδιά είχε Πανσέληνο.

ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΟ

Παρούσα και η Αμμόχωστος
Βυθισμένο ξενοδοχείο κι εκκλησιά στην παραλία του ʼ59

Εικονίτσα και συνείδηση χωριστά σε κάθε δάκρυ παιδικό των Χριστουγέννων του ʼ63
Ζωή σκορπισμένη στο φόβο των αναχωμάτων του ʼ74
Ψηφιακή φωτογραφία διχοτομημένων ίσκιων
Με e-mails τώρα χάριν αμερικανικών servers
Της ρακένδυτης υπόληψής μας έποικος
Η τουρκάλα
Και η απουσία συσκευής τηλεφώνου

Η Αμμόχωστος παραμένει η ίδια
Κάμπτεται η νοητική ακινησία ενός κατοίκου της, Έλληνα εργάτη, απʼ του διωγμού τον πόνο,
ίδια, όσες μεταβολές κι αν υποστεί
Στη φυσική της ερημία η πόλη

Γάτες και φως δειλινού και χωνεμένες αυτοκρατορίες
Τέσσερις πόλεις σε μία και με ιπτάμενα αόρατα Νεκροταφεία

ΝΕΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, 24 ΜΑΪΟΥ 2003 ΣΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ Έννοια είναι καθολική παράστασις
Περιλαμβάνουσα τα κύρια γνωρίσματα
Ενός ή πλειόνων αντικειμένων ομοειδών

Διά των οποίων γνωρισμάτων εκφράζεται
Η ουσία αυτών των αντικειμένων

Όταν δια μέσου της φιλοσοφικής παιδείας
Προσεγγίζεται η καλλιέργεια κριτικής σκέψης
Κατανοείται η λογική
Και αξιολογική δομή της γλώσσας

Όταν η φύση πάντες ομοίως μας έσπειρε και βάρβαρους και Έλληνες

Όταν

Φωτογραφία: Κενοτάφιο στο παλαιό κοιμητήριο Λευκωσίας

Ι

Είχα κολλήσει χρόνια
Στις παιδικές φωτογραφίες
Η απόσταση ερχόταν τρέχοντας
Από βάθη όχι γνωστά
Μυρωδιές άλλες
Οικείες μονάχα στους νεκρούς

ΙΙ

Αέρινα σύμβολα
Σχηματισμένα από καπνό
Έδειχναν
Το αόρατο μέλλον