Φωτογραφία: Κενοτάφιο στο παλαιό κοιμητήριο Λευκωσίας
Ι
Είχα κολλήσει χρόνια
Στις παιδικές φωτογραφίες
Η απόσταση ερχόταν τρέχοντας
Από βάθη όχι γνωστά
Μυρωδιές άλλες
Οικείες μονάχα στους νεκρούς
ΙΙ
Αέρινα σύμβολα
Σχηματισμένα από καπνό
Έδειχναν
Το αόρατο μέλλον
0820
Σειρήνες ξανά.
Οι διακοπές ρεύματος έρχονται πάντα εκεί που δεν τις περιμένεις.
Καλη(;)μέρα κ Ρεούση.
Κύριε Ρεούση ελπίζω να μας δώσετε την ευκαιρία να διαβάσουμε και άλλα “Αδέσποτα”
Κώστα, τον εσώψυχο πόνο σου [μας] αφουγκράζομαι.
Σου θυμίζω: “βαρύ το ταξιμάκι σου και πώς να το αντέξω;”
Κι αν επιτρέπεις, ας συνοδεύσουν τη σκέψη μας λίγοι στίχοι από ελληνικό δημοτικό τραγούδι, τέτοιες [ανατιναγμένες] μέρες [και ΧΡΟΝΙΑ 36!] που λιώνουν στα κεφάλια μας:
“Περικαλώ σε μαύρη γης κι αραχλιασμένη πλάκα,
αυτούν’ τον νιο που σόστειλα, κι αυτούν’ το παλικάρι,
τριαντάφυλλο ναν το βαστάς, μήλο ναν το μυρίζεις,
να μην του δώσεις αρρωστιά, να μην του δώσεις νόσο.
– Μήγαρις είμ’ η μάνα του ναν τον βαστώ στα χέρια;»
Kύπρος τόσα χρόνια μετά
ποιήματα
και κενοτάφια
Εικόνα πυρηνικού μανιταριού στα πρόσωπα ζωγραφισμένη.
Μαρμάρινα βλέμματα κρύβονται στα δάκρυα της Κύπρου.
Κύριε Ρεούση μας έλειψε η ποίηση και απόψεις σoυ από την ιστοσελίδα του «Ποιείν»
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑΥΤΕΣ ΜΙΛΤΟ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ.
Εκεί στο μηδέν σημείο μας.
Εκεί μες το μαύρο της έκρηξης.
Ανυψώθηκαν οι τεράστιοι
δίδυμοι πύργοι μας.
Αρνησίκακος του Νίκου Καρούζου
Θα πεθάνω ζητώντας έναν ήλιο
στα μεγάλα χρονικά μυστήρια
κομματιάζοντας τη νύχτα μ΄ ένα σμήνος από γαλαξίες
αιωρούμενος δίχως τη μητριά μας
την αλύγιστη βαρύτητα
δίχως τα δάκρυα που μας επιβάλλει η Ελλάδα
τούτη η χώρα που παιδεύει τα δροσερά ελληνόπουλα
κι ανεμίζει τους αμέτρητους γραικύλους
Καλώς επέστρεψες Κώστα
χαμένος στα στενά της Χρυσαλινιώτισσας,
στην σκόνη του Μαρί ή στο γαλάζιο του Πομού..
“Την εντολή για διάθεση ενός βυτιοφόρου οχήματος προς τη βάση υπέγραψε ο υπαρχηγός Σάββας Αργυρού ο οποίος, όπως γράφει η εφημερίδα, μόλις δύο ημέρες πριν την μοιραία έκρηξη διαβεβαίωνε τον υπουργό Άμυνας ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας για την κατάσταση στη ναυτική βάση.”
Εκτός από τους αθώους ας μνημονεύονται και οι ένοχοι.
Πραξικόπημα : Ναι !!!
Ενάντια στη μοίρα μιας δόλιας μάνας
που πληρώνει με τα δίδυμα της , τον χάρο
φίλτατε κ. Ρεούση .
Κάτσε την μάππαν χαμαί κ. Τυρταίε.
Αρκετές φαεινές ιδέες ψωνίσαμε από τη μητρόπολη.
Αξιότιμε κ. Παύλο
Μου κάνατε την καρδιά λάχανο!
Απλά ήθελα να εκφράσω την οδύνη μου!!
Εάν δεν το κατάφερα , ζητώ ταπεινά συγνώμη
και πάντως από τον κ. Ρεούση .
Για την παρούσα κατάσταση απαντά ο Ισοκράτης:
http://allikypros.wordpress.com/2011/07/15/188-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%AD%CE%BD/
Διερώτηση για μην κάθομαι άεργος
Ποτέ στ’ αλήθεια δεν το ‘μαθα
τι είναι τα ποιήματα.
Είναι πληγώματα
είν’ ομοιώματα
φενάκη
φρεναπάτη;
Φρενάρισμα ίσως;
ταραχώδη κύματα;
τι είναι τα ποιήματα;
Είν’ εκδορές απλά γδαρσίματα;
είναι σκαψίματα;
Είναι ιώδιο; είναι φάρμακα;
είναι γάζες επιδέσμοι
παρηγόρια ή διαλείμματα;
Πολλοί τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα.
Εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης.
Νίκος Καρούζος
από τη συλλογή Δυνατότητες και χρήση
της ομιλίας, 1979