ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ‘80

Βρεθήκαμε ανάμεσα,

λίγο μετά την επανάσταση των ψυχών,

λίγο πριν τη κυριαρχία των υπολογιστών,

ακούσιοι γευσιγνώστες της δράσης.

Αμήχανοι, ακούγαμε ροκ

ακολουθούσαμε τη δίνη των αλλαγών,

μέσα στο στρόβιλο ,

αλλά ποτέ στο κινητήριο πνεύμα.

Κάτω από σημαίες άλλων

βολευτήκαμε,

χαθήκαμε με ξένο όνομα

στο «περνάω καλά»

μιας δανεικής ευημερίας,

κανένα τίτλο δεν αναρτήσαμε στην ιστορία.

Απαίδευτοι στη μοιρασιά,

χέρια δεν απλώσαμε να ενώσουμε κόσμους,

επαναστάτες μαϊμού

καταδυθήκαμε εντός

σε αμφισβήτηση του ίδιου μας του προσώπου,

μεσήλικες πια

κατεβαίνουμε ακόμα,

πάτο δε πιάσαμε

ακόμα ρωτάμε;

Κοίτα εγώ

Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις
δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις
Κι είναι φορές που αναρωτιέμαι
πώς καταφέρνω και κρατιέμαι

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι’ αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω

Κοίτα εγώ αν θες να ξέρεις
είμαι όλα αυτά που αναφέρεις
Μόνο που κάπου κατά βάθος
όποιος με ξέρει κάνει λάθος

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι’ αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω

Κοίτα εγώ
Κοίτα εγώ

ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

α’

Στο μαγαζί κόσμος πολύς.
Όρθιος έξω
με τυρόπιτα στο χέρι μου
ζεστή
απολαμβάνω τις μπουκιές μου.
Τα κομματάκια που πέφτουν
δε χάνονται˙ έρχονται
τα περιστέρια και ραμφίζουν
ό,τι το στόμα μου αφήνει.
Ύστερα διψάνε.
Τους δείχνω τις πιτσίλες
στη σέλα της μοτοσικλέτας
όμως εκείνα δε θέλουν να πιουν
σταγόνες που το στόμα μου
δεν έσταξε.

β’

• Jeff Dunham: Arguing with Myself hd

Stone Cold move

• Animal House trailer

Μια βροχοσταλίδα βρίσκει
στο ρόφημά μου στόχο.
Δεν την κατάλαβα απ’ τη γεύση
ούτε την είδα στο ποτήρι μου
να πέφτει. Όμως γνωρίζω
πότε πρόκειται να πιω
τον ουρανό. Το στόμα μου
στεγνώνει
και διψώ.

Bitches Brew Das Boot dvdrip

à la manière de Miles Davis

Φόοβος φωωτιά η φρίικη μαύρη

Μαύρη κραυγή βροχήη ουρλιάζει

Μαύρα σκυλιά οι τύψεις μου σε κίτρινο ουρανό αλυχτάτε

Σπάνιες οι φορές πʼ αναμετρήθηκα την ανυποταξία των δολοκτόνων
Τα κόκαλα μου τρίζανε μιαν εγγαστρίμυθη σιωπή
Και το κορμί μου πόνο
Σιώπησα τʼ άβατο ουρλιαχτό Φρικτές φωνές εντός μου
Και δεν υπήρχες πουθενά μέσα στο χάραμα του τρόμου
Στραμπούλιξα τη μνήμη μου μες τα καλειδοσκόπια σου Κρόνος
Κρίνα και νούφαρα και μιξοβάρβαρη ανυποταγή ο φθόνος
Τώρα δαγκώνω το φύλο μου
Και στάζει καύλα Άνοιξη δέντρα και φρούτα ανθηρά υγρά
Και τα χειμερινά ανάκτορα κορώνουν
Φωτιά φαφούτα κάρβουνα δόντια αραιά

Κάηκα μες την απώλεια του λόγου

Ένα-ένα ξεδιαλέγω από την τέφρα φτύνω

Τα οστά μου Γιατί πάντα ήθελα να γίνω ποιητής
Να εκδίδω έδικτα να υπογράφω αστέρες
Νʼ αλλάζω διαστάσεις
Τώρα μέσα από πρίσμα πρόσταγμα
Το αίμα
Όχι σιωπή
Όσο εφιάλτης
Δεν κοιμάται

Βαθιά μέσα στον άνθρωπο του κτήνους η ανάσα

Ανάαασα πνοή κοφτή

Pet Sematary movie download

The Robe film Tiptoes dvdrip

Hard Candy divx

Ανοίγοντας πυρ.
Χρόνος απεριόριστος.
Κατά βούληση.
Διασταυρούμενα.
Πυρά
Στους έναστρους καθρέφτες της λάσπης,
δίψα που διυλίζεται στο χώμα,
στα οκτάνια των χιλιομέτρων,
το αίμα που στάζει στα δόντια των αμνών,
εκδίκηση ονείρων,
πίσω από τα βλέφαρα,
η βία στη λέξη ‘τελεσίδικα’,
το ανεπίστροφο του χαδιού σου που έγραψε
την ιστορία του σώματος, τη μνήμη των ματιών μου.
Κατά ριπάς.

Οι δαίμονες, διψασμένοι, στα γόνατα.
Μελάνι που στάζει στις προκυμαίες των ματιών.
Βαμμένα δάχτυλα. Βελόνες μεταλλικές.
Βλέμμα του σαρκοβόρου
να διασχίζει τη νύχτα κάθετα,
προσηλωμένα στον σταυρό,
στο σκόπευτρο του καθρέφτη.
Στρωματογραφία των κυττάρων στο δέρμα,
στους βυθούς της πόλης, επενδύσεις.
Το φεγγάρι, αστράφτει στις ξιφολόγχες,
στην άκρη της γλώσσας.
Μικροαρχιτεκτονική των θρόμβων και των κλειδώσεων,
στις λεπτομέρειες των δακτύλων.
Προς μια νέα γεωγραφία των καρπών.
Πνίγοντας τη γλώσσα αβάπτιστη στην επανάληψη των λέξεων,
αίμα που φωσφορίζει στο γιαπωνέζικο χαρτί του σώματος,
εκρήξεις που συλλαβίζουν ανάστροφα δευτερόλεπτα.
Το σπέρμα που σκουριάζει στη θαλάμη.