Κι ωστόσο ποτέ μου εγώ δεν βρήκα αυτά που γράφω

ΠΩΛ ΕΛΥΑΡ.

1.

Χτυποκάρδι πρωινό του πουλιού.

Καλά του έρχεται η μελωδία!

Ένας ύμνος στο γαλάζιο το φως·

Σταθερή αξία της κάθε φωτιάς.

Και ο ήλιος

Αινιγματικός επισκέπτης της μέρας-

Παλιά θεός και σήμερα πάλι·

Λάμπει λάμπει λάμπει!

Ο χορός των εντόμων πάνω απ’ τα νερά:

Παρδαλές πεταλούδες που πιστεύουν στον Μάιο!

Μικρές χαρές σαν την μικρή ζωή·

Περιέχουν ανάσταση και θάνατο..

1.5.2008 The Talk of the Town download

2.

Η καρδιά μου η πιο σταράτη αλήθεια

Χτυπά για να ξέρω να ελπίζω.

Αυτός ο κόσμος που πλαταίνει πλαταίνει

Φτωχότερος ολοένα.

Αγαπώ όλες τις κόρες των θαλασσών:

Αφρογέννητες, άσπρες, ευωδιαστές

Μου μιλάνε με ποιήματα.. Βλέπω

Που εξαντλούν τον ουρανό σαν πηγάδι..

1.5.2008 Undisputed II: Last Man Standing full movie A Crude Awakening: The Oil Crash video

Bodies

Δεν ξέρουν να αρθρώσουν
Ούτε το «σ’ αγαπώ».
Κάτι σαλιωμένα
και άπνοα «από ’δω»
ακούω
και δείχνουν την καρδιά τους.

Δεν μπορούν να κοιτάξουν
ούτε τα όργανά τους.
Στρώματα λίπους
κόβουν τη θέα
γι’ αυτό και ψηλαφιστά
συνουσιάζονται.

Δεν νιώθουν,
μόνο εκπορνεύουν
το χρόνο τους.
Δεν αισθάνονται,
μόνο υγροροούν.

Έτσι,
στα αυριανά εκθέματα
των μουσείων
θα λείπει η καρδιά.
Θα αναγράφεται μόνο
ως υποσημείωση
στην πίσω πλευρά
του εισιτηρίου.

What Happens in Vegas ipod Surviving the Game movie download Kiss of the Dragon trailer

Friday at Dewayne’s divx

Δεν θα μπορούσα

Δεν θα μπορούσα να πω
τι βλέπω ή τάχα τι νομίζω

Πρέπει να ξεκινήσουμε
Να χωριστούμε τον αδερφό
Να φύγουμε οπουδήποτε
Η τρέλα του απέναντι
εισχωρεί στο δέρμα μου
Τους πόρους μου σφετερίζεται
η κάθε επίβουλη ματιά
Το σώμα μου εκτείνεται
σε πλάτος και σε ύψος
Ακκίζεται στα αβαθή

Δεν θα μπορούσα να πω
αν βλέπω
Καθώς πισωπατώ με αγωνία
μπροστά στα προφανή
Εκκίνηση! Μάχη! Έκσταση!
Αδάμαστο πλήθος
καταλύει το σκοτάδι
Μπροστά οι έφεδροι
Άνηβοι, ανόητοι
Απελπισμένα αθώοι

Ο αέρας πηχτός αιωρείται
με τις σκιές αυτών
που επίμονα δεν γύρισαν
Και σύ μου λες
για νέες αναμετρήσεις

Στο πρώτο μου βήμα συντρίβομαι
Το τείχος αδιαπέραστο
ερμητικά εκκωφαντικό

Welcome to Macintosh rip

Ντάκα

(Ι)

Τις ημέρες που στην πόλη ετούτη τα παζάρια
Αναβλύζουν τις ανυπόφερτες μυρωδιές αρχαίων εποχών
Και που οι δρόμοι σφύζουν
Από ανέκφραστος ανθρώπους
Που υπνωτικά ακολουθούν την διαδρομή των μερμηγκιών
Ο σαματάς ηχεί σαν μια κωφάλαλη βουή
Δίχως χροιά και χρώμα
Και δίχως πρόσωπο.

Τις ημέρες που αυτή η πόλη μοιάζει
Σαν μια τεράστια οικοδομή
Υπό κατασκευή
Ή σαν ένα ερείπιο
Υπό κατεδάφιση
Μέσα στον σαματά
Δεν ακούς τίποτα.
Τίποτα.
Παρά μόνο μια σάρκινη καρδιά
Που σείεται μέσα σου δίχως να ξέρει τον λόγο
Σαν το χρονόμετρο μιας βόμβας που από λεπτό σε λεπτό θα εκραγεί.
Σε αυτή την πόλη είμαστε όλοι
Εγκλωβισμένοι στα στεγανά σαγόνια μιας πέτρινης σιωπής
ΚΙ αν ουρλιάξεις δεν θα σε ακούσει κανείς.

(ΙΙ)

Prime full

Ετούτη η πόλη ποτέ μα ποτέ
Δεν κοιμάται
Μα ούτε και ποτέ της ξυπνάει
Παρά με τα σακατεμένα της πόδια
Χορεύοντας υπνωτικά
Πορεύεται προς το αύριο.

17. 01¨48 20/08/07

Απειροελάχιστες διαφορές.
Αποστάσεις.
Βία.
Η ιστορία σε καλοδέχτηκε, εγώ σε στρίμωξα.
Ο τοίχος, το καρφί στο κεφάλι σου.
Τα μάτια σου κρεμάσανε απ’ την άγνοια.
Καλύτερα
μισός και ξεπλυμένος
παρά αδιάφορος, αιώνια σκουριασμένος.

Κολλάς, σκοντάφτουν σε κόμματα
οι λέξεις. Σκαλώνουν στα μαλλιά σου
μπερδεύονται
αφήνουν ίχνη πάλης, φόνου στο διάβα σου.

Η πόλη ένας λαιμός γεμάτος διαμάντια και πολύτιμα πετράδια. Την νύχτα δεν φαίνονται οι ρυτίδες στο πρόσωπό μου. Οι δρόμοι μπλοκαρισμένες αρτηρίες οδηγούν σταθερά στο έμφραγμα.Ζούμε στα χρόνια της προφάνειας (χωρίς καμιά περηφάνια), καμία διαφάνεια στα δόντια μας, σκαλώνουν τα κόκαλα σας. Ο άγριος ελέφαντας έχασε. Οι χαυλιόδοντες του τώρα στολίζουν τον ψευτομαυρισμένο σου λαιμό.Με βαριά με σταθερά βήματα πήρε τον δρόμο.. Ξέρει που γέρασε.. ξέρει πού να πεθάνει.

Τούτος ο θησαυρός που φυλάω για κείνον που αργεί να φανεί
όσο περνάει ο καιρός κουράζομαι και δεν αντέχω να τον κουβαλάω
στην πλάτη μου.. δυσκολεύει το πρόσωπό μου.
Το σκάβει η παλάμη που εκλιπαρεί, το ακονισμένο νύχι του γερακιού
κρατά ρυάκια, την πλημμύρα μακριά,
να μην πνιγεί κανείς, να μην χαθεί κανείς
που δεν ξέρει
στα μάτια μου.

Τούτος ο θησαυρός που μαζεύω χρόνια θλίψη για κείνον που δεν έρχεται.
δεν ξέρω που να τον φυλάξω να χωρέσει όλη. Αυτή η μοναξιά, χωρίς εκείνον.
Τσακίζει τα δάχτυλά μου. Εκείνα με την σειρά τους
τα δόντια μου.
Τα δόντια μου τρώνε με λαίμαργα πικρόχολα αισθήματα
γράμματα. Για σένα, από μένα, φωνάζοντας. Απελπισία.