«ΤΑ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ»

Αργά τη νύχτα πέρασαν από τη γειτονιά μας οι ιλιγγιώδεις μοτοσικλέτες. Δαφνοστεφανωμένες, μνημειώδεις πέρασαν με όλη την ταχύτητα του κόσμου από τη γειτονιά μας. Προλάβαμε και είδαμε τα νεαρά κορίτσια, φωνάξαμε ο ένας στον άλλον, όπως οι νυχτερινοί σκοποί της πιο δύσκολης βάρδιας. Ύστερα βέβαια για χρόνια τίποτε δεν συνέβη στις γειτονιές του κόσμου. Μόνο μια δαφνοστεφανωμένη μοτοσικλέτα εδώ και χρόνια, μονάχα αίμα κόκκινο λαγού εδώ και χρόνια, μονάχα ναρκωτικές μέρες, εδώ και χρόνια. Μονάχα σκληροί χειμώνες και οι πρακτικοί και άμεσοι άνθρωποι των πορνείων. Και οι κατάσκοποι που αποκαλύπτονται μες σε εκπλήξεις και οι χαρούμενες τότε, εκπυρσοκροτήσεις στα πόδια του βουνού, μίλια πολλά από τούτα τα υψώματα. Νωρίς το ξημέρωμα εμείς οι αφάνταστα λυπημένοι, δίχως πια χρόνο, σιωπηρά συντριβόμαστε που για άλλο ένα βράδυ δεν περάσαν τα υπέροχα, νεαρά κορίτσια.

Γλωσσικές ασκήσεις
Φεύγουν οι άνθρωποί
«μας»
Και μένουμε ορφανές κτητικές αντωνυμίες
Άκλιτες
Χωρίς πτώση
Άλλη μια φορά μετεξεταστέοι
Στη γραμματική των σωμάτων
Κανόνες και εξαιρέσεις
Ακροβατούν στο τετράδιο
Γλωσσικών ασκήσεων
Ανακολουθία χρόνων
Και ασυμφωνία υποκειμένου-αντικειμένου
Προτάσεις ασύνδετες
Και λέξεις που δεν συλλαβίζονται
Πάθη φωνηέντων
Και σύμφωνα υγρά
Υποθάλπω στη γλώσσα μου
Μαθήματα ελληνικών
Χωρίς δάσκαλο
Η ορθογραφία πάντα αυστηρή
Παραμονεύει το επόμενο λάθος
Κόκκινα σημεία
Σε σελίδες λευκές
Κι ένα μολύβι μετέωρο
Φοβάται να γράψει
Σκιτσάρει μια βαρκούλα στο χαρτί
Σαλπάρει σε μια άγνωστη χώρα
Φορτωμένη ψηφία, γράμματα και ιερογλυφικά
Μια νέα γραφή να εφεύρει
Άσπιλη και μυστική
Να τη μιλάνε μόνο τα μάτια
Και των παιδιών η εύγλωττη σιωπή

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ

Μετά την Αμαρτία…τίτλος βαρύγδουπος, λίγο μελό,
παλιάς γκραβούρας,
στον τοίχο κρεμασμένης.
Κόρη θρηνούσα ημίγυμνη,
όσο προπολεμικά επέτρεπε του κόσμου η ηθική ,
κλαίει στην κάμαρή της γοερά
μετά την αμαρτία…

Έτσι ένιωθε κι αυτός τούτο το πρωινό,
μόνος στον ψυχρό της κλινικής προθάλαμο.
Εικόνες λάγνες από μέλη ανδρικά
πέρναγαν γοργά μαζί με τα λεπτά εμπρός του,
όσο περίμενε με αγωνία
των εξετάσεων τ’ αποτελέσματα
μετά την αμαρτία…

Κι έκλαιγε μέσα του σιωπηρά,
σαν την αλλοτινή παρθένα κορη της ζωγραφιάς
στης φρικτής αρρώστιας την προοπτική
ωσότου το αρνητικό το πρόσημο
πάνω στην ετυμηγορία την ιατρική να δει
μετά την αμαρτία…