ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ
Μετά την Αμαρτία…τίτλος βαρύγδουπος, λίγο μελό,
παλιάς γκραβούρας,
στον τοίχο κρεμασμένης.
Κόρη θρηνούσα ημίγυμνη,
όσο προπολεμικά επέτρεπε του κόσμου η ηθική ,
κλαίει στην κάμαρή της γοερά
μετά την αμαρτία…
Έτσι ένιωθε κι αυτός τούτο το πρωινό,
μόνος στον ψυχρό της κλινικής προθάλαμο.
Εικόνες λάγνες από μέλη ανδρικά
πέρναγαν γοργά μαζί με τα λεπτά εμπρός του,
όσο περίμενε με αγωνία
των εξετάσεων τ’ αποτελέσματα
μετά την αμαρτία…
Κι έκλαιγε μέσα του σιωπηρά,
σαν την αλλοτινή παρθένα κορη της ζωγραφιάς
στης φρικτής αρρώστιας την προοπτική
ωσότου το αρνητικό το πρόσημο
πάνω στην ετυμηγορία την ιατρική να δει
μετά την αμαρτία…
*****
MELANCOLIA
Σιγάστε κύμβαλα,
λαούτα πάψτε,
σπινέτα τη σουρντίνα βάλτε!
Σιγή του ερέβους,
της νεκρικής της κλίνης χαίρε.
Θαμμένες ώρες, σκέψεις βουβές,
πεθαμένες επιθυμίες ευπρόσδεκτες κι αυτές.
Πυκνή αχλύς, βαριά πνοή
του Αρχαγγέλου έκκληση στερνή.
Διάθεση χολερική,
η ύπαρξη του κρέμεται σε μια κλωστή.
Αυλή του ήταν κάποτε ο ουρανός,
μα τώρα μαύρισε κι αυτός.
Κλεισμένος σε δώμα στενό,
ζωή απ’ το φεγγίτη ψάχνει,
ανάσα του μια δέσμη φωτός,
που αν χαθεί χάνεται μαζί κι αυτός.
Δικαιολογία προφανής
της κούφιας σωτηρίας του κι αυτή…
********
ΒΙΚΕΝΤΙΟΣ
Χώρα επίπεδη,
κοινότητα αγροτική,
δημοκρατία εμπορική
το λίκνο.
Ιεροκύρηκας πατήρ,
μελαγχολία παιδική,
επανάσταση εργατική,
η ήβη.
A priori
τον κόσμο ήθελε να αλλάξει.
Έναστρος ο ουρανός.
Το χρώμα έγινε ζωή,
παλέττα έντονη, ζεστή,
διάθεση ιμπρεσσιονιστική,
το έργο.
Περιφρόνια κοινωνική,
ένδεια και παρακμή,
κούραση ψυχής,
η νιότη.
A posteriori
πάσχισε να διακριθεί.
Ηλιοτρόπια στην καταχνιά.
Κατάθλιψη, αφόρητη η ζωή,
το φίλο έχασε
κι ένα αυτί,
το έρεβος.
Στην κλινική του Σαιν Ρεμύ,
το μόνο που έμεινε η ζωγραφική,
ένα πιστόλι η λύτρωση,
το τέλος.
Post humus
έμελλε να δοξαστεί.
Σιτοχώραφο με κοράκια.
**************
Ο Αλέξανδρος Κεφαλάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Είναι απόφοιτος του Αμερικάνικου Κολλεγίου της Ελλάδας στον τομέα της Ιστορίας της Τέχνης. Έχει εργασθεί ως επιμελητής έκθεσης σε γκαλερί των Αθηνών και παράλληλα έχει ασχοληθεί με τη διδασκαλία της ιστορίας της τέχνης. Συνεργάζεται με το λογοτεχνικό fanzin Αστυδρόμος.
Βιβλία του συγγραφέα:
Η Αγγλίδα Κυρία , 2007, εκδόσεις Διόπτρα
Επικίνδυνες Συνδέσεις , 2011, εκδόσεις Άπαρσις
Ιερό Πάθος, 2013, εκδόσεις Άπαρσις
Είχα πολύ καιρό να χαρώ ποιήματα…
Ο Αλέξανδρος μου τα έστειλε με την ελπίδα να εκδοθούν.
Τα διάβασα και εξεπλάγην.
Πολύ καλά ποιήματα, φρέσκα και θαρραλέα.
Το χαρακτηριστικό τους είναι ότι τα θυμάσαι με το πρώτο διάβασμα.
Βέβαια σε μαγνητίζουν να τα ξαναδιαβάσεις για να δεις περισσότερα.
Έχουν βάθος και ιστορία. Όλα…
Ο Αλέξανδρος φαίνεται διαβασμένος.
Φαίνεται ο σεβασμός του προς την καλή ποίηση που σίγουρα τον επηρέασε…
Το εντυπωσιακό είναι ότι γράφει σύγχρονα ποιήματα με σύγχρονο προβληματισμό.
Αν και νεαρός αρκετά, δείχνει να κατέχει την εσωτερικότητα και το ανθρώπινο δράμα.
Ο στίχος είναι λιτός, δωρικός, με στέρεα αρχιτεκτονική.
Φαίνεται η ειλικρίνεια του γι’ αυτό που γράφει και σίγουρα αγαπά.
Είμαι βέβαιος πως τα διαβάζει ο ίδιος ξανά και ξανά.
Ένα τολμηρό του ποίημα, μάλιστα, θα το ζήλευε και ο Καβάφης…Ξέρει ποιό είναι αυτό..
Δεν γνωρίζω ποιά θα είναι η τύχη των ποιημάτων του στο μέλλον.
Η μοίρα των ποιητών, είναι…μοίρα!
Κύριε Κεφαλά τα ποιήματά σας αυτά είναι πράγματι εξαιρετικά, τόσο στην σύλληψή τους όσο και στην χρήση του λόγου που επιλέγετε κάθε φορά. Ο παραλληλισμός μεταξύ έργου τέχνης και πραγματικότητας στο “Μετά την αμαρτία” με γλώσσα μεστή, ουσιαστική χωρίς στολίδια περιττά και φιοριτούρες έδωσε ρεαλιστικά μία κατάσταση αγωνίας-ενοχής που πολλοί από τους αναγνώστες σίγουρα έχουν νιώσει. Για το δεύτερο σας τι να πω… Ο λυρισμός του σε συνδυασμό με τη βαθιά μελαγχολία που αποπνέει σου δημιουργεί τόσο ζωντανά την εικόνα του απελπισμένου ανθρώπου, της melancolia όπως το τιτλοφορείτε. Το τελευταίο είναι ιδιοφυές! Μέσα σε ένα ποίημα χωρέσατε με τρόπο μοναδικό όλη τη ζωή της αμφιλεγόμενης προσωπικότητάς του Βαν Γκόγκ… Μου άρεσε το παιχνίδι με τους τίτλους των έργων του ως αντιπροσωπευτικά δείγματα της ζωής του καλλιτέχνη. Είδα ότι γράφετε μυθιστορήματα. Είναι η πρώτη σας συλλογή; Θα εκδοθεί σύντομα; Σε ποιο ποίημα αναφέρεται το σχόλιο 1?
Αγαπητοί κύριοι, σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας. Είναι πρωτόγνωρο για ‘μενα (μιας και είμαι νέος στο χώρο) να βλέπω πως οι προσωπικές μου στιγμές έμπνευσης έχουν θετικό αντίκτυπο σε κάποιους αναγνώστες. Ναι, είναι η πρώτη μου ποιητική συλλογή που προέκυψε από σκόρπιες σκέψεις, εικόνες και συναισθήματα που βρίσκονταν στο σημειωματάριό μου και δεν μπορούσαν να βρουν κατάλληλη θέση στα πεζά μου κείμενα. Κάπως έτσι ξεκίνησε η σύνθεση… Ακόμα δεν έχω βρει κάποιον εκδότη, αν και έχω κάποιες προτάσεις, οψόμεθα… Όσο για το “καβαφικό” (ντρέπομαι για τον παραλληλισμό του κύριου Βίκτωρ) νομίζω πως είναι το ακόλουθο, ίσως να κάνω και λάθος…
ΑΓΝΩΣΤΟΙ
Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν
απόγευμα σ’ ένα καφέ της πόλης.
Μνήμες από κλίνες ερωτικές,
σπαράγματα ηδονικά θυμήθηκε ο νους.
Ματιές φευγαλέες διασταυρώθηκαν διερευνητικές
από μακριά, μα φάνταζαν τόσο κοντινές
απ’ της περασμένης οικειότητας τη ζεστασιά.
Για ώρα πολλή κοιτάζονταν κρυφά
μην προδοθεί του παρελθόντος η άνομη χαρά.
Κι έπειτα προσπέρασε ο ένας τον άλλον
σαν δυο τέλειοι άγνωστοι που ήταν πια.
Και πάλι σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Θα συμφωνήσω με τον κύριο Βίτωρα. Ωραίο περιγραφικό ποίημα και οι Άγνωστοι. Επιτέλους διάβασα και κάτι καταληπτό… Βαρέθηκα τις πομπώδεις ωραίες αλλά ασυναρτητες εκφράσεις που είναι του συρμού ή τα ατέρμνονα κοινωνικά “κατηγορώ”. Προσωπικά μου αρέσει η ποίηση να έχει να δώσει στον αναγνώστει μία εικόνα, ένα συναίσθημα, ένα κρυφό συμβολισμό και όλα αυτά σε γλώσσα μεστή που να μην κουράζει. Μου άρεσαν πολύ τα ποιήματά αυτά. Σας εύχομαι καλοτάξιδα!
Κύριε Κεφαλά, σας γράφω επειδή διάβασα ένα άρθρο σας στον «αναγνώστη» «η δυσκολία να είσαι νέος λογοτέχνης». Από το άρθρο σας κατάλαβα ότι έχετε πολλές γνώσεις για το αντικείμενο και δεν ξέρω που αλλού να αποταθώ, για μία συμβουλή και μία καθοδήγηση. Εγώ έχω ένα βιβλίο στο κεφάλι μου και σε γραπτές και μαγνητοφωνημένες σημειώσεις, το οποίο θέλω να συγγράψω, ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ. Είμαι όμως μεγάλος και δυσλεξικός και δεν μπορώ να ολοκληρώσω τη συγγραφή του. Θα είχατε κάτι να μου προτείνετε?