.

ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ

Σε κλάσμα δευτερολέπτου τα επιτόκια ανεβαίνουν//
Οι κερδοσκόποι επιμένουν
Ένας μοχθηρός δείκτης τρελάθηκε// τα δάκρυα
Εκτοξεύονται με μάνικα παραφροσύνης// χύνονται
Σ΄ ένα ποτάμι συρροής πτωμάτων/
Από ηλεκτρονικά αρχεία δήμιοι αναδύονται//
Μιλλιούνια Κυνηγοί Κεφαλών ξεφυτρώνουν/
Και σφηνώνουν στο λαιμό στεγνό μεταξωτό
μανδήλι και πυρσό
Στους γλουτούς του κακομοίρη//
τετέλεσται

ΕΠΙΠΛΑΣΤΟ ΚΑΙ ΝΟΣΗΡΟ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ
Ο ΕΡΩΣ ήταν ένοικος μνήμης // ένα
Ανταλλακτικό μάντρας ανταλλακτικών //
έρωτας κλεπταποδόχος/ /κάθε βράδυ στα
μπουζούκια// στράτος διονυσίου ρίτα
σακελλαρίου γαρμπή μαζωνάκης/
βροχή τα λέλουδα στην πίστα της καψούρας/
αυτά κυρ΄ αστυνόμε

ΟΡΑΜΑ
I.
Ο Πύργος

Καθένας σέρνοντας κάρο φορτωμένο
μάρμαρα
κι ένα κουβά αίμα
οδεύουν προς το μέγα οικοδόμημα: της Βαβέλ τον Πύργο
Σταματούν μπροστά από πάγκους της αγοράς
όπου χιμπατζήδες ρασοφορεμένοι
ψάλλουν μουγκρίζοντας
κρεμασμένοι από τέντες και ομπρέλες
με λιβανιστήρια, σταυρούς και αγιογραφίες γραπωμένα
από τα δάχτυλα των ποδιών τους

Ο αγιασμός τελειώνει
και εκείνοι συνεχίζουν προς τον Πύργο
για να στοιβάξουν τα υλικά στην κορυφή
Πολλές φορές κατέρρευσε
μα δεν τους πάει η καρδιά να τον γκρεμίσουν
Ο κόπος ήταν πολύς και η ελπίδα μεγαλύτερη.

Mε δόντια πονεμένα

Άτιτλο σκέτο

Το στόμα μου κορδέλα

να φωνάξω πως μπορώ

Εποχή της κουβέρτας

και του μαραμένου γιασεμιού

κι οι νεκροί μου

κι οι νεκροί μου

τυλιγμένοι

Ο Turner χρώματα χέζει

σε λερωμένα παρθενοσέντονα

κι ο Άγιαντζ στο στρατό

φυλάει την πατρίδα

Με το G3 ανά χείρας

και το τηλεκοντρόλ

Στέκομαι πλάι στην κεραία

Με πλάτη στον ορίζοντα

Με δόντια πονεμένα

(Ένα άτιτλο σκέτο καπνίζω)

μέσα στο THE END

Διαβάστε περισσότερα

Αντιαντί

xυχλά
το πιο όμορφο ζλέφι (ανοιξιάτικα γερμένο)
άκου/μπουν/ στο πλέον πρόσωπό της ό,τι
κι ως κι αν προσπαθείς
να δεις καθαρά τη λέξη
τις εικόνες και το φως τ’ ανθρώπου
πόσο μάλλον
εκ γενετής Υστεροκλής
του της το μέγα ψέμα
σφίξε τροχαλίες
πολιτικάντης
το
διαφημίζ-
                            ειν
                            vino veritas
                            κι κάμποσα τ’ αλέτρια (άντε ρώτα τ’ άροτρα) του κόσμου
                            χωρίς διαζύγιο χωρίζεις άνετα
                            πολιτικά να σου ’ρθουν
                            τα πάντα
                          -Λάζαροι-
                           Πάρρα-τήρησες
                           τ’ αντί
                           παρά
                           τα ή
                           κατάματα
                           σημαίνοντας
                           άδεια έξοδο
                           δικέ μας
                          (δεν είθισται)